Poetshulp voor Jan Jambon

 Leestijd: 1 minuut2

Er moet me iets van het hart. Minister-president Jan Jambon zegt dat er te veel bedrijven te gemakkelijk naar tijdelijke werkloosheid hebben gegrepen, waaronder de dienstencheque-bedrijven. Want ‘de meeste mensen kunnen toch gerust boven gaan zitten als de poetsvrouw beneden bezig is?’.

Dan voel ik me persoonlijk aangesproken. Op deze manier, in deze woelige tijden één sector van iets beschuldigen is echt niet correct. Er hebben immers heel veel elementen meegespeeld die tot een beslissing tot tijdelijke stopzetting geleid hebben. En neem het van me aan, we zijn niet over één nacht ijs gegaan.

Het is trouwens al een verkeerd uitgangspunt te denken dat iedereen een ‘boven’ heeft. Er bestaat ook zoiets als een appartement, een studio of een serviceflat.

Een belangrijk element dat tot de tijdelijke stopzetting heeft geleid – en dat minister Jambon zelf mee heeft beslist – is dat de lessen op school stopgezet werden. Alle kinderen bleven in theorie welkom, maar de praktijk was anders. Wij kennen verhalen van werknemers die, omdat hun job poetsen is, door de school, samen met hun kinderen terug naar huis werden gestuurd.

Daarbij komt dat de lockdownmaatregelen niet alleen de realiteitszin bij veel mensen hebben aangescherpt, maar ook tot zeer veel angst en paniek hebben geleid. Veel van onze werknemers durfden hun kinderen niet meer naar school brengen: ‘Ik ga mijn kind toch niet ziek laten worden’. Voor alle duidelijkheid: ik heb daar absoluut alle begrip voor. Maar wat hiervan het gevolg is voor een bedrijf/sector waarin veel (alleenstaande) vrouwen met kinderen werken, kan je raden.

Onze werknemers hebben bijna allemaal een gezin met kinderen. Bij onze klanten zijn er heel veel oudere mensen. Die partijen zouden dus dagelijks met elkaar in contact gebracht worden.

Ook van de klanten kregen we na de afkondiging van de maatregelen op 12 maart veel reacties. De annulaties stroomden binnen, de thuishulp was enkele weken niet meer welkom. En interpreteer het niet welkom zijn hier zeker niet verkeerd: het was ook een zeer begrijpbare reactie van onze klanten. Want er werd terecht aan iedereen gevraagd om voorzichtig te handelen.

Er was het gezondheidsaspect. In ons geval gaan er dagelijks duizend werknemers bij klanten thuis werken. Als werkgever kunnen we geen enkele controle uitoefenen op het respecteren van de noodzakelijke preventiemaatregelen (social distancing, dragen van handschoenen, …) omwille van de vele werkplekken. Onze werknemers hebben bijna allemaal een gezin met kinderen. Bij onze klanten zijn er heel veel oudere mensen. Die partijen zouden dus dagelijks met elkaar in contact gebracht worden. Ik wil niet nadenken wat de gevolgen zouden kunnen zijn, indien niet iedereen even strikt zou omgaan met de preventiemaatregelen.

En ook bedrijfseconomische aspecten speelden. Als je nog alleen kosten maakt en je inkomsten ziet slinken als sneeuw voor de zon, dan weet je dat je moet ingrijpen.

Minister-president Jambon, uit de grond van mijn hart: het was geen te snelle beslissing, het was een zeer weloverwogen beslissing. Maar de juiste beslissingen nemen in deze tijden vol angst, paniek en ongerustheid bij iedereen, is echt niet evident. Enkele weken rust zal goed zijn voor alle partijen. En dan zullen wij, waarschijnlijk gefaseerd, terug opstarten. Daar mag je gerust van zijn.

 

Uitgelichte afbeelding: Pixabay

  Dit is een gastbijdrage. Een Apache-lezer levert met dit stuk een bijdrage aan het maatschappelijk debat. De auteur schrijft in eigen naam en is verantwoordelijk voor de inhoud van de tekst. Zelf een bijdrage insturen, doe je hier.

Auteur: Koen Umans

Koen Umans is afgevaardigd bestuurder bij Dienstenthuis.