Blank-extremistisch terrorisme rukt op, en Big Oil en Big Tech onder vuur

 Leestijd: 2 minuten0

Blank-extremistische terroristen zijn geen ‘lone wolves’, maar integendeel wereldwijd geconnecteerd. Terwijl Big Oil voor de rechter wordt gesleept, lijkt Big Tech (eindelijk) Amerikaanse regulering te moeten slikken. Dit en nog veel meer in de tweewekelijkse keuze van Apache, onze selectie van wat je moet gelezen, gezien of gehoord moet hebben, uit binnen- en buitenlandse media.

Wereldwijd netwerk van blanke extremisten

In het manifest van de terrorist die 50 mensen vermoordde in Christchurch, Nieuw-Zeeland, stonden enkele onverholen verwijzingen en lofbetuigingen naar eerdere, blank-extremistische aanslagen in Europa en de VS. Het is lang niet de eerste keer dat een blanke terrorist dit soort ‘inspiratie’ laat blijken. The New York Times onderzocht terroristische aanslagen sinds 2011 en vond dat minstens een derde van de blank-extremistische terroristen zei geïnspireerd te zijn door de motieven of tactieken van voorgangers, met Anders Breivik als duister ijkpunt. Dit informele netwerk is wereldwijd vertakt, en in sommige gevallen staan de daders rechtstreeks in contact met elkaar tijdens de voorbereidingen.

Het aantal blank-extremistische terroristische aanslagen neemt toe, en het netwerk versterkt. De rol van internet en sociale media is daarbij niet te onderschatten.


Big Oil in het defensief

Is de rechtbank de aangewezen plaats om iets aan de klimaatopwarming te doen? Oliebedrijf Shell vindt van niet. En toch zal Shell het voor de rechter mogen uitleggen. De Nederlandse Milieudefensie heeft het Brits-Nederlandse bedrijf namelijk zopas voor de rechter gedaagd. Het is niet voor het eerst dat een Nederlandse rechter een ‘klimaatzaak’ moet behandelen. Al in 2015 verloor de Nederlandse regering een dergelijke procedure. Ook in de rest van de wereld moet Big Oil in de beklaagdenbank plaatsnemen, schrijft De Groene Amsterdammer. Via juridische weg proberen ze deze grootvervuilers tot inzicht te brengen.

En als de olietankers niet tijdig van koers veranderen, willen burgers en milieuorganisaties van over de hele wereld dat Big Oil, en niet zij, voor de kosten van klimaatopwarming moet opdraaien.

Op rust gestelde boorplatformen nabij Inverness, Schotland (Foto: joiseyshowaa – Creative Commons licentie)


Brussel is geen hellhole

Ze zijn moeilijk bij te houden, maar in ons land bleef de uitspraak van Amerikaans president Donald Trump na de aanslagen van 22 maart dat Brussel een ‘hellhole’ was, nog lang nazinderen. Natuurlijk wisten wij wel beter, maar toch heeft de hoofdstad ook bij veel landgenoten niet de allerbeste reputatie, alle marketingcampagnes ten spijt. Drie nieuwe documentaires over Bruxelles ma belle counteren dat beeld, schrijft MO* Magazine. Met open vizier, zonder de problemen van Molenbeek of binnen delen van de Congolese gemeenschap te ontkennen, schetsen ze een levensecht beeld van de meest kosmopolitische stad van Europa.

Want Brussel is meer dan Manneke Pis.

station trein Brussel centraal

Mensen wachten op de trein in station Brussel-Centraal (Rechtenvrije foto)


Wanneer je kind tegen IS gaat strijden

Wat als je zoon of dochter op een dag in Syrië blijkt te zijn om er te vechten tegen IS? Ze vechten er een oorlog uit die eigenlijk niet de hunne is. En wat als je kind sneuvelt? Al zeker 20 Britten trokken richting Syrië om IS te bekampen, onder meer aan de zijde van Koerdische verzetsstrijders. Acht daarvan lieten daarbij het leven. In een mini-documentaire volgt The Guardian enkele ouders van deze Britten, die in Koerdisch gebied in Syrië op zoek gaan naar een verklaring voor de beslissing van hun kinderen, de één al begripvoller dan de ander.

Wat dreef hun kinderen naar Syrië, waarom waagden ze er hun leven?


Wie breekt de monopolies van Big Tech?

In Europa maken Google en co zich zorgen om de boetes en sancties van eurocommissaris Margrethe Vestager. In de VS ontpopt de Democratische senator en presidentskandidate Elizabeth Warren zich tot haar evenknie. Al zijn Warrens plannen nog een tikkeltje ambitieuzer. Buigend op de nalatenschap van de begin twintigste-eeuwse Amerikaanse ‘trust busters’, wil Warren komaf maken met de quasi-monopolieposities van de techgiganten. Zoveel marktmacht is volgens haar slecht voor de economie én de innovatie, want in een door enkele bedrijven gedomineerde markt wordt competitie gefnuikt. Warren plaatst dit politiek-economisch vraagstuk centraal in haar gooi naar het presidentschap. Het teken voor de PR-machines van Silicon Valley om een versnelling hoger te schakelen.

The Intercept haalt alvast een aantal van de argumenten van Big Tech op voorhand onderuit.


Heb je zelf iets interessants gelezen, gehoord of gezien? Laat een reactie achter onderaan dit stuk, of mail naar keuze@apache.be!

Auteur: Jan Walraven

Onderzoeksjournalist Jan Walraven schrijft sinds 2015 voor Apache. Zijn eerste boek, ‘De diefstal van de eeuw’, over privacy en de tentakels van technologie, verscheen in 2018 bij Van Halewyck.

Word lid

Word jij lid van Apache? Lees direct verder en steun onafhankelijke onderzoeksjournalistiek. Nu al vanaf 6,25 euro per maand.


Ja, ik word lid