Dit is een gastbijdrage. Een Apache-lezer levert met dit stuk een bijdrage aan het maatschappelijk debat. De auteur schrijft in eigen naam en is verantwoordelijk voor de inhoud van de tekst.

Let op voor pseudo-activisten

robin-worrall-FPt10LXK0cg-unsplash
Scrollende mensen (Foto: Robin Worrall: Unsplash)

Sociale ellende is helaas de rode draad geworden door alle ontberingen die onze maatschappij in haar laatste maanden heeft moeten incasseren. Alsof het coronavirus nog niet genoeg was om onze levens op de proef te stellen (angst voor een besmetting, angst voor de dood, de lockdown en de gevolgen, waarbij een daling van werkgelegenheid en de eenzaamheid het zwaarst wegen), maakte de dood van George Floyd de situatie alleen maar erger.

De dood van Afro-Amerikanen als gevolg van politiegeweld is helaas niet nieuw, net als de golven van verontwaardiging die erop volgen. Profielfoto's over de hele wereld op Facebook kleuren momenteel zwart. Het uitzicht verandert niet als ik door mijn nieuwsfeed op Instagram scrol.

Sommige mensen kiezen ervoor om hashtags toe te voegen zoals #blacklivesmatter of #alllivesmatter. Anderen delen de status van individuen zoals jij en ik op Facebook, die eens wijze woorden bevatten en anders juist aanzetten tot geweld en haat. Meestal vallen ze ergens tussen de twee uitersten in. Maar dan nog...

Een debat over?

In de ellende die deze man heeft geleden, is er misschien nog een sprankeltje ‘hoop’: de inzet van een – laat ons hopen - écht debat. De vraag is of het debat moet gaan over de kwestie van de politieagressie en het geweld tegen ‘culturele minderheden’, of niet? Ik zal antwoorden met een ‘ja’ en een ‘neen’.

We hebben vaak de neiging om te vergeten of te doen alsof we het vergeten

De redenen voor een ‘ja’ lijken me duidelijk. Dit soort geweld neemt wereldwijd toe, van de Verenigde Staten en Brazilië tot Frankrijk en China. In de meeste gevallen worden de aanvallen niet eens gefilmd. Het gevolg is dat de kreten van de slachtoffers niet worden gehoord.

Er moeten echter - en hier rechtvaardig ik ook mijn ‘neen’- echte vragen gesteld worden. Naar mijn mening doet de vraag er ook toe of we wel bereid zijn om deze situatie te veranderen.

Elke keer zo een geval wordt ontbloot, volgen golven van verontwaardiging elkaar op. Ze verzwakken naarmate de tijd verstrijkt. Het lijkt alsof er een houdbaarheidsdatum zit op de periode waarin een impact mogelijk is. We hebben vaak de neiging om te vergeten of te doen alsof we het vergeten.

Empathie van korte duur

Hier rijzen nog andere vragen op. Hoe oprecht zijn we in onze betrokkenheid bij de armen en ellendelingen? Zijn we echt zo onbaatzuchtig als we denken? Ik denk niet genoeg.

Neem nu de lockdown. Toen de lockdown werd aangekondigd, leken de mensen plots verward en verdoofd. Toen ze eraan gewend raakten, begonnen kleine groepen een oproep te doen om de grootste slachtoffers van financiële, psychologische en logistieke crisissen te helpen.

In het begin deelde men informatie en kwamen er acties. Men was proactief. Toen gevraagd werd aan diezelfde enthousiastelingen en pleitbezorgers -de ‘echte altruïstische burger’- om echt aan de slag te gaan, leek iedereen echter verdwenen te zijn.

Het zijn dezelfde mensen die - af en toe - van profielfoto veranderen en bepaalde hashtags of slogans gebruiken, waar waarde noch betekenis aan gehecht wordt.

Een verandering kan enkel in gang worden gezet als onze bedoelingen goed zijn en we onszelf echte vragen stellen

Het zijn dezelfde mensen die niets geven om de tegenslagen van anderen - waaronder George Floyd - maar niet aarzelen om ze te gebruiken om het 'altruïstische' spel te spelen.

Ik ken veel van deze mensen. Ze zijn overal. Ze zouden hun medemens nooit helpen. Als ze het tegenovergestelde doen, is het enkel en alleen maar om lof te krijgen.

Bij het schrijven van deze paar regels wou ik dit verborgen facet, de ‘pseudo-activisten’, onder de aandacht brengen. Ze zijn op zoek naar wat ongeluk om erop te klimmen en te profiteren van een bepaalde soort roem die naar mijn mening zo absurd is. Niemand is een grotere vijand van verandering dan mensen die ten koste van de zwakkeren aan het pronken zijn.

We hebben verandering nodig, nu of nooit. Sociale ongelijkheden zouden niet langer mogen bestaan. Deze verandering kan enkel in gang worden gezet als onze bedoelingen goed zijn en we onszelf echte vragen stellen in plaats van de hypocriet te spelen.

LEES OOK