Drones aan de grenzen, corrupte grondverkopen en schimmige Europese donaties

 Leestijd: 2 minuten0

Patrouilleren binnenkort artificieel intelligente drones aan de Europese buitengrenzen? Welke buitenlandse donateurs geven hoeveel geld aan Europese partijen? En wat hebben klimaatopwarming en de ontbossing van Indonesië te maken met corrupte grondverkopen? Dit en nog veel meer in de tweewekelijkse keuze van Apache, onze selectie van wat je moet gelezen, gezien of gehoord hebben, uit binnen- en buitenlandse media.

Buitenlands geld voor Europese partijen

Europese partijen laven zich rijkelijk aan de geldkraan van donateurs uit vooral de VS. Uitgebreid onderzoek van Follow The Money legt die meestal goed verborgen geldstromen bloot. In totaal komen gemiddeld 18% van de donaties uit het buitenland. Kampioen, met 35% van de donaties afkomstig uit het buitenland is de liberale ALDE-partij, waarvan Open Vld lid en Guy Verhofstadt voorzitter is. Vooral het Amerikaanse bedrijfsleven schenkt gul aan de liberalen. Onder meer Big Tech-bedrijven Google en Microsoft, maar ook Bayer doen hun duit in het liberale zakje. De klimaatsceptische Heritage Foundation en The Atlas Network vinden dan weer vlot hun weg naar de conservatie ACRE-partij, die verbonden is met de ECR-fractie waar N-VA toebehoort. Maar over die connecties las u al op Apache.

In de podcast van Follow The Money geven onderzoeksjournalisten Dieuwertje Kuijpers en Lise Witteman meer uitleg bij hun bevindingen.

Pleinaire vergadering van het Europees Parlement in Brussel (Foto: Europees Parlement – Creative Commons licentie)


Drone-patrouilles aan de Europese grens

Worden de Europese buitengrenzen binnen enkele jaren bewaakt door autonome drones, door een artificiëel intelligent systeem bestuurd? De Europese Unie financiert alleszins een project om net dat te ontwikkelen, schrijft The Intercept. Roborder, een Europees consortium waar verschillende bedrijven, universiteiten en politiediensten bij betrokken zijn, kreeg een subsidie van 8 miljoen euro voor het onderzoeksproject. De drones zullen in groep opereren, en moeten in verbinding staan met kleine vliegtuigen, grondvoertuigen, boten en zelfs onderzeeërs. De robots zullen zelf mensen kunnen herkennen én bepalen of ze een bedreiging vormen.

Behalve ethische vragen, zijn er ook vraagtekens te plaatsen bij het potentiële militaire gebruik van de technologie.

De onbemande (en onbewapende) Tarantula Hawk verkenningsdrone aan het werk in Afghanistan (Foto: British Army © Crown copyright)


Klimaatopwarming door corruptie

Het Indonesische regenwoud wordt in recordtempo ontbost, koolstofrijke moerassen drogen uit en worden vervangen door palmolie- en andere plantages. Met een enorme CO2-uitstoot als resultaat. Multinationals trekken in het conflict om land met de lokale bevolking aan het langste eind. De gevolgen zijn duidelijk: aan de ene kant een gigantische milieu- en klimaatcrisis, en aan de andere kant een sociale crisis door massale ontheemding. Gedurende twee jaar onderzochten Mongabay en The Gecko Project de achterliggende oorzaak van deze conflicten en crises. De conclusie: grootschalige corruptie.

Lokale chefs strijken miljoenen op met de verkoop van vergunningen en investeren dat geld vervolgens in kiescampagnes waardoor ze opnieuw verkozen raakten. Een negatieve spiraal met het klimaat en de lokale bevolking als voornaamste slachtoffers.


Kunnen we het groeien afleren?

Het IPBES, het intergouvernementeel panel voor biodiversiteit van de Verenigde Naties, kwam begin deze maand naar buiten met alarmende bevindingen. We putten de natuur op ongeziene manier en ongekende snelhuid uit. Overbevissing, ontbossing, klimaatverandering leiden een dreigende massa-extinctie. IPBES formuleerde tegelijk een alternatief: we moeten af van het huidige beperkte paradigma van economische groei. Goed uitgedachte, berekende alternatieven voor die groei-fetisj zijn echter dun gezaaid, stelt NRC Handelsblad. Grenzen stellen aan de groei, is nochtans geen nieuw idee.

Van de degrowth-beweging, tot de donuteconomie van Kate Raworth, nagedacht wordt er wel. Is dat genoeg?


Nog steeds relevant: The Clash

Net als elke ‘legendarische’ rockband is ook The Clash intussen door een laagje uitgekiende marketing bedekt. Platenmaatschappij, Spotify en andere gegadigden slaan graag munt uit de uitgebreide back catalogue van de Britse symbolen van de punk. Toch blijft de band rond Joe Strummer en Mick Jones een toonbeeld van de symbiose tussen kunst en verzet, schrijft Jacobin Magazine. Zijn plotse overlijden in 2002 maakte van Strummer één van de meest geliefde rock-iconen, die samen met Kurt Cobain, Bob Marley en andere gevallenen regelmatig op slecht gedrukte t-shirts en koffiemokken verschijnen. Dat The Clash in de jaren tachtig mee vormgaf aan een beweging die zich verzette tegen opkomende racisme en fascisme van het National Front, maar ook tegen het harde economische beleid onder Margaret Tatcher, is onterecht ondergesneeuwd geraakt.

Dat ook de muziek de tand des tijds heeft doorstaan, is daarbij mooi meegenomen. Nog steeds vinden rebelse muzikanten en activisten inspiratie bij Strummer en co.


Heb je zelf iets interessants gelezen, gehoord of gezien? Laat een reactie achter onderaan dit stuk, of mail naar keuze@apache.be!

Auteur: Jan Walraven

Onderzoeksjournalist Jan Walraven schrijft sinds 2015 voor Apache. Zijn eerste boek, ‘De diefstal van de eeuw’, over privacy en de tentakels van technologie, verscheen in 2018 bij Van Halewyck.

Word lid

Word jij lid van Apache? Lees direct verder en steun onafhankelijke onderzoeksjournalistiek. Nu al vanaf 6,25 euro per maand.


Ja, ik word lid