Mantelzorgers lossen personeelstekorten niet op

 Leestijd: 1 minuut1

Dinsdagavond 27 oktober, iets na 19 uur. De Vlaamse Regering geeft een persconferentie waarin ze nieuwe maatregelen aankondigt. Minister Wouter Beke (CD&V) neemt het woord. Onze mond valt open van verbazing, want voor het eerst sinds maart wordt er in het nieuws verwezen naar mantelzorg. Concrete maatregelen voor mantelzorgers.

“Mantelzorgers mogen blijven slapen in het woonzorgcentrum.” Vol verwachting luisteren we naar de rest van zijn boodschap. “Mantelzorgers mogen ook voor meerdere zorgbehoevenden zorgen en kunnen het personeel van het woonzorgcentrum mee ondersteunen.” Wat volgt is ontgoocheling.

Wij werden als mantelzorgvereniging niet geraadpleegd voorafgaand aan deze beslissing en onze boodschap om mantelzorgers te erkennen in hun zware rol als zorgverlener, hen te waarderen en te ondersteunen krijgt alweer geen gehoor. Mantelzorgers snakken, net zoals professionele hulpverleners, ook naar ademruimte. Ze hebben dringend nood aan praktische ondersteuning in de vorm van respijtzorg, eenduidige communicatie rond de maatregelen, maar ook aan psychologische ondersteuning.

Mantelzorgers snakken, net zoals professionele hulpverleners, ook naar ademruimte

Midden mei hebben de Hogeschool Gent en onze collega’s van Steunpunt Mantelzorg reeds aangetoond dat de coronacrisis ook mantelzorgers zwaar onder druk zet. Deze boodschap werd nog eens herhaald in een speciale corona commissie binnen het Vlaams Parlement. Wat is er nog meer nodig om duidelijk te maken dat ook mantelzorgers overbelast zijn en ondersteuning verdienen?

Wij zijn als mantelzorgvereniging tevreden dat woonzorgcentra niet volledig in lockdown gaan en de deuren openhouden voor mantelzorgers. Toch vrezen we dat deze nieuwe maatregel niet wordt ingegeven door bezorgdheid over het welzijn van de mantelzorger en de persoon voor wie ze zorgen, maar vooral wordt genomen om tegemoet te komen aan het nijpende personeelstekort binnen de woonzorgcentra en om de druk op het personeel in die woonzorgcentra op te vangen.

Mantelzorgers inzetten in een woonzorgcentrum vergt ook een goede ondersteuning en omkadering

Mantelzorgers zijn ongetwijfeld bereid om hun steentje bij te dragen en zorg op te nemen, maar mantelzorgers inzetten in een woonzorgcentrum vergt ook een goede ondersteuning en omkadering.

Wie is er aansprakelijk als er iets misloopt? Is de mantelzorger verzekerd? Moeten zij betalen voor deze kamer? Mantelzorg kan complementair zijn aan professionele zorg, maar het kan niet de bedoeling zijn dat mantelzorgers deze professionele zorg gaan vervangen. Daarnaast lijkt men te vergeten dat mantelzorg geen vrijwilligerswerk is. Indien men mantelzorgers wil inzetten als vrijwilligers dan moet ook de vrijwilligerswet gerespecteerd worden.

Mantelzorgers inzetten zonder rekening te houden met bovenstaande aspecten getuigt van weinig respect en illustreert dat men mantelzorgers weigert te erkennen als gelijkwaardige partners in de zorg. Tot slot blijft een grote groep van mantelzorgers weer onzichtbaar. Waar is de ondersteuning voor alle mantelzorgers die zorgen voor iemand in de thuiszorgsituatie?


Uitgelichte afbeelding: Matthias Zomer (Pexels)

  Dit is een gastbijdrage. Een Apache-lezer levert met dit stuk een bijdrage aan het maatschappelijk debat. De auteur schrijft in eigen naam en is verantwoordelijk voor de inhoud van de tekst. Zelf een bijdrage insturen, doe je hier.

Auteur: Sarah Van den Bogaert

Sarah Van den Bogaert is coördinator van mantelzorgvereniging Coponcho.