Waarom ‘vol’ niet ‘vol’ is

0

We kennen ze ondertussen, de argumenten van hen die tegen de opvang van asielzoekers in Europa (België, Vlaanderen, Antwerpen, hun achtertuin) zijn, niet het minst omdat Bart De Wever heeft besloten zich als hun respectabele woordvoerder op te werpen. De man lijkt momenteel zowel qua inhoud als qua vorm van zijn tussenkomsten enkel nog door (dubieuze) electorale overwegingen gemotiveerd te worden.

Stefan van den Broeck

Stefan van den Broeck

De vluchtelingen zouden ons sociale zekerheidssysteem zodanig onder druk zetten dat het onhoudbaar wordt. Dat zelfs een niet altijd in nuance uitblinkende krant als Het Laatste Nieuws ondertussen heeft berekend dat het zou neerkomen op een verhoging van het budget met 0.085%, verwijst die bewering al meteen naar de prullenmand, ook al gaf de krant geen bron voor zijn bewering.

Erkend

Bart De Wever beweerde in een interview in diezelfde krant (overgenomen door o.a. De Morgen) dat de vluchtelingen 1% aan onze bevolking zouden toevoegen. In feiten is het aantal vluchtelingen dat op weg is naar Europa amper 0.1% van de Europese bevolking. Verder komen ze lang niet allemaal naar België en worden niet alle vluchtelingen erkend: vorig jaar was dat zo’n 47%. En een recent artikel in de Canadese krant The Globe and Mail wijst er fijntjes op dat Canada jaarlijks wel degelijk 1% van zijn bevolking aan immigranten opneemt en dat het land niet kan worden omschreven als “in crisis.”

De Morgen becijferde dat het aantal vluchtelingen dat in België dit jaar erkend zal worden rond de 23.000 zal draaien. Ook al is dat bijna het drievoud van vorig jaar, voor zover ik kan rekenen is dat toch nog maar 0.2% van onze bevolking en geen 1%. Beweren dat dit onze draagkracht te boven zou gaan is meer dan belachelijk. Natuurlijk, als het je doel is te besparen op de sociale zekerheid is elke extra mond die gevuld moet worden er één te veel, maar dat is een ander verhaal.

Dan is er nog het argument dat deze mensen geen uitkering verdienen omdat ze niet hebben bijgedragen tot het systeem. Dat is een beleefde manier om te zeggen dat het “profiteurs” zijn die het geld opsouperen van de “hardwerkende Vlaming”. Dit zou volgens De Wever niet uit te leggen zijn aan “de mensen”. Misschien moet hij het eens proberen. De mensen aan wie dit niet uit te leggen valt en van wie De Wever zich als woordvoerder opwerpt, zijn vaak dezelfden die het internet vullen met ranzige commentaren en straffeloos de meest gore racistische bagger mogen verspreiden. Aan andere mensen is dat heel eenvoudig uit te leggen.

Zo, bijvoorbeeld.

Gezien de geringe impact van deze nieuwkomers op het systeem zouden we de grootheid en de vrijgevigheid kunnen hebben om hen een beetje van onze zuurverdiende sociale zekerheidspot te gunnen. Maar kan die pot dat wel dragen? Wie herinnert zich niet de heisa toen op Facebook een bericht circuleerde dat een asielzoeker in België 40 euro per dag kreeg? Theo Francken reageerde fluks door te stellen dat geen enkele asielzoeker 40 euro per dag in zijn handen gestopt krijgt. Die 40 euro was het bedrag dat per persoon was voorzien voor de opvang door Fedasil. De repliek was dat het niet uitmaakte of ze dat nu in handen kregen of niet: wij “de hardwerkende Belgen” moesten het ophoesten.

Sociale zekerheid

Even rekenen: Het jaarbudget van de sociale zekerheid – wat wij dus allen samen opbrengen om de sociale zekerheid te betalen is zo’n 55 miljard euro. Ons land kent 5.800.000 belastingplichtigen (=”hardwerkende Belgen”). We rekenen even voor: 55 miljard gedeeld door 5.8 miljoen is 9.482 euro per belastingplichtige per jaar of 790 euro per maand. (In feite is het maar 521,4 euro per maand (6256,8 euro per jaar), want de sociale zekerheid wordt slechts voor 66 procent gefinancierd met de sociale bijdragen. De rest komt uit de btw en de accijnzen op tabak.)

Even terug naar de opvang van asielzoekers: 40 euro x 23.000 (verwacht aantal erkende asielzoekers voor dit jaar) = 920.000 euro. In werkelijkheid is het minder, want kinderen krijgen maar 29 euro per dag. Laten we nu nog zeggen dat kinderen de minderheid uitmaken omdat alleenstaande mannen nu eenmaal gemakkelijker hun land kunnen ontvluchten dan gezinnen met kinderen en dat het bedrag neerkomt op 900.000 euro per dag. Dat komt neer op 0,15 euro per dag ofwel 4,71 euro per maand of 56.5 euro per jaar, per Belg voor de opvang van ALLE nieuwe asielzoekers. Ik wil aannemen dat er mensen zijn in ons land voor wie elke extra euro echt een probleem is, maar er zijn er ook zeer veel voor wie het een peulenschil is om een veelvoud van dat bedrag op te brengen zonder er iets van te voelen. De btw-verhoging op gas en elektriciteit doet wellicht meer pijn in de portemonnee.

Er bestaat overigens een veel grotere, jaarlijks terugkerende belasting van de sociale zekerheid. Vorig jaar kwamen er in ons land 109.890 mensen (1 procent van de bevolking) bij, die nooit hebben bijgedragen tot de sociale zekerheid maar er toch zonder probleem de baten van krijgen. Bovendien weten we nu al dat ze de eerste zestien jaar van hun aanwezigheid in ons land geen enkele bijdrage tot het systeem zullen leveren, en zelfs daarna aanvankelijk nog zeer sporadisch. Al die tijd geeft de gemeenschap miljarden aan hen uit die wij met z’n allen moeten “ophoesten” via de belastingen. U hebt het al begrepen: ik heb het over onze kinderen. Kinderen kosten de maatschappij zeer veel geld, ze krijgen kinderbijslag en ziekteverzekering en we spenderen achttien jaar lang vele miljarden om hen op te leiden. Ze dragen niets bij tot het systeem: ze betalen geen belastingen of sociale bijdragen. Toch zou niemand het in zijn hoofd halen hen “profiteurs” van het systeem te noemen. Omdat we weten dat ze onze toekomst zijn: omdat we bereid zijn die minimum achttien jaar in hen te investeren omdat we weten dat zij ons land (en onze sociale zekerheid) later draaiende zullen houden en het geld zullen opbrengen waarmee onze pensioenen zullen betaald worden. Waarom is het zo moeilijk om die in vergelijking veel kleinere groep asielzoekers op dezelfde manier te bekijken?

Bart De Wever wees erop dat asielzoekers zeer moeilijk aan werk geraken. In plaats van dit vast te stellen, zou het niet constructiever zijn daar iets aan te doen? Door discriminatie bij aanwervingen tegen te gaan, bijvoorbeeld, door buitenlandse diploma’s te erkennen en door voor voldoende (na)scholing te zorgen.

Sterftecijfer

Nog een cijfer: verleden jaar verloor ons land 118.360 burgers, 8.470 meer dan er bijkwamen. Al deze mensen kosten de staat niet langer geld. Het geld dat jaarlijks door de sociale zekerheid werd betaald aan hun pensioenen komt dus vrij voor andere noden. Bovendien levert hun dood de staat ook een grote som geld aan successierechten op. In datzelfde jaar werden uiteindelijk 6.146 nieuwe asielzoekers erkend in ons land. Wie kan tellen weet dus dat zelfs met de instroom van asielzoekers het inwonersaantal in ons land in 2014 is gedaald met zo’n 2.300 personen en dat de nieuwkomers de sociale zekerheid dus niets hebben gekost.

Ook dit jaar zal weer 1 procent van de bevolking geboren worden en 1 procent zal sterven. Met het verwachtte aantal erkenningen zal de bevolking van ons land dus in het beste geval (als ook alle asielzoekers blijven leven) lichtjes toenemen. Als het geboortecijfer tegenvalt en het sterftecijfer trekt wat aan, dan zal ook dit jaar België qua bevolking een nulgroei kennen.

Wie zegt dat we “vol” zitten, kan niet tellen.

Auteur: Stefan van den Broeck

Stefan van den Broeck (1966) is klassiek filoloog, vertaler en schrijver.