Het ‘verkeerd’ belang

 Leestijd: 2 minuten1

Door langdurig te onderhandelen met het ‘Vlaams’ Belang heeft de NV-A-leiding het cordon doorbroken en is het voor iedereen duidelijk dat het verschil tussen beide partijen werkt als communicerende vaten: wat de ene verliest gaat naar de kas van de andere.

Nog te vroeg om het totaal samen te leggen? Als je de recente bevraging mag geloven heeft de Vlaming dat reeds gedaan en wordt het Belang de grootste. De kiezer heeft altijd gelijk zullen velen zeggen. Maar is dat wel zo? Wat gaat er werkelijk gebeuren indien extreem rechts de macht kan grijpen?

Cordon

Het cordon sanitaire rond het Vlaams Blok is er niet zonder reden gekomen

Het cordon sanitaire rond het Vlaams Blok is er niet zonder reden gekomen. Toen waren alle democratische partijen het eens dat het programma van die partij de waarden en principes van de rechtsstaat schond: geen gelijke Mensenrechten meer, opnieuw een onderscheid tussen het eigen volk, de Übermenschen, en de anderen, de Untermenschen.

Het is de opdracht van het openbaar ministerie om de maatschappij te beschermen tegen wie haar geweld aan doet en van de rechter om ervoor te zorgen dat het op een eerlijke en gelijke wijze gebeurt

Maar het cordon werd verwaarloosd, ook door hen die het hadden opgelegd. Dat gebeurde niet enkel lokaal door gemeentelijke mandatarissen. Het boegbeeld van wat toen nog een volkspartij was, Koen Geens, maakte er in zijn justitiehervorming handig gebruik van. Hij miskende de grote principes van de rechtsstaat, een eerlijke en gelijke justitie voor iedereen, en werd daarom meermaals door het hoogste rechtscollege afgekeurd: wegens miskenning van het eerlijk proces en het invoeren van de ongelijkheid tussen arm en rijk. Daardoor zette Geens ook de grootste naoorlogse verworvenheid op losse schroeven. Want ook de Welvaartstaat was voor iedereen op gelijke wijze bedoeld. Geens maakte het strafrecht tot een commercie waarin de superrijken buiten iedere rechterlijke tussenkomst en in het geheim hun schuld konden afkopen.

Hek van de dam

Als je, zoals Koen Geens het wou, opnieuw een onderscheid tussen arm en rijk invoert en het proces onttrekt aan de eerlijkheid van een openbaar en rechterlijk toezicht, staat de deur wagenwijd open voor het andere onderscheid: eigen volk eerst. Als je de rechter buiten spel zet door zijn grondwettelijke bevoegdheden aan ambtenaren over te dragen, wat Koen Geens kon doen stemmen, geef je anderen een voorzet om nog verder te gaan: De Wever wou bestuurlijke huiszoekingen en aanhoudingen. Moet je jurist zijn om de gevolgen van dergelijke hervorming te kunnen inschatten? Heeft de burger niet genoeg gezond verstand om te beseffen dat dit niet in zijn belang is?

Vergevingsgezind

Wij, de naoorlogse generatie, dachten dat het allemaal voorbij was. Wie verkeerd was gelopen kreeg al snel de kans om opnieuw een burger als de andere te worden. Vlaanderen ging vooruit als nooit tevoren.

Het heeft ook gewerkt: in de Volksunie kreeg het sociaal element een belangrijke plaats. Maar niet alle kinderen van de collaboratie waren het daarmee eens: de partij ontplofte zodat de harde kern, Vlaams Nationaal, opnieuw de kop kon opsteken. Sindsdien wordt Vlaanderen geleid door de kinderen van wie voorheen geen recht meer had om kiezer te zijn. En nu is hetzelfde discours, de Natiestaat en de identiteitsgedachte, opnieuw een verkiezingsslogan. Dat kon omdat wij het onze hebben verwaarloosd. Hier kan en mag nu alles: de graaicultuur wordt net als andere misdrijven ongestraft gelaten, straffeloosheid is de nieuwe norm.

Justitie

Zoals de vorige maal moet justitie hierin zijn verantwoordelijkheid nemen. Het openbaar belang moet opnieuw het verkeerd belang sanctioneren. Dat moet niet enkel door de hoogste rechtscolleges gebeuren. Het is de opdracht van het openbaar ministerie om de maatschappij te beschermen tegen wie haar geweld aan doet en van de rechter om ervoor te zorgen dat het op een eerlijke en gelijke wijze gebeurt. Dat zal niet mogelijk zijn indien de hervorming van Koen Geens een verlengstuk krijgt en het cordon sanitaire rond de waarden en principes van de democratische rechtsstaat verder mag worden uitgehold. Ook daarin heeft de burger ongelijk: zijn aversie of moedeloze afkeer voor de politiek in het algemeen en voor justitie in het bijzonder dient zijn eigen belang niet.

  Dit is een gastbijdrage. Een Apache-lezer levert met dit stuk een bijdrage aan het maatschappelijk debat. De auteur schrijft in eigen naam en is verantwoordelijk voor de inhoud van de tekst.

Auteur: Walter De Smedt

Walter De Smedt is gewezen raadslid van Comité I en Comité P.