Wie doet mee met de NSV?

 Leestijd: 14 minuten1

Vandaag, donderdag 16 maart 2017, betoogt de Nationalistische Studentenvereniging (NSV) in Antwerpen. Daags na de verkiezingen in Nederland is het motto van de betoging: Europa ontwaakt, het establishment kraakt!

Het is niet dat de NSV speciaal een betoging inricht na de Nederlandse verkiezingen. Elk jaar in maart organiseert de NSV een betoging, afwisselend in de studentensteden Leuven, Antwerpen en Gent. Kwestie van de benen te kunnen strekken na de winteravonden met lezingen (zoals een avond over de ‘Europese Leidcultuur’ met onder andere de overtuigde, katholieke en conservatieve advocaat en opiniemaker Fernand Keuleneer), debatten (zoals over de (her)federalisering met sprekers van de Vlaams Belang Jongeren, Jong N-VA en Jong VLD), schachtenconventen (zoals een lezing door Voorpost-oprichter Francis Van den Eynde gevolgd door een bezoek aan een brouwerij) en cantussen.

Petten en andere symboliek

De NSV-ers zijn Vlaams-nationalistische studenten met grijze petten. Hun vereniging is ontstaan als een afsplitsing van het Katholiek Vlaams Hoogstudentenverbond (KVHV), de Vlaams-nationalistische studenten met bordeauxrode petten.

Terwijl de KVHV-afdelingen in Leuven en Gent een geschiedenis hebben die teruggaat tot begin vorige eeuw, werd de Antwerpse KVHV-afdeling pas opgericht in 1973. De ‘ontsporingen’ bij KVHV-Leuven indachtig, waar in de jaren zestig en zeventig tot tweemaal toe linkse studenten de macht veroverden, werd besloten om van de Antwerpse afdeling een vzw te maken. Discussies over wie in die vzw kan zetelen en welke richting het met het KVHV uit moet, leiden ertoe dat er twee Antwerpse KVHV-afdelingen ontstaan.

Enerzijds is er de KVHV-afdeling van onder andere Bart Vandermoere, die later gemeenteraadslid en provincieraadslid wordt voor de Volksunie. Anderzijds is er de KVHV-afdeling van Edwin Truyens, die een paar jaar later mee het Vlaams Blok opricht. Het is die laatste KVHV-afdeling die vanaf 1976 verdergaat als de Nationalistische Studentenvereniging, de NSV.

De NSV is een kweekvijver voor Vlaams Belang-mandatarissen en haar betogingen zijn een aantrekkingspool voor de hele extreme rechterzijde

Naast grijze petten dragen NSV-ers ook een zwart-wit-rood lint. “Wit en rood van de Antwerpse stadskleuren en zwart van de Vlaamse vlag”, legt senior seniogum, de nationale voorzitter, Dennis Bels uit in ’t Pallieterke. Waarom enkel het zwart van de Vlaamse vlag verduidelijkt hij niet.

Nochtans wezen anderen er al op dat zwart-wit-rood ook de kleuren van nazi-Duitsland zijn, terwijl het Týr-runeteken rechts onderaan het NSV-wapenschild in nazi-Duitsland gebruikt werd als kenteken van de Reichsführerschulen, de opleidingskampen van de paramilitaire Sturmabteilung (SA). Als om kwaadaardige interpretaties uit te lokken heette het NSV-ledenblad een tijdlang Signaal, wat ook de titel is van het meest verspreide nazi-propagandablad.

Toch is de NSV geen fascistisch clubje, al wil men wel eens sprekers uit die hoek uitnodigen. Wel is de NSV een kweekvijver voor Vlaams Belang-mandatarissen en -personeelsleden, en haar jaarlijkse betogingen zijn een aantrekkingspool voor de hele extreme rechterzijde van het politieke spectrum.

Vlaams Belang-voorzitter Tom Van Grieken in 2010 als nationaal voorzitter van de NSV (Foto © AFF)

Kweekvijver van Vlaams Belang

Wie zich wil verdiepen in de geschiedenis en de ideologie van de NSV, kan daarvoor terecht in de scriptie die Jeffrey De Keyser in 2007, onder toeziend oog van professor Carl Devos, aan de UGent schreef en die integraal op het internet is te vinden onder de titel ‘De NSV als metapolitieke voorhoede. Een duik in de kweekvijver van het Vlaams Belang’.

De lijst van NSV-ers die bij het Vlaams Blok, later het Vlaams Belang, terechtkomen is lang. Van NSV-oprichter Edwin Truyens, in 1979 het eerste hoofd van de VB-studiedienst, tot huidig Vlaams Belang-voorzitter Tom Van Grieken, die nationaal voorzitter was van de NSV (en daarvoor de primus inter pares van de NJSV, de scholierenversie van de NSV).

Bruno Valkeniers, die eerst KVHV-er en vervolgens NSV-er was, zei in een toespraak bij de viering van dertig jaar NSV:

“Wij (de NSV, nvdr.) hebben het zover gebracht dat we een nieuwe, en de meest succesvolle naoorlogse Vlaams nationalistische partij mee uit de grond gestampt hebben. (…) Zonder de NSV – en een klein beetje het KVHV – zou het hem (Karel Dillen, nvdr.) niet gelukt zijn het Vlaams Blok, vandaag Vlaams Belang, te brengen tot waar het is. En tot spijt van wie het benijdt is dit een van de grootste verdiensten van onze studentenbeweging.”

Op dat ogenblik, in 2006, is bijna de helft van de VB-parlementsleden volk dat haar politieke scholing kreeg bij de NSV: 28 van de toen nog 61 parlementsleden. Nu, in 2017, zijn het er zes van de elf: Filip Dewinter en Jan Penris in de Kamer van Volksvertegenwoordigers; Ortwin Depoortere, Stefaan Sintobin en Tom Van Grieken in het Vlaams Parlement; en Dominiek Lootens-Stael in het Brussels Parlement.

De bekendste ex-parlementsleden van het Vlaams Blok en Vlaams Belang die lid waren van de NSV zijn: Erik Arckens, Barbara Bonte, Yves Buysse, Jurgen Ceder, Philip Claeys, Filip De Man, Koen en Marijke Dillen, Pieter Huybrechts, Bart Laeremans, Peter Logghe, Bert Schoofs, Bruno Stevenheydens, Wim Van Dijck, Joris Van Hauthem, Karim Van Overmeire, Gerda Van Steenberge, Bruno Valkeniers, Frank Vanhecke, Rob Verreycken, Tanguy Veys en Wim Wienen. Vanzelfsprekend vinden we ook NSV-ers terug bij de (ex-) VB-personeelsleden: Dirk De Smedt, Stijn Hiers, Paul Meeus, Jörgen Noens, Werner Somers, Hans Verreyt…

De lijnen tussen de NSV en het Vlaams Belang zijn ook tegenwoordig heel kort. Jeroen Bolckmans, politiek secretaris van de Vlaams Belang Jongeren (VBJ), was bij zijn indiensttreding als VB-personeelslid nog nationaal voorzitter van de NSV. Huidig nationaal NSV-voorzitter Dennis Bels dook in een van de jongste nummers van het VBJ-ledenblad Rebel! op als auteur van een artikel over de buitenlandse actualiteit.

Uiteraard komen NSV-ers niet alleen bij het Vlaams Belang terecht. De NSV-ers Bart De Valck en Karl Van Camp zijn respectievelijk de huidige voorzitter van de Vlaamse Volksbeweging (VVB) en de huidige hoofdredacteur van ’t Pallieterke.

Missie

In haar beginselverklaring uit 1976 omschrijft de NSV zich in artikel 1 als “een politieke studentenvereniging met nationalistische grondslagen”. Dat nationalisme wordt gedefinieerd als “het streven naar en het doen samenvallen van cultuurgemeenschap en staat”. Je kan het samenvatten in de slogan “België vergaat, Vlaanderen wordt staat”.  In artikel 2 eist de NSV de “onvoorwaardelijke amnestie voor alle, na de Tweede Wereldoorlog, op basis van politieke redenen veroordeelde personen”.

De sociaaleconomische opvattingen van de NSV worden in de artikels 9 en 10 van de beginselverklaring geformuleerd als: “Iedere mens heeft als hoogste plicht te werken in dienst van de volksgemeenschap, ten bate van de andere mens en van zichzelf, een geest van solidariteit binnen de volksgemeenschap en tussen die gemeenschappen onderling. (…) Het liberalisme en het marxisme (…) zijn onverenigbaar met onze inzichten vanwege hun egalitarisme, materialisme, individualisme en geestelijke en sociale onrechtvaardigheden die eruit voortvloeien.” In de praktijk gaat de NSV echter meer te keer tegen het marxisme dan tegen het liberalisme.

De beginselverklaring is vertaald naar een missie die tegenwoordig als volgt luidt: “Als NSV kiezen we resoluut voor de Vlaamse onafhankelijkheid. Elk volk heeft immers het recht om haar eigen lot te bepalen. Elk volk heeft het recht op een eigen natie. Ook het onze. Het nationalisme is echter meer dan enkel separatisme. Als nationalisten willen we onze eigenheid behouden. We zijn geen grijze kosmopolieten die er overal ter wereld hetzelfde uitzien, en we zijn evenmin individualisten die enkel losse verbanden met hun medemens aangaan. Voor ons is het individu steeds geworteld in verschillende gemeenschappen: het gezin, het volk, de cultuur.”

“De massale migratie naar Europa heeft de gemeenschappen van zowel gastland als immigrant onder druk gezet. De gevolgen zijn duidelijk: Vlamingen voelen zich niet meer thuis in hun eigen wijk, meisjes durven niet langer alleen op de bus en er heerst wederzijds onbegrip. Voor ons is het genoeg geweest: de kraan dicht – en wie de wet breekt, zich niet aan wenst te passen of weigert te werken, mag terug naar huis. Tegelijkertijd ijveren we ook voor een Europese buitenlandvisie die niet langer in naam van mooie principes (maar in feite steeds voor eigen belangen) de Arabische en Afrikaanse wereld destabiliseert. Europa moet haar eigen continent kunnen verdedigen, niet het vuile werk van de VS opknappen.”

Die missie wordt naar eigen inzicht en vermogen uitgedragen door de vier afdelingen die de NSV telt: Antwerpen, Brussel, Gent en Leuven. Op NSV-betogingen zie je vlaggen van nog andere NSV-afdelingen, Hasselt bijvoorbeeld, maar dat is verleden tijd. Ledenaantallen wil de NSV niet mededelen aan Apache.

Aan ’t Pallieterke zei nationaal voorzitter Dennis Bels vorig jaar: “De mensen die er nu bijkomen zijn echt wel gemotiveerd. Vroeger maakten we weleens mee dat we er negen doopten (schachten, nvdr.), maar dat er maar vijf of zes bleven. Dat zien we nu niet meer. Het zijn er dus minder, maar beter. Je politiek inzetten in dit amusementsgericht klimaat is een heuse stap geworden. (…) Zich formeel inzetten, dat wordt minder en minder gedaan in tegenstelling tot het Facebook-heldendom.”

Vlaams Belang vindt partijen als NPD en Jobbik te rechts om er een fractie mee te vormen in het Europees Parlement, maar bij de NSV zijn hun sprekers welkom

Aangebrande sprekers

In ’t Pallieterke van 22 september 2016 zegt nationaal voorzitter Dennis Bels: “Voor mij is het geen idee-fixe om ieder jaar in maart zo’n betoging te houden. (…) Ik meen dat je evengoed of meer aandacht kan trekken met een goed symposium, bijvoorbeeld.” Over wat ‘een goed symposium’ is, kan je natuurlijk discussiëren.

Op 18 april 2015 organiseert de NSV een colloquium onder het motto Europa, het Westen voorbij. Als sprekers worden aangekondigd: Alexander Dugin, een Russische fascistische filosoof; Manuel Ochsenreiter, hoofdredacteur van een Duits extreemrechts magazine; John Morgan, hoofdredacteur van de alt-right uitgeverij Arktos; en vertegenwoordigers van buitenlandse studentenverenigingen waaronder Blocco Studentesco, de studentenorganisatie van het Italiaanse neofascistische CasaPound. Het is de bedoeling dat dit colloquium zou doorgaan in lokalen van de Antwerpse universiteit, maar dat wordt de NSV geweigerd. Vervolgens heeft men een zaal in hotel De Basiliek in Edegem op het oog. Uiteindelijk wordt het een zaaltje in Wommelgem. Alexander Dugin zakte overigens niet af naar Wommelgem: de aanwezigen moeten het doen met een videoboodschap.

Voor een colloquium op 30 november 2013 worden aangekondigd: Markus Willinger, een Arktos-auteur die in een boekje een oorlogsverklaring doet aan de waarden van de mei ‘68ers; Laszlo Toroczkai, de leider van een racistische Hongaarse jeugdbeweging; en een vertegenwoordiger van Blocco Studentesco, zoals al gezegd een studentenorganisatie verbonden aan het Italiaanse CasaPound.

Om CasaPound te situeren: leider Gianluca Iannone zei het jaar voordien aan een populair Italiaans weekblad dat “het fascisme vele positieve zaken gerealiseerd heeft, en wij willen er de erfgenamen van zijn”. Het colloquium is gepland in lokalen van de universiteit van Leuven, maar na protest besluit de KU Leuven er haar naam en faam niet aan te verbinden. Het colloquium zou dan plaatsvinden in het Vlaams Belang-lokaal in de Van Maerlantstraat, maar Filip Dewinter vindt dit niet opportuun, zodat het uiteindelijk de bovenzaaltjes van café Den Bengel en café De Leeuw van Vlaanderen worden waar dit ‘colloquium’ kan plaatsvinden. Er zijn een zeventigtal aanwezigen.

Andere opvallende sprekers bij NSV-activiteiten de jongste jaren zijn: Carel Boshoff junior, spilfiguur van een van de twee alleen door blanken bewoonde enclaves in Zuid-Afrika; Mario Borghezio, Europarlementslid van het Italiaanse Lega Nord die heel wat aangebrande uitspraken heeft gedaan; Udo Voigt, kopstuk van de extreemrechtse Nationaldemokratische Partei Deutschlands (NPD); Krisztina Morvai, Europarlementslid van de Hongaarse extreemrechtse partij Jobbik (partijen zoals de NPD en Jobbik vinden ze bij het Vlaams Belang te rechts om er een fractie mee te vormen in het Europees Parlement, maar bij de NSV zijn hun sprekers welkom);  Frank Vanhecke (Vlaams Belang), Nick Griffin (British Nationalist Party, BNP), Andreas Mölzer (Freiheitliche Partei Österreichs, FPÖ) en Bruno Gollnisch (Front national, FN) samen voor het voetlicht op een ‘colloquium’ in Gent waar volgens Het Nieuwsblad 170 aanwezigen zijn.

Vooruit met de vaandels (Foto: © AFF)

Vooruit met de vaandels (Foto: © AFF)

Betogingen

Op 13 maart 1985 organiseert de NSV haar eerste eigen betoging. De manifestatie “voor een zelfstandig Vlaanderen” wordt de start van een traditie waarbij afwisselend in de universiteitssteden Leuven, Antwerpen en Gent betoogd wordt. Hoe verliep het de jongste jaren?

In 2010 wordt in Antwerpen betoogd. De NSV-ers betogen er achter een spandoek met de slogan ‘Jeugd eist Vlaamse toekomst’. Zoals bij de vorige en de volgende NSV-betogingen wordt echter al vlug “Links gespuis, blijf thuis” gescandeerd. Daarna volgen klassiekers als “Belgie barst!”, “Linkse ratten, rol uw matten” en “Europa, Jeugd, Revolutie!”. De NSV-betoging brengt volgens waarnemers van het Anti-Fascistisch Front (AFF) 350 mensen op de been, elders in de stad is er een tegenbetoging op initiatief van Blokbuster met dubbel zoveel betogers. De politie houdt in de rand van de betoging een tiental mensen aan: Nederlandse neonazi’s in gezelschap van hun Vlaamse kameraden.

In 2011 is Gent aan de beurt. Geen evolutie maar revolutie is de slogan. Nationaal NSV-voorzitter Tom Van Grieken haast zich uit te leggen dat de slogan niet tegen de N-VA is gericht, maar er is niemand die dat gelooft. Er zijn geen N-VA-ers op de betoging te zien. Ook niet Kim Van Cauteren, de dan nieuwe voorzitster van Jong N-VA die als studente actief was bij NSV-Leuven. Er is wel een bont gezelschap van VB-er Tanguy Veys, die zich geout heeft als een vriend van Israël en het Joodse volk, tot BBET-er Tomas Boutens die allesbehalve hoog oploopt met Israël en de Joden. De politie telt 300 betogers bij de NSV en 750 tegenbetogers.

In 2012 wordt de geplande NSV-betoging in Leuven afgelast na een dodelijk autobusongeval in Sierre (Zwitserland), twee dagen voor de geplande betoging, waarbij  kinderen en hun begeleiders van een school in Leuven betrokken zijn. In 2013 kan de betoging wel doorgaan in Leuven. Verzet tegen de EU-Sovjet is dan het thema. VB-ers die ooit actief waren bij de NSV haalden hun pet en lint van de NSV opnieuw boven. Naast het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) is er nu ook een delegatie van de Autonome Nationalisten Vlaanderen. Er stappen een 250 à 300 betogers mee bij de NSV, de tegenbetogers zijn met minstens dubbel zoveel.

In 2014 is het terug de beurt aan Antwerpen. Geen tronen blijven bestaan is nu de slogan die vooraan wordt meegedragen. Een legitiem maar bizar thema op een ogenblik dat er bij de bevolking geen brandende discussie is over het koningshuis. Als iemand met een donkere huidskleur met zijn smartphone een foto neemt van de NSV-betogers, wordt hem toegesist: “Hé, waar heb jij die gestolen?” Aan het einde van de NSV-betoging komt ook nog heimwee naar het Apartheidsregime bovendrijven als onder andere Ons Vir Jou, Suid-Afrika wordt gezongen. Drie bronnen tellen onafhankelijk van elkaar 150 betogers bij de NSV, bij Blokbuster 450.

In 2015 komt men op straat in Gent voor een Europees leger. Stop de NAVO-oorlogsmachine. Een slogan die niet goed bekt. De NSV-ers scanderen dan maar: “Geef de wapens aan de NSV”. Amper zes minuten na het vertrek van de NSV-betoging worden al slogans geroepen als “Europa, Jeugd, Revolutie”, “Antifa, ha ha ha” en “Linkse ratten, rol uw matten”. Voorts: “Alerta alerta, nationalista” en “Tegen het systeem en het kapitaal, onze strijd is nationaal”. Nieuw is: “Geen jihad in onze straat”. Er klinkt terug Frans in de straten van Gent, want een groep van het Franstalige Nation stapt mee op. Er worden 150 mensen geteld bij de NSV-betoging, 450 bij Blokbuster.

In 2016 wordt weer in Leuven betoogd. Voor de verandering met een thema dat aansluit bij de actualiteit: Pro grenzen, pro natie. Voor de animatie wordt gezorgd door Jan ‘Trekzak’ Janssens en twee VNJ’ers met landstrommels. Er is nog een derde landstrommel meegenomen naar Leuven, maar bij het zien van het kleine aantal mensen dat klaarstaat voor de betoging, wordt die derde landstrommel terug in de bus gelegd. Spijts ingespeeld wordt op de vluchtelingenproblematiek is er deze keer evenveel of even weinig volk als het jaar voordien. De tegenbetogers van Gastvrij Leuven zijn met minstens dubbel zoveel.

kaderstuk

Er betogen ook heel wat niet-studenten mee met de NSV. Vaak zijn ze zelfs met meer. Daarom nog een lexicon van organisaties die doorgaans bij NSV-betogingen opdagen.

Autonome Nationalisten Vlaanderen organiseren op 16 februari 2013 in Brugge een eerste betoging. Er dagen 25 mensen op, waaronder enkele Nederlandse neonazi’s en leden van Nation. Een tweede betoging op 20 april – de geboortedag van Adolf Hitler – wordt niet toegestaan door de stadsbesturen van Waregem en Turnhout. De Autonome Nationalisten stappen hierna altijd op in betogingen van anderen. Kopstuk Christian Berteryan is een negationist, en als de Autonome Nationalisten op 26 december 2015 een joelfeest inrichten, wordt daar enthousiast een portret van Adolf Hitler bovengehaald. Na een zomerkamp vorig jaar in Noorwegen wordt oprichter Christian Berteryan uit de Autonome Nationalisten gezet. Hij wordt opgevolgd door Wesly Hendrickx. De ‘nieuwe’ Autonome Nationalisten organiseren op 24 september 2016 een eerste betoging in Antwerpen waarvoor een aantal oud-leden opdagen en men met 32 mensen door Antwerpen stapt. Bij hun eerste betoging in het buitenland, zaterdag 4 maart 2017 in Den Haag, zijn de ‘nieuwe’ Autonome Nationalisten met slechts vijf mensen.

Blood & Honour Vlaanderen. Blood & Honour is een internationaal neonazistisch netwerk dat in 1987 in Engeland werd opgericht door Ian Stuart Donaldson, de frontman van de bij extreemrechtse skinheads populaire groep Skrewdriver. Blood & Honour Vlaanderen richt tussen 2001 en 2010 in Vlaanderen 24 concerten in die doorgaans tussen de 500 en 800 bezoekers aantrekken, meer buitenlanders dan Vlamingen. Er worden in de Kamer van Volksvertegenwoordigers drie wetsvoorstellen geformuleerd om de organisatie te verbieden, maar het is uiteindelijk op basis van de wetgeving tegen racisme, discriminatie en negationisme dat in 2011 in Veurne drie organisatoren veroordeeld worden voor het inrichten van neonazi-concerten. Mede door een generatiewisseling blijft het nadien vrij stil rond zulke concerten in ons land, al waren er vorig jaar opnieuw twee concerten. Het succes ervan was evenwel miniem. Aanhangers van het traditionele Blood & Honour manifesteren zich niet openlijk op NSV-betogingen, hoogstens dragen ze onder hun jas een T-shirt van Blood & Honour. De NSV-betogingen zijn echter wel degelijk een vaste prik in hun agenda.

Blood & Honour / Combat 18. Vijf jaar na de oprichting van Blood & Honour splitst zich in meerdere landen een gewelddadige groep af die zich Blood & Honour / Combat 18 noemt. ‘18’ staat voor de eerste en achtste letter van het alfabet, de beginletters van Adolf Hitler. De BBET-groep van Tomas Boutens startte begin 2000 als een Vlaamse B&H/C18-groep. BBET staat voor ‘Bloed, Bodem, Eer en Trouw’. In 2006 wordt de groep opgerold met huiszoekingen in vijf legerkazernes en achttien privéwoningen. De grote hoeveelheid wapens die verhandeld wordt en het plan om achtereenvolgens Dyab Abou Jahjah en Filip Dewinter te vermoorden om zo ongeregeldheden uit te lokken, verontrusten de veiligheidsdiensten. Na veel vertragingsmanoeuvres van hun advocaten worden de BBETers in 2014 veroordeeld door de rechtbank van Dendermonde. Intussen zakt een groep B&H/C18’ers vanuit Zeeland (Nederland) regelmatig af naar betogingen in Vlaanderen. Bij een fakkeloptocht van het Vlaams Belang op 21 februari 2017 tegen een nieuwe moskee in de Antwerpse wijk Luchtbal, waren ze met een zevental. Spilfiguur is de Vlaming Tom Blockx, pas nog in Amsterdam veroordeeld voor aanzetten tot discriminatie van Joden, met een Hitlergroet als strafverzwarend element.

Blood & Honour / Diversen. Ook bij B&H/C18 splitst zich een groep af: de Racial Volunteer Force (RVF) die ook in Vlaanderen enkele aanhangers heeft. Bij de NSV-betoging vorig jaar in Gent stapte een groepje RVF’ers mee op. Omdat er een paar ex-Autonome Nationalisten bij zijn, vinden de Autonome Nationalisten het plezant om een vlag van de RVF’ers te stelen. Het zorgt voor trammelant in neonaziland. Kris Roman (Euro-Rus) is bevriend met mensen uit beide groepen en is de tussenpersoon voor het teruggeven van de vlag. Van jongere datum is een Blood & Honour-groep die zich ‘Aryan Strikeforce division Netherlands-Flanders’ noemt. Bij de laatste Pegida-betoging vorig jaar in Antwerpen werd openlijk in een T-shirt van die groep mee betoogd. In rechtsextremistische kringen dragen sommigen echter meerdere petjes. Bijvoorbeeld actief bij Voorpost én bij het Vlaams Belang (de meesten) of de Autonome Nationalisten (een enkeling). Bij de ‘Aryan Strikeforce division Netherlands-Flanders’ is er een overlapping met B&H/C18.

Katholiek Vlaams Hoogstudenten Verbond (KVHV). Partijvoorzitter Bart De Wever, Vlaams minister Liesbeth Homans, schepen en mandatenkampioen Koen Kennis, politiek directeur Piet De Zaeger, de kabinetschefs Bart Van Camp en Bert Corluy… zijn N-VA-ers die allen begin jaren negentig actief waren bij het KVHV-Leuven. Ook N-VA-Kamerfractieleider Peter De Roover, de VB-parlementsleden Gerolf Annemans en Barbara Pas, CD&V-staatssecretaris Pieter De Crem en ondernemer Fernand Huts zijn van KVHV-huize. Volgens de Gentse KVHV-praeses Jonas Naeyaert is er bij het KVHV plaats voor pluralisme. In een Humo-interview in 2011 zegt hij daarover: “Onze rangen tellen rechts-liberalen, radicaal-nationalisten en conservatieve katholieken”. Jonas Naeyaert is tegenwoordig hoofdredacteur van de nieuwswebsite Sceptr. Minstens veertien van zijn Sceptr-redacteurs zijn oud-KVHV-ers. Minister Jan Jambon doet weleens onthullingen in KVHV-kringen en zijn zoon Wouter is praeses van het KVHV-Antwerpen als die afdeling in 2014 pleit voor de verhoging van het inschrijvingsgeld aan de universiteiten omdat dit kan zorgen voor “een zekere elitevorming”. De KVHV-ers nemen eerder niet dan wel deel aan de NSV-betogingen, maar we konden hen in dit lexicon niet overslaan.

Nation. Nation is de belangrijkste Franstalige extreemrechtse groep in ons land, met kernen in Brussel en een aantal Waalse steden. Het is een Belgisch-nationalistische groep, de Belgische driekleur siert dan ook regelmatig hun affiches. Nation werd in 1999 opgericht door Hervé Van Laethem en twee anderen die intussen weg zijn bij Nation. Hervé Van Laethem was voordien leider van het neonazistische L’Assaut. Vanaf 2003 neemt Nation deel aan de verkiezingen. Slechts eenmaal levert dat een verkozene op: een gemeenteraadslid in Verviers in 2006. In 2009 neemt Nation voor het eerst deel aan een NSV-betoging. Nation-leden ontpoppen zich als een privémilitie die in 2014 de betogers te lijf gaat die protesteren tegen een Vlaams Belang-meeting in hartje Brussel waarvoor de komst van Marine Le Pen is aangekondigd, en in 2016 als na een mislukte actie een dakloze die van linkse sympathieën verdacht wordt, wordt geslagen en gestampt. Nation is opgenomen in de Alliance for Peace and Freedom (APF) binnen en buiten het Europees Parlement waar onder andere ook het Griekse neonazistische Gouden Dageraad lid van is.

Elk jaar steken ook een aantal Nederlanders de grens over om mee met de NSV te betogen. Mensen die lid zijn van de Nederlandse Volks-Unie (NVU) van Constant Kusters bijvoorbeeld. Een groepering die recent nog door het Openbaar Ministerie in een rechtszaak tegen vier NVU-ers in Amsterdam omschreven werd als “neonazistisch”, ook al probeert de NVU de jongste jaren uiterlijke kenmerken van neonazisme te vermijden. ‘Linkse’ neonazi’s van de Vrije Nationalisten Noord Brabant zijn ook regelmatig bij betogingen in Vlaanderen en Brussel. Alsook leden van Identitair Verzet, een groep radicalen gegroeid uit Voorpost Nederland. Volgens Nederlandse neonazi’s is er bij de NSV-betogingen altijd de meeste ambiance in Leuven. De politiemacht die er zichtbaar ontplooid wordt, is er alleszins het grootst.

Het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) is in 2007 ontstaan door het samenvoegen van vier extreemrechtse groepjes. Voorzitter is Jan De Beule, destijds het jongste lid van de Vlaamse Militanten Orde (VMO). Boegbeeld is Eddy Hermy die in zijn jonge jaren switchte van het maoïstische AMADA naar de als privémilitie veroordeelde VMO, en tot tweemaal toe werd buiten gegooid bij het Vlaams Blok. ‘Duivel-doet-al’ de eerste jaren is Ruben Rosiers (NSV-praeses in Mechelen, later heel even nationaal voorzitter van de NSV, de jongste jaren fervent verdediger van de Syrische president Assad). Een door de VRT gefilmde toespraak van Eddy Hermy op een ‘jeugdcongres’ in 2009 kost Hermy een veroordeling voor racisme uitgesproken door de rechtbank in Brugge. Een Nederlandse televisieploeg filmde op datzelfde ‘jeugdcongres’ incognito ook Hitlergroeten. Hét dieptepunt is een op 1 mei 2013 geplande betoging in Borgerhout die door protest van buurtbewoners niet kan doorgaan en vervangen wordt door een persconferentie in mineur. Met het protest tegen de opvang van vluchtelingen en hernieuwde vriendschapsbanden met Nation probeert het N-SA terug het hoofd boven water te steken.

Vlaams Belang behoeft weinig of geen voorstelling. Filip Dewinter is altijd weer present op de NSV-betogingen. Samen met de lokale Vlaams Belang-boegbeelden en oud-NSV-ers als Pieter Huybrechts, ook oud-VMO’er en een van de minst productieve parlementsleden die het Vlaams Blok/Belang ooit had. Ook bejaarde Vlaams Belangers als oud-gemeenteraadslid en voorzitter van het Bormshuis Bob Hulstaert (83 jaar) mag je verwachten tussen de NSV-studenten. In het jongste nummer van het ledenblad van het Vlaams Belang wordt de NSV-betoging aangekondigd met een paginagroot interview met nationaal voorzitter Dennis Bels en een grote afdruk van de affiche voor de betoging vanavond.

Ook over Voorpost kunnen we kort zijn vermits we deze groep uitgebreid voorgesteld hebben bij gelegenheid van hun veertigste verjaardag vorig jaar. Overigens vierde ook de NSV vorig jaar haar veertigjarig bestaan. Bij Voorpost was de locatie een ontmoetingscentrum in de Antwerpse Kempen, bij de NSV het chique Lindner-hotel in Antwerpen. Voorpost zorgt steevast voor de ordedienst bij de NSV-betogingen, doorgaans met iets meer dan een twintigtal militanten. De ‘vrouwen van’ mogen dan de Voorpost-spandoeken dragen in de betoging.

Auteur: Ton Rennenberg

Ton Rennenberg publiceerde eerder op de blog van het Anti-Fascistisch Front (AFF).

Word lid

Lees direct verder en steun onafhankelijke onderzoeksjournalistiek. Nu nog aan 6,66 euro per maand.


Ja, ik word lid

Word nu lid van Apache en geniet van deze voordelen:

  • Toegang tot alle ruim 4.000 artikels
  • Deel de artikels gratis met je vrienden
  • Toegang tot alle dossiers en het volledige archief
  • Treed in discussie met journalisten en andere lezers
  • Korting op events en andere journalistieke producten, zoals e-books