De verloren eer van Bart De Wever

 Leestijd: 3 minuten1

“Met wie je verkeert wordt je geëerd”. Indien deze oude Vlaamse spreuk nog enige geldingskracht heeft ziet het er niet goed uit voor de Antwerps burgemeester. Ongetwijfeld heeft hij een groot deel van zijn politiek succes te danken aan zijn imago als onbevlekte nieuwkomer. De vele schandalen die ons land heeft gekend bevestigden immers dat over alle partijen heen de “graaicultuur” in alle geledingen van de politieke wereld had toegeslagen. Niet in de N-VA en voorzeker niet in de persoon van het boegbeeld!

Ondanks meerdere pogingen om door schadeclaims de onderzoeksjournalistiek van het door Bart De Wever lasterlijk medium genoemde Apache te stoppen brengen nieuwe revelaties een troebel beeld van de “entourage” van de burgemeester die na het vertrek van zijn schepen voor bouwzaken Rob Van de Velde enige tijd zelf de Antwerpse hoogbouw in portefeuille nam.

Filmpje

Het fornuisfilmpje waarop Bart De Wever te zien was met de helft van zijn college ter gelegenheid van het verjaardagsfeestje van zijn vriend Erik Van der Paal in een Antwerps sterrestaurant blijft in de gedachten hangen. De aanwezigheid van enkele schimmige personaliteiten uit de politiek en de wereld van bouwpromotoren riep vragen op naar de reden van dergelijk gemengd gezelschap. Enkel om zijn vriend Van der Paal, de eeuwige fikser achter Land Invest, plezier te doen?

Daar kwam nog een andere, heel wat neteliger, vraag bij toen bleek dat Bart De Wever, nog voor hij burgemeester werd, reeds aan tafel zat met het Luikse PS-pensioenfonds OGEO om het Waalse geld naar Antwerpen te doen stromen: aan tafel met uitgerekend zijn aartsvijand, de van alle kwalen beschuldigde PS? En het werd nog onbegrijpelijker toen het schoolvoorbeeld van wat de NV-A de PS verwijt, zoontje Mathot, dank zij de steun van de NV-A zijn parlementaire onschendbaarheid mocht behouden toen de Luikse procureur-generaal er de opheffing van vroeg om hem voor corruptie in de Intradel zaak te kunnen vervolgen.

Dat het toen niet om een kwakkel ging staat in het intussen uitgesproken vonnis te lezen: Alain Mathot, ex-burgemeester van Seraing, kreeg in het dossier van de bouw van de verbrandingsoven van Herstal 720.000 euro van de ex-directeur van het Franse bedrijf Inova.

Land Invest

Naar verluidt seponeerde het Antwerpse parket na enkele dagen het dossier van Land Invest omtrent de Tunnelplaats. Apache deed het niet: twee journalisten bleven onderzoeken op welke wijze bouwpromotoren in het Antwerpse land mogen en kunnen “investeren”. Dat leverde bijkomende, erg bezwarende, informatie op. Bleek hoe met het geld van het pensioenfonds werd omgesprongen: “ Op kosten van het Luikse pensioenfonds Ogeo ontvingen bestuurders en managers excessieve vergoedingen. Spectaculaire bedragen werden besteed aan exclusieve restaurantbezoeken, dito snoepreisjes en ander lekkers. Tegelijk werd de politieke en zakelijke entourage van de projectontwikkelaar op creatieve wijze gesoigneerd via leningen, sponsoring, dubieuze opdrachten en bestellingen.”

Geleend

Wie zoekt die vindt. “Op een rekening die beheerd wordt door de Luikse PS’er Alain Mathot belandde 200.000 euro, afkomstig van projectontwikkelaar Land Invest Group. Apache en Le Vif publiceren de achterliggende leningsovereenkomst en onthullen de bijzondere weg die het geld aflegde onderweg naar de rekening van Mathot.” Kamerlid en voormalig burgemeester van Seraing Alain Mathot (PS) wordt ervan verdacht geld te hebben witgewassen via de aankoop van een luxevilla op een paradijselijk Thaïs eiland. Het Luikse parket-generaal startte een onderzoek naar de oorsprong van de geldmiddelen voor de aankoop van de villa waar Mathot 450.000 euro voor betaalde. Eind januari vond een huiszoeking plaats in de woning van Alain Mathot in Seraing. Dat gebeurde niet door het Antwerpse maar door het Luikse parket en in aanwezigheid van Kamervoorzitter Siegfried Bracke(N-VA). Maar ook voor het door Apache gebrachte verhaal zijn er aanwijsbare bezwaren: hoewel Mathot het bestaan van de lening ontkent staat het stuk erg leesbaar op de website van het medium. Blijkt ook dat er van de lening lang niets werd afbetaald en er overigens geen duidelijkheid is of dat intussen wél gebeurde.

Hoogbouw

Intussen lijken, ondanks een totaal vergeten bestuurswisseling, de door Apache aangekaarte beslissingen van het vorige  Antwerpse college niet de minste beroering te brengen. “De stad Antwerpen laat een ruimtelijk uitvoeringsplan op maat – een zogenaamd ‘postzegelRUP’ – maken voor een terrein gelegen in de Pelikaanstraat, langs het Centraal Station. Het nieuwe RUP legt de nieuwe bouwvoorschriften vast en moet zo het licht op groen zetten voor de bouw van twee torens van 100 meter en één toren van 50 meter. Pal in het stadscentrum. De vraag naar zo’n RUP op maat komt van projectontwikkelaar Cordeel die ook voor het RUP betaalt. De stad ging in op de vraag van Cordeel en laat het nieuwe ‘postzegelRUP’ maken ter vervanging van het bestaande bijzonder plan van aanleg (BPA). Dat BPA kwam er in 2007, uitgerekend om grondspeculatie in dat deel van de stad tegen te gaan. Nu moet het BPA dus baan ruimen voor een RUP dat tegemoet komt aan de torenhoge verwachtingen van een speculant.”

Kiezen

Binnen enkele dagen gaan wij allen naar de stembus. De voornaamste vraag is voor wie je nog kan gaan stemmen: krijgen wij een Vlaams nationalist-separatist als premier of wordt het ditmaal een “doenende” vrouw? Het surrealisme van dit chocolade land vertaalt zich niet enkel in dubbel gebakken frieten en veelvuldige TV-soaps. De werkelijkheid overtreft wat programmamakers er kunnen over verzinnen. Ook de gele hesjes zijn er niet in geslaagd de rode en groene in het straatbeeld te vervangen. Want iedereen weet dat, wat ook de uitslag mag zijn, de politiek er zijn ding zal mee doen. Voorwaar de tijd dat je er eer mee kon halen is reeds lang voorbij: met wie je verkeert is daarom ook geen belangrijk gegeven meer.

  Dit is een gastbijdrage. Een Apache-lezer levert met dit stuk een bijdrage aan het maatschappelijk debat. De auteur schrijft in eigen naam en is verantwoordelijk voor de inhoud van de tekst.

Auteur: Walter De Smedt

Is gewezen raadslid van Comité I en Comité P