Meerts Louis

0

Niet minder dan 36 jaar lang was Louis Meerts hoofdredacteur van Gazet van Antwerpen. Onder het conservatieve bewind van Meerts groeide de Frut spectaculair. Maar volgens zijn critici werd de Gazet ‘de rechtse krant van Linkeroever’ of de ‘Vlaamse Pravda’.

Biografieën Vlaamse hoofdredacteurs

Naar de overzichtspagina met de biografieën van de Vlaamse hoofdredacteurs

Meerts (1920-2007) werd geboren in Boom, maar groeide op in Geel. Hij werd doctor in de moderne geschiedenis aan de KU Leuven. De jonge historicus begon zijn loopbaan in 1947 op de studiedienst van het Algemeen Christelijk Werknemersverbond (ACW) als secretaris van de latere CVP-minister Paul-Willem Segers. In die naoorlogse jaren had Meerts ook belangstelling voor Oost-Europa. Samen met spekpater Werenfried van Straaten stond hij aan de wieg van Oostpriesterhulp-Kerk in Nood.

In 1949 werd hij, amper 29 jaar oud, hoofdredacteur van Gazet van Antwerpen, als opvolger van Louis Kiebooms, die een politieke carrière begon als CVP-Kamerlid en burgemeester van Wilrijk. Meerts zag zichzelf als de verpersoonlijking van het Vlaams, sociaal en christelijk engagement van de krant. Hij zou hoofdredacteur blijven tot in 1985, toen hij werd opgevolgd door Lou De Clerck.

Als professioneel hoogtepunt van zijn loopbaan zag hij zijn deelname aan het Tweede Vaticaans Concilie (1962-64) in Rome. ‘Je voelde dat hier wereldgeschiedenis werd geschreven’, verklaarde hij later. ‘De wereld is sindsdien op alle gebied veranderd, maar ik blijf ervan overtuigd dat het Concilie een lichtpunt is geweest dat verdient herontdekt te worden.’

Na zijn pensionering in 1985 gaf hij jaarlijks cursussen communicatie als gastprofessor aan de Pauselijke Gregoriaanse Universiteit in Rome. Daarnaast doceerde hij ook aan de Katholieke Vlaamse Hogeschool in Antwerpen (de huidige Lessius Hogeschool), en was hij buitengewoon hoogleraar communicatiewetenschappen en media-ethiek aan de KU Leuven.

Meerts moest ook zware kritiek incasseren. Zo publiceerde toenmalig Humo-redacteur Leo De Haes in 1981 een vlijmscherpe artikelenreeks over de Gazet van Antwerpen, waarin de krant geportretteerd werd als een streng katholiek en extreem rechts bolwerk. Het dossier werd later een boek met de titel Een rechtse krant op Linkeroever (Kritak, 1982). ‘Het is de krant van de chagrijnige, verongelijkte Vlaamse katholiek’, besloot De Haes.