Als Bart De Wever een Vlaams boertje laat

1

Legt Bart De Wever een communautaire hypotheek op de regering Michel? Of is N-VA een rechts-liberale, ethisch conservatieve machtspartij geworden? Politieke commentaarschrijvers wisselen blijkbaar sneller van idee daarover dan van onderbroek. Met één simpel persbericht doet Bart De Wever de perceptie over zijn partij kantelen. Wie moet er nog feiten hebben als je zoiets voor elkaar krijgt?

Bart De Wever le soir de l'élection communale, Anvers. (Photo: Julia M. Free, octobre 2012)

(Foto Julia M. Free)

Afgaand op de kranten moet er gisteren in de Wetstraat een politieke bom van formaat zijn ontploft: de N-VA wil haar communautair profiel opnieuw aanscherpen en stuurde daarover een persbericht. De regering Michel zit exact vijftien maanden in het zadel en N-VA spreekt voor de eerste keer het woord Vlaanderen uit. Houzee! Prompt leverde dat stof op voor paginalange artikels, commentaren en opinies waarbij de analyse dat N-VA in sneltreinvaart is verveld tot neoliberale machtspartij, opnieuw plaatsmaakt voor de these van de separatistische wolf in schaapsvacht.

Feiten

Links en rechts worden zijdelings de echte feiten vermeld: de voorzitter van de Kamerfractie, Hendrik Vuye en ondervoorzitter Veerle Wouters – de enigen die af en toe en tot groeiende ergernis van Bart De Wever in het openbaar de Vlaamse trom roerden – worden bedankt voor bewezen diensten. Ze worden netjes opgeborgen in een praatbarak waar ze met gelijkgestemden institutioneel vorm mogen geven aan het Vlaanderen van de toekomst. Behalve hun defenestratie is er de impliciete vaststelling dat N-VA blijkbaar nog niet het minste idee heeft over haar Vlaanderen van de toekomst. En wij maar denken dat Ben Weyts daar nauwelijks twee jaar terug nog speciaal een groot congres over had georganiseerd.

Gelooft er werkelijk iemand dat Bart De Wever bij het begin van het nieuwe jaar van zijn paard werd gebliksemd en opnieuw het Vlaamse licht heeft gezien?

Maar goed, nu is het zaak voor Vuye en Wouters “om het institutionele terug te operationaliseren”. Dat soort zinnen in een persbericht maken op zich al duidelijk dat N-VA een machtspartij is geworden, maar er zijn ook echte argumenten in overvloed. Apache hoofdredacteur Karl Van den Broeck zette ze vorige maand nog op een rijtje in een lijvig kerstessay.

Incorporeren en controleren

Wat doet Bart De Wever echt met dit persbericht? Hij haalt het debat dat al een tijdje woedt binnen wat er nog rest van de Vlaams Beweging weg en incorporeert het in de partij. Net zoals hij dat eerder al deed met de sterkhouders van die Vlaamse Beweging zoals Jan Jambon en Peter De Roover. Incorporeren staat in dit geval synoniem met controleren. Iets wat de partijvoorzitter veel en graag doet.

Gelooft er werkelijk iemand dat Bart De Wever bij het begin van het nieuwe jaar van zijn paard werd gebliksemd en opnieuw het Vlaamse licht heeft gezien? Dat de man die de voorbije jaren geen kans liet passeren om de Vlaamse Beweging op stang te jagen en perfect inschat dat die electoraal niets voorstelt, plots tot de vaststelling is gekomen dat je maar beter de Vlaamse trom roert dan echte macht vergaart?

Morgen is iedereen alweer lang vergeten in welke werkgroep Vuye en Wouters naarstig verder werken aan de Vlaamse ontvoogding

Ontvoogding

Het enige wat Bart De Wever gisteren heeft gedaan is een domper gezet op de borrelende Vlaams-nationalistische onderbuik. Dat zoiets wat gedoe met de coalitiepartners oplevert? Een kniesoor die er om maalt. Het vervaagt allemaal snel. Herinnert u zich nog de atoma-schriftjes van Jan Jambon met afspraken over een staatshervorming? Morgen is iedereen alweer lang vergeten in welke werkgroep Vuye en Wouters naarstig verder werken aan de Vlaamse ontvoogding.

Natuurlijk is Bart De Wever een Vlaams nationalist en separatist. Dat kan moeilijk anders als partijvoorzitter van een partij die het separatisme als eerste artikel in haar partijstatuten heeft staan. Als hij de kans krijgt, dan graag, en misschien is dat onafhankelijk Vlaanderen ook wel een ver einddoel. Maar De Wever is in de eerste plaats een machtspoliticus. Getuige daarvan zijn lange mars naar de macht. Vlaamse tierlantijntjes kunnen daarbij, zolang ze maar niet in de weg hangen. Of dacht u deze week echt dat Jan Jambon de regering zou laten vallen over de eventuele erkenning van Catalonië? Bart De Wever weet als geen ander dat je met Vlaanderen geen verkiezingen wint. Die win je met terreurdreiging, door te polariseren in plaats van te verbinden, door een eurokritische bocht in te zetten. Dat is de flank waar N-VA kiezers dreigt te verliezen aan het VB, niet op de Vlaamse flank.

Auteur: Tom Cochez

Licentiaat criminologie. Werkte van 1997 tot 2008 voor De Morgen. Hij volgde er vooral gezondheidszorg, sociale zaken en milieu en verdiepte zich in de politieke partijen Vlaams Belang en Groen. In 2008 koos hij ervoor om opnieuw op freelance basis te werken onder meer ook voor Knack en Humo. Een jaar later stond hij mee aan de wieg van De Werktitel, het latere Apache.be. Vandaag werkt hij als redacteur en coördinator.

Word lid

Word jij lid van Apache? Lees direct verder en steun onafhankelijke onderzoeksjournalistiek. Nu al vanaf 6,25 euro per maand.


Ja, ik word lid