De keuze van Apache #22

 Leestijd: 2 minuten0

Een Afrikaans belastingparadijs, verhuizen naar Tsjernobyl en Facebook als nieuwe Radio Mille Collines. Dat en nog veel meer in de wekelijkse keuze van Apache, onze selectie van de artikels, reportages en podcasts die je moet gelezen, gezien of gehoord hebben, uit binnen- en buitenlandse media.

Investeren in ontwikkeling via Afrikaans belastingparadijs

Via de International Finance Corporation (IFC) investeert de Wereldbank al jaren in de privésector van ontwikkelingslanden. Het doel is om de economie aan te zwengelen, jobs te creëren en zo de landen in kwestie te ontwikkelen. Foreign Policy onderzocht deze investeringen, en stelt vast dat heel wat van die investeringen via Mauritius lopen. Het grondstofarme eiland in de Indische Oceaan vond zichzelf begin jaren negentig opnieuw uit als belastingparadijs. Ook buitenlandse bedrijven die actief zijn in Afrika en op investeringssteun van het IFC kunnen rekenen, weten dat. Zij ‘verhuizen’ hun hoofdzetel en klaar is kees.

Zo kan het dat deze bedrijven nauwelijks belastingen betalen in Mauritius, en ook andere Afrikaanse overheden miljoenen aan belastinginkomsten mislopen.

Mauritius belastingparadijs
Port Louis, hoofdstad van het Afrikaanse eiland en belastingparadijs Mauritius (Foto: Peter Kuchar - Creative Commons licentie)

Amerikaanse huurlingen in Jemen

Wat doet een Navy SEAL eenmaal die is afgezwaaid? Je bent getraind binnen die speciale eenheid om in het grootste geheim operaties uit te voeren zoals bijvoorbeeld het oppakken/uitschakelen van Osama Bin Laden, en plots kom je thuis te zitten. Wat als je dan een telefoontje krijgt van een Amerikaans privé-firma die werkt in opdracht van de Verenigde Arabische Emiraten. Verschillende van die Amerikaanse ex-militairen gingen op het aanbod van Spear Operations Group in en vermoordden in Jemen verschillende politieke tegenstanders van het sjeikdom, legt Buzzfeed bloot.

Of hoe je als Amerikaan munt kan slaan uit een bloedige burgeroorlog waar regionale belangen clashen.


Facebook als Myanmarese Radio Mille Collines

In de aanloop naar en tijdens de Rwandese genocide was het Radio Télévision Libre des Mille Collines die systematisch haat verspreidde tegen Tutsi’s en zo genocidaal geweld oppookte. In Myanmar heeft Facebook die rol overgenomen, schrijft The New York Times. Verschillende hooggeplaatste Myanmarese militairen voerden een jarenlange haatcampagne tegen de Rohingya, een islamitische minderheidsgroep die nog steeds het slachtoffer is van etnische zuivering. De militairen riepen via honderden populaire accounts op tot moord, verkrachting en ander geweld tegen de moslims. Dit alles was onderdeel van een doelbewuste, gestuurde en gestructureerde campagne die lang onder de radar bleef van Facebook zelf – dat dus ook veel te laat ingreep.

De Myanmarese genocide doet opnieuw de vraag rijzen naar de verantwoordelijkheid van Facebook over haar platform. Een verantwoordelijkheid die Facebook slechts met mondjesmaat wil nemen.

Myanmarese Rohingya op de vlucht. (Foto: Seyyed Mahmoud Hosseini
Creative Commons licentie)


Op stropers jagen doe je zo

Stropers hebben de Afrikaanse olifanten- en neushoornpopulatie het voorbije decennium gedecimeerd. Natuurbeschermers stonden er in Kenia vaak onmachtig naar te kijken. Nieuwe technologie zorgt er echter voor dat de stropers nu zelf opgejaagd wild worden, toont Wired in deze mini-documentaire.


Bouwen aan het nieuwe internet

Het internet is kapot. Geen zorgen, er wordt aan een nieuw internet gebouwd, vertelt de Nederlandse internetpionier Marleen Stikker in Knack. Nu het wereldwijde web een onveilige plek geworden is die gedomineerd wordt door privacyschendende mastodonten die alle mogelijke data ontginnen, is het tijd voor iets nieuws, meent ze. Kan technologie tegelijk probleem en oplossing zijn? Stikker wil de architectuur van het internet onder handen nemen, en gaat daarbij onder meer uit van privacy by design en digital commons.

Afwachten of we binnen vijf jaar echt een ethisch, publiek Europees alternatief voor Facebook hebben.


Verhuizen naar Tsjernobyl

Het is ondertussen meer dan 32 jaar geleden dat de kerncentrale van Tsjernobyl tien dagen lang ongecontroleerd radioactieve straling over Europa verspreidde. De mensen die in de buurt woonden werden geëvacueerd en een straal van 30 km rond de beschadigde reactor werd tot ‘nucleaire exclusiezone’. Er ontstond zo een verboden, verlaten en zwaar vervuild niemandsland waar de natuur echter welig zijn gang kon gaan. Sommige mensen gingen echter nooit weg. En de laatste jaren keren mensen zelfs terug naar de regio, toont BBC. Aan de rand van de exclusiezone is het goedkoop, en in het door oorlog verscheurde Oekraïne ook (relatief) veilig wonen.

Voor deze mensen is de keuze snel gemaakt. Al zijn er ook heel wat, meestal onzichtbare, risico’s verbonden aan leven in de schaduw van de grootste kernramp ooit.

Heb je zelf iets gelezen, gezien of gehoord dat je met iedereen wil delen? Mail het naar keuze@apache.be en wie weet komt het in ons wekelijks overzicht terecht.

Wil je de Keuze van Apache elke zaterdag in je mailbox? Schrijf je dan hier in.

Tsjernobyl
Auteur: Jan Walraven

Jan Walraven schrijft sinds april 2015 voor Apache. Zijn boek, ‘De diefstal van de eeuw’, over privacy en de tentakels van technologie, is sinds 10 september te koop. Hij tweet af en toe als @jnwlrvn.

Word lid

Steun onze advertentievrije onderzoeksjournalistiek en mis geen enkele onthulling. Ja, ik word lid