Geen parel dient bij nacht gekocht, geen vrijster bij de kaars gezocht

 Leestijd: 2 minuten0

Te transparant zijn. Het gebeurt in de beste families, zelfs in politieke families.

Neem nu de liberalen. Een maand na de verkiezingen liggen de verkiezingsuitgaven van alle partijen en al hun kandidaten een tijdlang ter inzage in de griffies van dit land.

Geen hond die daar naar omkijkt, maar omdat volgens ons de toekomst transparant of niet zal zijn, waaierde onze redactie de voorbije week uit over een handvol landelijke griffies.

(Foto Pixabay)

Immojongens

Het geploeter in dikke stapels papier leverde naast een aantal pittige weetjes ook twee Antwerpse schenkerslijsten op: één van Open VLD en één van CD&V. Hun gulle donateurs blijken vooral actief in de immowereld.

Een handvol notarissen, havenbonzen en consultants niet te na gesproken.

Nu zou een mens immojongens van het gulle slag- zeker in de Koekenstad – veeleer op de schenkersijst van N-VA verwachten. Maar die partij had voor de zekerheid gewoon geen schenkerslijst toegevoegd.

In 2012 was dat met Ludo Van Campenhout al eens uit de hand gelopen. De schenkerslijst van de toen uittredende schepen van Ruimtelijke Ordening bleek te lezen als een who is who van de Antwerpse vastgoedwereld.

Maar terug naar Open VLD. Of het met goesting gebeurde, weten we niet, maar de partij deed het wel gewoon: meteen na publicatie van de schenkerslijst op Apache, spoedde een partijmedewerker zich naar de griffie van de rechtbank om de schenkerslijst uit de documenten te komen halen.

Aan de telefoon was kort daarvoor al de profetische woordcombinatie ‘te transparant’ gevallen. Dat zou men met wat goede wil een oxymoron kunnen noemen.

Doorn

Al even onzichtbaar wegens te transparant: de verdwenen Libische miljarden. U leest er nergens iets over, maar er zijn een paar Libische miljarden verdwenen uit ons land en de vraag is wie ze heeft weggestuurd.

Spioneert Filip Dewinter nu voor de Russen of voor de Chinezen? We zien in de voorman van het VB eerder een maoïst dan een stalinist, maar voor de zekerheid gokken we toch op allebei

Kamerlid Penris Jan wellicht niet. Samen met een paar oude partij- en andere gabbers ging de VB’er toekijken op de wettelijkheid van de illegale verkiezingen in Oost-Oekraïne.

Eerder was dezelfde vriendengroep al eens een pintje gaan drinken op de Krim.

Of het nu om bezoeken aan Syrië, de Griekse Gouden Dageraad of gewoon Rusland zelf gaat: dat Filip Dewinter en zijn directe luitenanten om de haverklap hand- en spandiensten verlenen aan de Russen is partijvoorzitter Tom Van Grieken al langer een doorn in het oog.

Alleen maalt niemand in de partij om wat Tom Van Grieken een doorn in het oog is. Laat staan Dewinter.

Bovendien ontstond deze week enige verwarring: spioneert Filip Dewinter nu voor de Russen of voor de Chinezen? We zien in de voorman van het VB eerder een maoïst dan een stalinist, maar voor de zekerheid gokken we toch op allebei.

Sint-Theo college

En alsof dat allemaal nog niet volstond, was er deze week nog meer verwarring binnen extreemrechts. Meer bepaald over de zin en onzin van het liken van doodsbedreigingen op Facebook.

Helaas betreft het geen grap. Het is veeleer een beetje zoals Theresa May: je denkt dat het niet kan en toch gebeurt het. Of ze.

Maar zoals u dat van ons gewoon bent, gaan we eruit met goed nieuws. En dan is Francken Theo vanzelfsprekend nooit ver uit de buurt. Deze week warmde hij op Radio 1 zijn plan op voor de uitbouw van een eliteschool.

Op het Sint Theo-college blijft het nog even wachten. Maar de liefhebbers van het genre vinden in afwachting hun gading in Maleizen. Niet dat twitteren daar al een hoofdvak is, maar een mens leert er wel zijn schild en zijn vrienden kennen.

Tot genoegen!

Auteur: Tom Cochez

Licentiaat criminologie. Werkte van 1997 tot 2008 voor De Morgen. Hij volgde er vooral gezondheidszorg, sociale zaken en milieu en verdiepte zich in de politieke partijen Vlaams Belang en Groen. In 2008 koos hij ervoor om opnieuw op freelance basis te werken onder meer ook voor Knack en Humo. Een jaar later stond hij mee aan de wieg van De Werktitel, het latere Apache.be. Vandaag werkt hij als redacteur en coördinator.

Word lid

Lees direct verder en steun onafhankelijke onderzoeksjournalistiek. Nu nog aan 6,66 euro per maand.


Ja, ik word lid