Ketters wonen het dichtst bij de paus

 Leestijd: 2 minuten0

Als ketters ergens dicht bij de paus wonen, dan moet het in Overijse zijn. U hoort ons niet pleiten voor het herinvoeren van terreurniveau 3, maar in het Oude Klooster Maleizen troffen we deze week wel een karrenvracht onuitwisbare sporen van doorgedreven radicalisering aan.

Onder het goedkeurend oog van de lokale paters, zweren de fine fleur van de Vlaamse strijd en een aantal fundamentalistische katholieken er samen tegen de progressieve Katholieke kerk en tegen het Katholiek Onderwijs.

Tussen de pleidooien tegen abortus, seksuele voorlichting en homo’s door, wordt al eens een Duits lied aangeheven, onverhoeds een arm gestrekt of gescholden op Joden en moslims.

Beeld: North Carolina Museum of Art, online collection

Mocht u nu, zoals een van onze lezers, onbewust denken aan de school die Francken Theo na afloop van zijn politieke carrière uit de grond wil stampen, dan is dat wellicht omdat de Vlaamse schild en Vrienden – graag geziene gasten in Maleizen – zijn lezingen beveiligen.

Of omdat de zoon van minister van Binnenlandse Zaken, Jan Jambon kind aan huis is in het Oude Klooster.

Dat kan ook.

Alleszins lijkt er stilaan wat haar te staan op het inclusief nationalisme. Of net niet. Het hangt er maar van af hoe u het bekijkt.

IJsland

Wie de eveneens fris gecoiffeerde Vlaams-Brabantse kloostertuinen monstert, zou het zo snel niet geloven, maar elders in de provincie wordt nog steeds verkaveld dat het een lieve lust is. De provincie maakt, meer dan alle andere, gebruik van een achterpoortje om woonuitbreidingsgebieden aan te snijden.

Er moet namelijk geld worden verdiend! En als trouwe lezer van Apache weet u als geen ander dat bakstenen daarbij dienstig kunnen zijn.

Zou het anders lopen mochten vrouwen het voor het zeggen hebben? We zouden het u kunnen vertellen, mochten we met z’n allen bereid zijn te leren van IJsland. Dat is het meest gendergelijke land ter wereld.

Voorlopig ligt de Belgische beleidsfocus evenwel bij het afgeserveerde WK-lied van de Rode Duivels.

Er lijkt stilaan wat haar te staan op het inclusief nationalisme. Of net niet. Het hangt er maar van af hoe u het bekijkt

Crimineel

We moeten ook even langs Borgerhout passeren. Niet om er jodiumpillen af te halen, wel om te melden dat de studie die twee weken terug ‘Talk of the town’ was, door Gazet van Antwerpen verkeerd werd voorgesteld en door Bart De Wever verkeerd werd aangeblazen.

De kop in de krant was ‘Criminele economie in Borgerhout groter dan legale’.

De studie mochten we niet inkijken. Te privacygevoelig, heette het.

Gelukkig belandde ze met een gunstige wind op onze redactie.

Groot – “nu ja”, zeggen we daar eerlijkheidshalve bij –  was onze verbazing toen we lazen:

Het is onmogelijk om de omvang en het gewicht van deze drie economische verschijningsvormen – legale, illegale en criminele economie – tegenover elkaar af te wegen.

Wil dat zeggen dat er geen probleem is in Borgerhout? Absoluut niet. Het wil enkel zeggen dat de waarheid er niet toe doet. Zolang er maar politiek kan gescoord worden.

Blind Getrouwd

Gelukkig kon de Sinjoor zich de voorbije week optrekken aan de nabije toekomst: Antwerpen krijgt van zijn burgemeester een nieuwe voetbaltempel! En dan hadden ze nog maar net het Stroomplan gekregen. En de volledige transparantie in de omstreden vastgoeddossiers!

Uitgerekend wanneer een mens denkt dat nog beter nieuws eenvoudigweg niet kan bestaan, bereikte ons via zowat alle zenders, sites en kranten het heuglijke nieuws over een gezinsuitbreiding van een Blind Getrouwd koppel.

Straffer kan niet? Wel, we gaan u iets vertellen wat u werkelijk niet voor mogelijk houdt: geen dag later passeerde de ooievaar nog eens. Het is weliswaar een beetje met een ooglapje getrouwd – de cameraman is de papa, niet de Blind Getrouwde man – maar toch.

Om maar te zeggen dat het, uitgezonderd voor misantropiegevoelige geesten, niet allemaal kommer en kwel is.

Tot genoegen!

Auteur: Tom Cochez

Licentiaat criminologie. Werkte van 1997 tot 2008 voor De Morgen. Hij volgde er vooral gezondheidszorg, sociale zaken en milieu en verdiepte zich in de politieke partijen Vlaams Belang en Groen. In 2008 koos hij ervoor om opnieuw op freelance basis te werken onder meer ook voor Knack en Humo. Een jaar later stond hij mee aan de wieg van De Werktitel, het latere Apache.be. Vandaag werkt hij als redacteur en coördinator.

Word lid

Lees direct verder en steun onafhankelijke onderzoeksjournalistiek. Nu nog aan 6,66 euro per maand.


Ja, ik word lid