Dissectie van de Wetstraat-reconstructies

Reconstructies zijn het nieuwe speeltje van de Wetstraatjournalistiek. Elke belangrijke politieke onderhandeling wordt tegenwoordig al de dag nadien beschreven alsof de lezer er zelf bij was. Dat was ook zo bij de vorming van de noodregering-Wilmès II. Maar hoe waarheidsgetrouw zijn die reconstructies? Welke waarheden zullen de toets van de historische kritiek doorstaan?

In vier delen dissecteert Apache-hoofdredacteur Karl van den Broeck de Wetstraat-reconstructies.


Over één conclusie zijn vriend en vijand het eens: de noodregering-Wilmès II, een minderheidskabinet van MR, Open Vld en CD&V, dat regeert met gedoogsteun van PS, sp.a, N-VA, Ecolo, Groen, cdH en Défi is een gedrocht. Niemand, behalve MR en Open Vld, is tevreden met het resultaat van vijf dagen intens onderhandelen tussen 11 en 15 maart.

Premier Sophie Wilmes in de Kamer (Foto: © Benoit Doppagne (Belga))

Ex-De Standaard-journalist Guy Tegenbos had overschot van gelijk toen hij zei dat we het absolute dieptepunt in de naoorlogse Belgische politiek beleven.

Een ultieme poging om, daags na de eerste coronadode in België, een paars-gele regering (aangevuld met CD&V) op de been te brengen, mislukte. De coronacrisis baarde een nooit gezien gedrocht: een regering in lopende zaken met tien liberale ministers en drie CD&V’ers die vervelt tot minderheidsregering met gedoogsteun én bijzondere machten.

Waar liep het mis?