Als een ezel honger heeft, eet hij wat zijn meester geeft

 Leestijd: 3 minuten2

Sommige onterecht in onbruik geraakte Vlaamse spreekwoorden behoeven weinig uitleg.

Een beetje zoals de mandatenlijst van Antwerps havenschepen, Marc Van Peel. Die spreekt ook voor zich. ‘Fuck you, onnozel kiesvee’, zegt de mandatenlijst van de Antwerpse havenschepen.

Waar hebben we het over? In het kader van de dezer dagen fel bejubelde transparantie besliste het Antwerpse schepencollege afgelopen winter om volledige klaarheid te verschaffen over de mandaten en de inkomsten van haar collegeleden.

Het vertrouwen van de burger in de politiek moest nodig hersteld worden in de nasleep van de Publipart-affaire. U weet wel, de periode waarin rondvliegende boemerangs Gent onveilig maakten.

Mooie geste van de Antwerpse politici, toch? Zomaar helemaal spontaan uit zichzelf vertellen hoeveel belastinggeld ze krijgen?

ezel

(Foto: Clay Junell – Wikimedia Commons)

Transparantie

Soit, aan de Antwerpse mandaten- en vergoedingslijst werd negen maanden lang naarstig gewerkt.

En voor u gniffelt: een blik op de mandatenlijst van sommige schepenen, leert dat negen maanden best krap bemeten moet zijn geweest.

In het kader van meer transparantie werd het officiële resultaat na negen maanden in een bruine enveloppe gestopt en rondgedeeld tijdens de themacommissie intergemeentelijke samenwerking.

Als u die themacommissie niet kent, dan ligt dat niet aan u.

Ook al in het kader van meer transparantie werd er vervolgens geen persbericht verstuurd en werden de aangiftes ook nergens online gezet.

Laat staan dat een journalist van een lasterlijk medium een antwoord zou krijgen op de vraag of er misschien ergens een of andere krochtig hol onder ’t Schoon Verdiep zou bestaan waar de documenten ingekeken zouden kunnen worden.

Crowdfunding

Gelukkig weet u, als trouwe lezer, dat we desnoods in de diepste riool afzakken om de waarheid boven water te krijgen. En u weet ook dat onze lezerscoöperatie en het Antwerps college elkaar blindelings vinden in de gedeelde strijd voor meer transparantie.

Daarom scanden we de documenten netjes voor u in.

En wat blijkt? Een crowdfunding voor Marc Van Peel dringt zich op. De arme sloeber verdiende vorig jaar amper 150,52 euro.

Dat is heel karig betaald. Zelfs voor een havenschepen.

Een crowdfunding voor Marc Van Peel dringt zich op. De arme sloeber verdiende vorig jaar amper 150,52 euro. Dat is heel karig betaald. Zelfs voor een havenschepen.

Nu wordt er in de Koekenstad duchtig geëxperimenteerd met het privatiseren van sociaal werk. Maar kennelijk staat dat nog niet helemaal op punt. Er restte de onderbetaalde havenschepen dan ook weinig anders dan een eenmalige kans te baat te nemen om het buikje bol te eten in ’t Fornuis, op kosten van de favoriete bouwpromotor van Bart De Wever.

Waar zijn de tijden dat Van Peel eigenhandig de deuren van het stadhuis barricadeerde tegen de komst van zijn huidige burgervader?

Ach, een ezel die honger heeft, … U weet het intussen.

Fornuis

Over het fameuze etentje in ’t Fornuis is er de voorbije weken trouwens veel geschreven. Zelfs over onbestaande overnames en aandelentransacties binnen Land Invest Group. Maar op één vraag hebben we nog geen sluitend antwoord gekregen: werkt de chef van ’t Fornuis met biogroentjes? En zo ja, zijn die wel zo bio?

Eigenlijk is er nog wel een andere vraag. We bedoelen dan niet zozeer de vraag waarom er, op mevrouw Annemans en Annick De Ridder na, zo weinig vrouwen waren op de verjaardag van Erik Van der Paal.

Neen, we hebben het over de vraag of het Antwerps college de dag na het etentje in ’t Fornuis een beslissing heeft genomen over de Slachthuissite die de portefeuille van gastheer Erik Van der Paal virtueel fors heeft verzwaard. Een tip: het antwoord bestaat uit twee letters.

Donald

Maar over naar Catalonië. Blijkbaar vindt Puigdemont het fijner dan gedacht in Vlaanderen. Ook nu Spanje het aanhoudingsbevel tegen hem heeft ingetrokken blijft Carles in onze contreien rondhangen.

En dat lokte de voorbije week flink wat volk naar de hoofdstad.

Afhankelijk van de bron bijna voldoende om een hoofdstedelijk voetbalstadion mee te vullen. Gesteld dat er een zou zijn natuurlijk.

De UEFA heeft er alleszins nog geen gevonden, wat betekent dat onze nationale trots in 2020 elders kampioen zal moeten spelen. Dat zijn onze  jongens natuurlijk gewoon.

Voor het echt belangrijke nieuws moesten we deze week bij Donald Trump zijn. Okay, er schijnt wat witte rook te zijn geweest over de Brexit, maar met de erkenning van Jeruzalem als hoofdstad van Israël deed Trump deze week waar hij echt goed in is: noodlottige beslissingen nemen.

In dezelfde sfeer: het aangekondigde energiepact met kernuitstap komt er niet. CD&V, MR en Open VLD zijn voor, maar N-VA is tegen. Het ontlokte Bart Tommelein de quote: ‘Ik ben stomverbaasd dat de grootste regeringspartij zich zo laat leiden door de grote lobbygroepen.

Wij zijn dat, met het verstrijken van de maanden net iets minder geworden. Stomverbaasd, bedoelen we dan. Maar het blijft een pittige uitspraak over een coalitiepartner.

Afsluitend kunnen we nog meegeven dat we het volgende week in onze kolommen wat meer over Gent dan over Antwerpen zullen proberen te hebben. Behoudens gebeurlijke ongevallen natuurlijk. En u weet hoe dat gaat, de ene week zijn ongevallen al meer gebeurlijk dan de andere.

Tot genoegen!

Auteur: Tom Cochez

Licentiaat criminologie. Werkte van 1997 tot 2008 voor De Morgen. Hij volgde er vooral gezondheidszorg, sociale zaken en milieu en verdiepte zich in de politieke partijen Vlaams Belang en Groen. In 2008 koos hij ervoor om opnieuw op freelance basis te werken onder meer ook voor Knack en Humo. Een jaar later stond hij mee aan de wieg van De Werktitel, het latere Apache.be. Vandaag werkt hij als redacteur en coördinator.

Word lid

Lees direct verder en steun onafhankelijke onderzoeksjournalistiek. Nu nog aan 6,66 euro per maand.


Ja, ik word lid