Waar vrouwen tussenkomen, is het genoegzaam bedorven

 Leestijd: 2 minuten0

Wat vindt u erger: een vrouw voor zes kamelen ruilen of een vrouw ruilen voor een zitje in de bestendige deputatie? Punt is dat de Antwerpse deputatie de voorbije weken het schouwtoneel was van iets wat bezwaarlijk anders kan worden omschreven dan vrouwenhandel.

Dat zit zo. Omdat het aantal leden van de bestendige deputatie – bedenk daarbij een parlementair loon en een auto met chauffeur – terug werd gebracht naar vier, is de mandatenverdeling dezer dagen flink trekken en duwen geblazen.

(Foto Wikifrits)

En u weet: een ongeluk komt nooit alleen. Tot overmaat van ramp moet minstens een op de vier gedeputeerden een vrouw zijn. Dat blijkt vooral voor de Antwerpse N-VA een groot probleem. Hoewel de voorkeurstemmen van twee N-VA vrouwen beduidend hoger waren, koos N-VA toch liever voor de genaamde De Haes Jan om het tweede zitje naast eerste gedeputeerde Luc Lemmens in te palmen.

Daarvoor had de partij zelfs een ‘geste’ tegenover de CD&V in de mouw: de beduidend kleinere coalitiepartner krijgt net zoals N-VA zelf twee zitjes, maar in ruil moeten ze wel ‘de vrouw’ leveren.

Boontje komt om z’n loontje, zou men kunnen zeggen. De partij had met Steven Vanackere immers net de laatste vrouw uit de Nationale Bank geflikkerd.

Bourgondische coalitie

Maar deze week bracht natuurlijk veel meer dan enkel wat #metoo in de provincie.

Terwijl zelfs het plak en de spuug die Michel I nog samenhoudt dreigt te lossen, kondigde Bart De Wever in Antwerpen de blijde komst van een Bourgondische coalitie aan

Terwijl zelfs het plak en de spuug die Michel I nog samenhoudt, stilaan dreigt te lossen, kondigde Bart De Wever in Antwerpen de blijde komst van een Bourgondische coalitie aan. Die moet bestaan uit N-VA, Open VLD en sp.a.

Het communautaire discours van de partij dat al veilig opgeborgen lag in de vrieskast krijgt daar dus het gezelschap van het antisocialistisch discours. Nochtans werd het ene van stal gehaald, uitgerekend om het andere in de vrieskast te kunnen stoppen.

Maar goed, nu ze broederlijk naast elkaar in de vriezer zitten, is het enige wat nog overblijft, het naar extreemrechts afglijdend vreemdelingendiscours.

En postjes natuurlijk.

Joke

Wat ons naadloos bij de intensieve veeteelt brengt. Nederlands onderzoek leert dat mensen die in de buurt van een megastal vol kippen of varkens wonen, beduidend sneller de pleuris te pakken krijgen. Joke Schauvliege wil dat nu ook in Vlaanderen onderzoeken. Sterker nog: ze wil het onderzoeken zonder geld.

Of we haar dat ten kwade moeten duiden is een andere kwestie. De minister heeft dezer dagen immers de handen vol met een burgerlijke partijstelling tegen haar eigen adjunct-kabinetschef nadat die afval in een lucratieve grondstof had omgetoverd middels een simpele brief.

Minister Schauvliege heeft dezer dagen de handen vol met een burgerlijke partijstelling tegen haar eigen adjunct-kabinetschef nadat die afval in een lucratieve grondstof had omgetoverd middels een simpele brief

Beetje gênant, maar eerlijk is eerlijk: wie wil er nu geen tovenaar als adjunct-kabinetschef? Joke Schauvliege alvast wel, want ondanks de burgerlijke partijstelling van zijn minister tegen hem, is de hedendaagse alchemist alweer gewoon aan de slag op het kabinet.

Te links

Verder kon Apache u deze week verblijden met een stand van zaken over politieke online marketing. Wat blijkt? De partijen lopen voor op de wetgeving die achter loopt!

We hadden ook aandacht voor de dramatiek van het Belgisch koloniaal verleden, brachten een bijdrage over de rol die een pas ontdekt Congolees veenbos in de klimaatverandering zou kunnen spelen én we gingen op zoek naar de killer robot in Didier Reynders.

Meer moet dat niet zijn? Dan vergeet u Rik Torfs. Hij vindt de Vlaamse media te links, te subjectief en te moralistisch.

En laten we wel wezen: wie zijn wij om hem tegen te spreken?

Tot genoegen!

Auteur: Tom Cochez

Licentiaat criminologie. Werkte van 1997 tot 2008 voor De Morgen. Hij volgde er vooral gezondheidszorg, sociale zaken en milieu en verdiepte zich in de politieke partijen Vlaams Belang en Groen. In 2008 koos hij ervoor om opnieuw op freelance basis te werken onder meer ook voor Knack en Humo. Een jaar later stond hij mee aan de wieg van De Werktitel, het latere Apache.be. Vandaag werkt hij als redacteur en coördinator.

Word lid

Word jij lid van Apache? Lees direct verder en steun onafhankelijke onderzoeksjournalistiek. Nu al vanaf 6,25 euro per maand.


Ja, ik word lid