Bloedmooie modellen hebben VRT en HLN bij de lurven
Vanaf november kunnen mannen terecht in een kersvers Australisch vakantieoord, volgestouwd met schaars geklede modellen die hen ‘vriendelijke en flexibel’ masseren en entertainen. Dat melden verschillende media, waaronder de VRT-nieuwssite deredactie.be en de website van Het Laatste Nieuws. Helaas.
Door Tom Cochez
Unilever promoot een spray met een virtueel paradijs voor mannen.
[Op 26 augustus werd een update bij dit artikel geplaatst.]
Adverteren kost vandaag handenvol geld. Hoewel kranten, websites en andere media het niet graag horen, maken adverteerders steeds vaker gebruik van een veel goedkopere en doeltreffendere manier om lokaal of wereldwijd hun producten in de markt te zetten: zorg dat er berichten over je producten in de media verschijnen.
Pamperen
Dat werkt simpel: je biedt als bedrijf een perscommuniqué aan. De kans dat de reclameboodschap eruit gefilterd wordt, evolueert omgekeerd evenredig met de tijd die journalisten krijgen om hun werk te doen.
Het artikel ‘We pamperen iedere man zoals hij dat wenst’ op de redactie.be is een schoolvoorbeeld van hoe zo’n (internationale) reclamecampagne op poten wordt gezet. In dit geval gaat het om een reclamecampagne van multinational Unilever voor Lynx Body spray.
Het bericht over de ‘Lynx Lodge’ verscheen rond 20 augustus in verschillende Australische media en begon vervolgens aan een reis over de hele wereld.
Seksistisch
De VRT nam vandaag het bericht – netjes vertaald, maar zonder bronvermelding – over van een van de honderden Engelstalige sites die intussen ‘woordvoerster Laura O’Donnell’ aan het woord laten. Die websites hebben de woorden van O’Donnell – als de dame al bestaat – op hun beurt van andere sites. De originele bron is niet meteen duidelijk, maar wellicht gaat het zoals zo vaak om een simpel perscommuniqué waarin de quotes netjes geprepareerd staan.
“ ’s Morgens kan er ontbijt op bed worden geleverd, inclusief een gratis sexy wekdienst. ’s Avonds kunnen de gasten naar moddergevechten kijken of samen met de vrouwelijke personeelsleden deelnemen aan het Twister-spel. Doorheen de dag is er steeds de mogelijkheid te relaxen in een kuurbad of dankzij een rugmassage. Zolang het de gast maar plezier oplevert. We willen mannen pamperen, maar steeds op zo’n manier dat ze zich mannen blijven voelen.”
Het Laatste Nieuws gaat nog wat verder mee op het pad dat door de marketingploeg van Unilever werd uitgetekend. ‘Ultieme mannenlodge vol sexy modellen verdeelt Australië’, kopt die krant.
Op de website HLN.be staat het zo:
“Te seksistisch!”, protesteren de vrouwengroeperingen bij onze tegenvoeters. Platvloers bordeel of gewoon het ultieme resort? Oordeel vooral zelf in de bijbehorende foto’s en filmpje!”
Uitnodigende button
Om die foto’s en filmpjes is het allemaal te doen. En om de commotie natuurlijk: iedereen moet en zal de virtuele Lynx Lodge gezien hebben.
De foto’s en filmpjes leiden rechtstreeks naar de website van het resort. Die website toont wat de media beloven. Onderaan staat, weliswaar in klein lettertjes, maar toch duidelijk, dat de website gemaakt is door Unilever.
Georkestreerd
Nog veel prominenter staat de foto van een spuitbus ‘Body Spray’ van het merk Lynx. Voor wie daar de link naar de Lynx Lodgde nog niet heeft gelegd, is er nog de uitnodigende button ‘Watch the Ad too hot for You Tube’. Daarin staat niet enkel het woord Ad, op het einde van het clipje zie je ook de producten waar het om te doen is: Lynx body spray. Je moet zelfs zo’n product kopen om deel te kunnen nemen aan een wedstrijd die een verblijf in het virtuele Lynx Lodge verloot.
En er is meer. Wie het laatste toevoegsel van de website verwijdert, komt op de basiswebsite van de reclamecampagne terecht met onder meer links naar Facebook, waar de strijd tussen feministen en ‘echte mannen’ netjes werd georkestreerd door Unilever. De andere links op die pagina werpen op de een of andere manier allemaal meer licht op waar het de reclamemaker allemaal om te doen is: het Lynxeffect wereldwijd promoten.
[UPDATE 26/08] “Bedankt voor je opmerkingen. We laten het verhaal (een tweede keer) onderzoeken en zullen het artikel desnoods verwijderen en/of rechtzetten. Met vriendelijke groet. De Redactie.” Dat was het mailtje dat lezer Steven Devijver deze ochtend (donderdag 26 augustus) om 10.46 uur in zijn mailbox vond.
De avond voordien, om 20.11 uur, had hij de VRT gewezen op het commerciële karakter van de berichtgeving over de Lynx Lodge. “Normaal neem ik contact op met jullie redactie in verband met fouten in artikels”, meldde de aandachtige lezer. “Echter, in het verleden hebben jullie nooit iets gedaan met mijn opmerkingen en deze keer is het wel heel flagrant. Daarom heb ik deze keer elders aangeklopt met mijn opmerking: http://www.apache.be/2010/08/bloedmooie-modellen-hebben-vrt-en-hln-bij-de-lurven/”
Het was op aangeven van Steven Devijver dat Apache in dit artikel inzoomde op de commerciële kar waarvoor de VRT (en Het Laatste Nieuws) zich de dag voordien hadden laten spannen: een als berichtgeving verpakte advertentiecampagne van multinational Unilever. Op het moment dat we deze update online plaatsen, heeft de VRT het betreffende artikel nog altijd online staan. Wellicht een tweede keer gecheckt en opnieuw goed bevonden.
Had het artikel nog niet gelezen maar heb juist de website bekeken… dank zij Apache
Proficiat aan de uitvoerders van de campagne dan.
het zou natuurlijk mooi zijn als journalisten zich om te beginnen zouden houden aan de normen die ernstige bloggers zichzelf opleggen… maar dat vereist individueel, persoonlijk denkwerk, en dus een eigen, zelfstandige kop: voor een blogger kan de “desk opinion” wel volstaan, want hij zit alleen aan zijn “desk”, maar wie graag uit een gemeenschappelijke ruif wil eten, moet zich wel als groepsdier gedragen, en zijn eigen oordeel terzijde schuiven
Vooral op DeRedactie (openbare omroep tenslotte) vind ik dit soort toestanden triestig, want het is geen alleenstaand geval. Vaak worden de meest stompzinnige fragmenten uit Amerikaanse talkshows naverteld en gepresenteerd als nieuws. Ik zou graag een Vlaamse nieuwsbron in mijn RSS-lezer steken waar dergelijke zaken uitgefilterd zijn (zie ook vakantiefotos van bekende mensen etc.), maar het blijkt simpelweg niet te bestaan.
Alweer goed opgemerkt van de onderzoeksjournalist in kwestie !
Van de eigenlijke marketingevolutie – dus ook van nieuwsgaring en duiding bij deredactie.be – ben ik weliswaar minder te spreken. ‘t Gaat nog zover komen dat Mr. Proper de hoofdpunten voor het journaal bij elkaar ‘twittert’ en de goegemeente het op de koop toe nog gelooft ook ! Geen wonder dat men de bevolking er dan op dient te wijzen, dat kikkers niet in prinsen veranderen als men ze kust.
Dergelijke marketingstrategieën worden – jammer genoeg – reeds geruime tijd gebruikt onder de vorm van openstaande vacatures op de arbeidsmarkt. Voor een bedrijf is het plaatsen van een vacature immers gratis. Indien men in dergelijke vacature heel wat regels spendeert aan de profilering van het bedrijf in kwestie, dan vormt het tevens een zeer goedkoop middel tot publiciteit. Zoals het het neo-liberalisme betaamt loopt het vervolgens al snel de spuigaten uit. Zo plaatsen bedrijven – massaal – fictieve vacatures als daadwerkelijke reclame ! Echter wanneer een werkloze voor de RVA moet aantonen op welke wijze hij getracht heeft om een passende betrekking te vinden, dan moet hij hiervoor over bewijsmateriaal beschikken. Het spreekt voor zich dat geen enkele personeelsdienst het in z’n hoofd haalt om, in verband met de fictieve vacatures, te antwoorden op de bijhorende sollicitatiebrieven. Menig werkloze blijft daarentegen, afgezien van gebrek aan bewijsmateriaal en het risico op een schorsing, tevens achter met het gevoel van alweer afgewezen te zijn.
Ha! Ben momenteel het boek Slick van Daniel Price aan het lezen en bovenstaande had er zo een hoofdstuk uit kunnen zijn. Ben het met Benjamin eens, hulde aan de uitvoerders van de campagne, of je die nu verwerpelijk noemt of niet.
Ik vond alle artikels over de Bavariababes nog veel erger. Alles en iedereen ging erin mee. Overal las je er artikels over. En dat was het enigste wat Bavaria wou. Hun logo op de shirtjes van die dames leverde niks op, maar die media-aandacht wel. Je gaat me toch niet zeggen dat niemand op een redactie zo iets doorheeft? Of dat niemand op een redactie zich daartegen verzet? Of ben je dan je job kwijt?
Goed artikel over een ‘spuitbus vol misleiding’. Wacht maar tot de lynx ze te pakken krijgt, die onverlaten!
Nog een voorbeeld van deze techniek: http://www.standaard.be/artikel/detail.aspx?artikelid=DMF20100819_082
Het artikel staat nog steeds op de website van de redactie, tussen de meest gelezen items. Zijn ze zich nog steeds van geen kwaad bewust?
http://www.deredactie.be/permalink/1.850913
Ik heb net met een soort leedvermaak jullie opmerkingen gelezen.
Misschien zijn ze zich net wél bewust van de klucht en is het bericht intussen een item geworden dat exposure oplevert…
Alé hup, vandaag alweer één: http://www.nieuwsblad.be/article/detail.aspx?articleid=G632UIFG9
@Maarten Ik weet niet goed over welk leed je het hebt, maar ik veronderstel dat jij er dan geen probleem mee hebt dat een organisatie die zijn lezers/kijkers een “samenvatting van de realiteit” zou moeten leveren in plaats daarvan (onbezoldigd dan nog) “verborgen” reclameboodschappen verspreidt als waren het nieuwsfeiten?
En als exposure de reden is om het artikel in kwestie te laten staan… Dan weet je meteen wat die bedrijven in kwestie het belangrijkste vinden. En zelfs in dat geval zou er deontologisch gezien toch op z’n minst mogen vermeld worden dat het gaat om een reclamecampagne.
Ik vraag me af wat er gebeurd zou zijn als er “Axe” in plaats van “Lynx” zou gestaan hebben; zouden ze het dan wel hebben doorgehad? Zou het dan wel een artikel hebben opgeleverd?
Want “Lynx” is gewoon de Britse merknaam voor “Axe”. Dat weet een beetje journalist die over die sector schrijft, zou ik hopen.