Schaliegas, Trumps desinformatie-offensief, en SUV-uitstoot

 Leestijd: 2 minuten0

Hoe is baggeraar Jan De Nul betrokken bij de Argentijnse schaliegasindustrie? Welke technieken heeft Trumps campagneteam afgekeken van dictators en andere autoritaire leiders? Waarom koopt u beter geen SUV? Dit en nog veel meer in de Keuze van Apache, het beste uit de (inter)nationale media.

Trumps (des)informatie-offensief

Nu de eerste Democratische voorverkiezingen achter de rug zijn, komt de Amerikaanse presidentscampagne stilaan op toerental. Behalve de winst van Trump, herinneren we ons de vorige campagne vooral van fake news, online trollen, en uitgekiende sociale mediastrategieën. Als u dat toen al verontrustend vond, think again. The Atlantic waarschuwt voor een ongeziene online (des)informatie-oorlog, waarbij door dictators en andere autoritaire leiders geperfectioneerde technieken op nietsvermoedende Amerikanen worden losgelaten. Al tijdens de afzettingsprocedure ging het propagandateam van Trump in overdrive. Voor de presidentscampagne voorziet het een budget van meer dan 1 miljard dollar.

Algemeen is de toegepaste strategie samen te vatten als censorship through noise: zelf heel veel foute, gemanipuleerde informatie verspreiden om zo de waarheid te overstemmen. Je hoeft dus niet eens dissidente stemmen het zwijgen op te leggen.

Donald Trump spreekt de pers toe (Foto: The White House)


De schaliegasconnectie van De Nul

De Belgische baggeraar Jan De Nul is wereldwijd actief. In Argentinië ontwikkelde De Nul zich tot een belangrijke leverancier voor de controversiële fracking-industrie, schrijft MO* Magazine. De Aalsterse firma levert met name fijnzand. Dat wordt gemengd met water en chemicaliën en onder hoge druk in de grond gepompt om barstjes in de ondergrondse steenlaag te creëren waarlangs het schaliegas kan ontsnappen. De Nul bouwde daarvoor zonder de nodige milieuvergunning een verwerkingsfabriek – de vergunning werd pas na de bouw verkregen.

Voor zijn buitenlandse activiteiten krijgt De Nul financiële steun van Credendo, de Belgische publieke instelling voor exportkrediet. Net als De Nul zelf, weigert Credendo alle commentaar.


SUV-gêne

Deze week ‘vierden’ we in Vlaanderen dikketruiendag, een dag waarop de verwarming een paar graden lager wordt gezet om energie te besparen. Een dikkebakkendag, waarop iedereen met een SUV die een dag in de garage laat staan, hebben we nog niet. Dergelijke feestdag zou nochtans wel wat effect hebben. De Correspondent schrijft dat de SUV de op een na grootste bron is van de wereldwijde toename in CO2-uitstoot. De autofabrikanten worden door de voor hen voordelige berekeningswijze van emissienormen op geen enkele manier aangespoord om kleinere en zuinigere auto’s te produceren.

Als individu je consumptiegedrag aanpassen heeft zijn beperkingen, maar geen SUV kopen lijkt – althans voorlopig – de makkelijkste oplossing om de uitstoot terug te dringen. Na de vliegschaamte, de SUV-gêne?

SUV in het verkeer (Foto: Pxhere)


Moderne slavernij spotten met moderne technologie

Slavernij iets uit lang vervlogen tijden? Helaas niet. Er zijn zelfs meer slaven dan ooit op de planeet. Ja, dat leest u goed. Meer dan 40 miljoen mensen – het merendeel vrouwen – zijn aan ‘moderne slavernij’ onderworpen, van wie 10 miljoen kinderen. We zien het misschien niet, maar slavernij is overal in ons leven. Van textiel, elektronica tot voedingswaren: in zowat alle takken van de economie komt nog steeds slavernij voor. Om die wanpraktijken te kunnen stoppen, moet je ze eerst in kaart brengen. Onderzoekers en journalisten gebruiken hiervoor steeds meer een combinatie van satellietbeelden en artificiële intelligentie, toont Big Think.

Om de juiste beelden te selecteren, blijft echter voldoende kennis van op het terrein zelf nodig.


Toch niet zo anoniem

‘Geen zorgen, we anonimiseren de massale hoeveelheid persoonlijke gegevens die we over jou verzamelen.’ Deze mantra herhalen tig bedrijven uit den treure. In het verleden bleek al meermaals dat we dit praatje niet mogen geloven. Motherboard bericht over een nieuwe studie die dat nogmaals bevestigt. Door gegevens uit verschillende gelekte datasets te combineren, slaagt men er uiteindelijk vrij makkelijk in om de persoon te identificeren achter de zogezegd geanonimiseerde persoonsgegevens.

Dat soort gelekte datasets is absoluut niet moeilijk te bemachtigen in de donkere krochten van het internet.


 

Auteur: Jan Walraven

Jan Walraven schrijft sinds 2015 voor Apache. Behalve journalist is hij ook redactiecoördinator bij Apache. Zijn eerste boek, ‘De diefstal van de eeuw’, over privacy en de tentakels van technologie, verscheen in 2018 bij Van Halewyck.

Word lid

Word jij lid van Apache? Lees direct verder en steun onafhankelijke onderzoeksjournalistiek. Nu al vanaf 6,25 euro per maand.


Ja, ik word lid