Yvan Mayeur

9

Mijn bovenste beste burgemeester. Nee, onze eerste kennismaking was weinig veelbelovend. “Dat is een domme vraag”, klonk het snerpend door de telefoon. Scherp en kil, zodat ik, ondanks de afstand, onwillekeurig een stap achteruit deed. Hij blafte of bulderde niet, zoals ik andere politici heb horen doen, maar de toon was duidelijk.

HILDEMijn gesprekspartner was, zoals ze dat in het Engels zo mooi uitdrukken ‘somebody who doesn’t suffer fools gladly’. Je kan maar beter goed beslagen ten ijs komen als je met hem in gesprek treedt. Zelf is hij zeer intelligent, en hij verwacht van anderen hetzelfde scherpe inzicht, dezelfde snelle besluitvorming, dezelfde dossierkennis. En hij kan zijn ongeduld niet maskeren als het je daaraan ontbreekt.

Sproetje en Mega Toby

Gelukkig werd de toon van ons gesprek allengs minder stroef: ik kon bijna horen hoe hij zich inspande om minzamer te klinken. Geen makkelijke man, nee, en ik kan me voorstellen dat de communicatie tussen hem en de Brusselse politie wel eens stroef verloopt. Maar Mayeur is een man met een missie. Wat hij voor ogen heeft, is een goed opgeleid en professioneel korps dat opgewassen is tegen de perikelen van de multiculturele grootstad. Nu telt onze hoofdstad weliswaar veel toegewijde agenten, maar er is ook nogal wat ruimte voor verbetering. Daklozen die aan het Zuidstation door de politie worden beschimpt en afgeranseld, corruptie en (onderhuids) racisme: de burgemeester gruwt ervan. Want laten we elkaar geen mietje noemen: ook de Brusselse politie kent haar Sproetje en Mega Toby in die zin dat sommige agenten wel eens durven vergeten dat ‘vreemdelingen’ ook rechten hebben. Mayeur heeft het ook moeilijk met het feit dat sommige jonge, Vlaamse agenten niet echt veel affiniteit hebben met de smeltkroes die Brussel nu eenmaal is, en daardoor niet altijd even adequaat reageren.

Twee slimme burgemeesters met een duidelijke ideologische agenda die niet bang zijn om boude uitspraken te doen en controversiële beslissingen te nemen. Waarom is de ene razend populair, en wordt de andere overal neergesabeld?

En ja, over Vlamingen durft hij wel eens karikaturaal uit de hoek komen. Zoals Bart De Wever de luie Waal tot een cliché heeft verheven, durft Mayeur de Vlaming reduceren tot rechts, conservatief, en soms, in zijn allerslechtste momenten, fascistisch. Maar hij vecht voor zijn stad, en heeft het vaak moeilijk met de onverschilligheid, minachting of regelrechte vijandigheid van zowel de Vlaamse politici als de bevolking tegenover Brussel.

Overtuigd

En hij polariseert, jazeker, terwijl Brussel in de eerste plaats bijeen dient te worden gehouden. Hij is complexloos en overtuigd links in een tijd dat haast niemand dat nog durft te zijn. Ideologisch vasthoudend: ook daarin lijkt hij op Bart De Wever, al zal hij het haten dat ik dat zeg.

Twee slimme burgemeesters met een duidelijke ideologische agenda die niet bang zijn om boude uitspraken te doen en controversiële beslissingen te nemen. Waarom is de ene razend populair, en wordt de andere overal neergesabeld? Is het net omwille van zijn ideologie, omdat hij Franstalig is, omdat we hem niet kennen? Allicht van alles een beetje.

Het is jammer, want hij verdient beter, weet ik ondertussen. Hij doet aan politiek met passie, overtuiging en emotie. Misschien moet hij die soms even milderen. De Wever is geliefd geworden door zijn wat cynische grappen. Mayeur heeft ook humor, maar dan vooral privé. En misschien moet hij gewoon wat vaker glimlachen. Als dat advies voor Hillary Clinton geldt, is het ook goed genoeg voor Mayeur. Zo feministisch is hij wel.

Auteur: Hilde Sabbe

Hilde Sabbe liet afwisselend de vrouw, moeder, minnares, feministe en rebel in zichzelf aan het woord in kranten als De Morgen, De Standaard, Het Laatste Nieuws en verschillende tijdschriften.