Vertrouwelijkheid in tijden van strijd en politieke afrekeningen

 Leestijd: 1 minuut0

Een bemiddelaar bemiddelt. In het beste geval toch. In het slechtste geval schrijft hij een opiniestuk. Dat horen bemiddelaars eigenlijk niet te doen. Als je de deontologie van de erkend bemiddelaar strikt interpreteert, schuwt de bemiddelaar het publieke debat. Zelfs reclame voeren, wordt afgeraden. Er moeten dan wel zeer goede redenen zijn om toch een publieke verklaring neer te pennen! Helaas, die zijn er.

De manier waarop de “bemiddelaar” van de VRT aangesteld werd, de keuze van de bemiddelaar in kwestie en het uitblijven van een degelijke methode, werden al eerder aan de kaak gesteld.

Nu zijn er nieuwe elementen die tenen van elke erkende bemiddelaar moet doen krullen. Ik beeld me in dat bij uitbreiding elke jurist een appelflauwte krijgt van de deontologische en ethische schendingen die hier geëtaleerd worden, behalve Minister Benjamin Dalle zelf blijkbaar. Die slaagt erin om bemiddeling meer reputatieschade te bezorgen dat alle kwakzalvers samen – die onze beroepscategorie helaas rijk is, net door de uitholling van het vak en de term.

Bon, er wordt dus een CEO aan de deur gezet. De Minister beroept zich daarvoor op een “rapport van de bemiddelaar”. Het ontbreekt me aan aangepaste aanhalingstekens om sarcasme te illustreren. Er is zoveel mis met deze communicatie, dat het best in een lijstje wordt gegoten, stel je voor.

  1. Er is hier van een bemiddelaar geen sprake, de Heer Van Vreckhem is geen erkend bemiddelaar.
  2. Er is van bemiddeling geen sprake, het ontbreekt namelijk aan elke fundamentele waarde van bemiddeling: vertrouwelijkheid, vrijwilligheid en onpartijdigheid.
  3. Een bemiddelaar stelt geen rapport op. Niet voor de betrokkenen, noch voor de opdrachtgever. Ook niet voor een buitenstaander! En al zeker niet voor een betrokkene! En vergis u niet, Minister Benjamin Dalle is een betrokkene.
  4. Als er dan al een rapport zou zijn, is dit strikt vertrouwelijk. Er kan met andere woorden niets openbaar gemaakt worden.
  5. De elementen uit het rapport van een bemiddelaar kunnen nooit dienen om iemand te ontslaan. Je zou evengoed het verslag van een bedrijfspsycholoog kunnen gebruiken om iemand aan de deur te zetten. Gekker wordt het niet.

Dat men politieke manoeuvres probeert te camoufleren, dat is helaas te verwachten. Dat men daarvoor “bemiddeling“ onder de bus gooit, geenszins. Al gedurende decennia trachten honderden bemiddelaars, de Federale Bemiddelingscommissie en talloze anderen het begrip en de praktijk op de kaart te krijgen. In Vlaanderen gaan gezinnen, en organisaties, gebukt onder conflicten. De klassieke conflictbeslechtingsmethodes falen om duurzame oplossingen te bieden, er is meer nood aan bemiddeling dan ooit.

Dat politici en journalisten met veel gemak het begrip bemiddeling offeren, is tekenend. Want net zij moeten de geïnformeerde burger dienen.

 

Uitgelichte afbeelding: Ingang VRT Foto (c) VRT

  Dit is een gastbijdrage. Een Apache-lezer levert met dit stuk een bijdrage aan het maatschappelijk debat. De auteur schrijft in eigen naam en is verantwoordelijk voor de inhoud van de tekst. Zelf een bijdrage insturen, doe je hier.

Auteur: Luc De Cleir

Luc de Cleir (1983) studeerde af in Politieke Wetenschappen en EU-studies met grote onderscheiding. Zijn thesis was een Europese comparatieve studie van sociale huisvesting. Na een decennium in de technologiesector startte hij een communicatiebureau en studeerde hij af als bemiddelaar. Gedurende drie jaar werkte hij voor de onafhankelijke nieuwssite Apache. Momenteel werkt hij aan een doctoraat over nieuwsmedia aan de UA en de KUL, met focus op de psychologie van de lezer.