De kracht van verandering: nooit meer oorlog

 Leestijd: 3 minuten4

Het staat in de ziel van iedere Vlaming en in het monument op Flanders Fields gebeiteld: ‘Nooit meer Oorlog’.

Het was dan ook één van de belangrijkste hindernissen die een deelname van de Vlaamse separatisten aan het bestaan en het beleid van België verhinderde: de Waalse socialisten waren ‘sjoemelaars’ die zowel hun eigen wapenindustrie beschermden (Fabrique Nationale) als uit de legeraankopen hun persoonlijk voordeel haalden (Agusta).

Hoe diep het in de volksziel zat, werd duidelijk in de grootste betoging ooit: op 23 oktober 1983 kwamen 400.000 burgers op straat in hun verzet tegen de plaatsing van 464 kruisraketten en 198 Pershingraketten door de Navo.

Het was ondenkbaar dat atoomwapens in ons land zouden worden gestationeerd en van hieruit zouden kunnen gelanceerd worden! Het werd echter de grootste nederlaag van Premier Martens: als bestuurslid en bezieler van de Vlaamse Volksbeweging, die de twee Marsen op Brussel hielp organiseren, moest hij bij zijn bezoek aan president Reagan ontdekken dat hij door één van zijn ministers was bedrogen. Wie reeds de toestemming had gegeven, Tindemans of Swaelen is nog steeds niet duidelijk.

Belgische F16 in Irak (Foto: Defensie)

Belgische F16 in Irak (Foto: Defensie)

Verschil?

Wat is het verschil tussen het debat over de vervanging van de F-16 door de F-35 en dat over de plaatsing van de raketten? De F-35 is de laatstste stap naar het onbemand vliegtuig, met verhoogde onzichtbaarheid en beschermingscapaciteit (stealth), dat omdat het het enige Amerikaanse jachtvliegtuig moet worden ook atoomwapens moet vervoeren.

Wat is het verschil tussen deze air-to-ground bomber en de raketten van de jaren tachtig? Beiden zijn dragers van atoomwapens. In afwachting van de volgende onbemande generatie zijn de technologische capaciteiten van de piloot groter geworden dan zijn behendigheden als ‘vliegenier’: de F-35 is een missile waarbij de piloot in de volgende generatie zal verdwijnen voor een manager op de grond.

Bij de keuze van de vervanger van de F-16 is het dan ook een primaire vereiste dat het nieuwe vliegtuig de Amerikaanse atoomwapens moet kunnen dragen

Bij de keuze van de vervanger van de F-16 is het dan ook een primaire vereiste dat het nieuwe vliegtuig de Amerikaanse atoomwapens moet kunnen dragen. Daarmee is de vergelijking met het rakettendebat van de jaren tachtig rond: het enige verschil is dat nu, in afwachting van de onbemande tuigen, de manager nog in het vliegtuig zit.

Coalition

Waar Verhofstadt aanvankelijk, onder druk van Groen, weigerde mee te doen aan de “coalition of the willing” van Bush junior en Blair, deden onze F-16’s wél mee aan de op 19 maart 2011 begonnen Operation Freedom Falcon.

In Libië verschoot de Belgische Luchtmacht al zijn munitie zodat beroep moest gedaan worden op de partners om deze aan te vullen. De NV-A behield toen, tijdens het ‘interregnum’ onder Leterme zijn maagdelijkheid en liep weg van de onderhandelingen met Di Rupo. Onder deze regering is dat helemaal anders geworden.

Bestaansreden

De bestaansreden van de Vlaamse separatisten werd door de ‘leider’ in de koelkast gezet. Het bevriezen van de grondwetsherziening leidde tot de uitsluiting van professor Vuye, de fractieleider in de Kamer.

Maar ook de historische verbondenheid met Flanders Fields, ‘Nooit meer oorlog’ werd omgedraaid. Steven Vandeput (NV-A) werd minister van defensie op het ogenblik dat moet beslist worden over de wapenaankoop van alle eeuwen: de door ons op te hoesten 15 miljard voor dragers van de atoombom!

De ‘Kracht van de Verandering’ was intussen ook op een ander vlak gebleken: bij de commentaar op een verjaardagsfeestje van een Antwerpse bouwpomotor bleek dat de ‘leider’, nog voor hij burgervader werd, aan tafel ging met de vertegenwoordigers van het PS-kapitaal om te lobbyen voor de Antwerpse hoogbouw.

Verkeren

Het kan verkeren: Steven en zijn ‘leider’ zijn nu in dezelfde positie gekomen als de aartsvijand voordien: blijkt dat er wat mis is over de voorgehouden noodzaak om de F-16 dringend te vervangen.

Of Steven nu uit onwetendheid of uit gebrek aan kennis en ervaring met de broek op de enkels staat, is niet het belangrijkste. Iedere historicus kent de gevaren van dergelijke aankopen.

Iedere politieker weet dat als je op defensie gaat zitten je op een  schietstoel  terecht komt.

Iedere politieker weet dat als je op defensie gaat zitten je op een  schietstoel  terecht komt. Voor Steven kan je er een verregaande naïviteit voor bedenken, voor de slimste politieker van Vlaanderen achter hem gaat deze vlieger niet op!

Het voornaamste ligt in de vraag waarin de kracht van deze verandering schuilt: wat blijft er nog over van de grondslagen van het programma van de leider?

Door de grondwetsherziening in de koelkast te zetten, liet hij zijn fundi’s in de kou, door onze toekomst te bezwaren met de aankoop van atoomwapens trapt hij niet alleen op de ziel van de gehele Vlaamse Volksbeweging.

Het verzet van de socialisten lijkt opnieuw de historische afmetingen te verkrijgen die het ten tijde van Tobback en Van Miert had: De Wever heeft definitief afscheid genomen van wat hem groot heeft gemaakt, op de weide in Flanders Fields moet hij niet meer komen.

  Dit is een gastbijdrage. Een Apache-lezer levert met dit stuk een bijdrage aan het maatschappelijk debat. De auteur schrijft in eigen naam en is verantwoordelijk voor de inhoud van de tekst.

Auteur: Walter De Smedt

Walter De Smedt is gewezen raadslid van Comité I en Comité P.