Hoe hoger het hart, hoe lager de ziel

 Leestijd: 2 minuten0

Het kan een gedacht zijn, maar in de laatste rechte lijn naar de hoogmis der democratie vinden we Bart De Wever met de dag meer beginnen lijken op wijlen Paul Vanden Boeynants.

Bekijk onderstaande jeugdige foto van VDB, naast de frisse van BDW en het wordt flink zweten om zeven verschillen te vinden.

Links VDB. Rechts BDW (Foto’s RV en Belga – Nicolas Maeterlinck)

Het zijn natuurlijk allebei drieletterwoorden en quasi anagrammen. Allebei zijn het ook bezige bijtjes in de bouw en allebei zijn ze ergens gestopt bij Leuven Vlaams.

En niet te vergeten: het zijn overtuigde belgicisten, al verschilt ter zake hun aanpak.

Maar waarom beginnen we daarover?

Wel, omwille van het interview dat BDW de voorbije week gaf aan Humo.

Daarin zegt BDW: ‘Ik heb vanaf dag één mijn deur opengezet voor privébedrijven, want ik wil dat hier gebouwd wordt tegen de sterren op.’

Eerlijk gezegd? Wij zijn een beetje gechoqueerd omdat aansluitend niemand zei ‘Trop is te veel en te veel is trop’.

Didier

Toegegeven, die vlieger gaat natuurlijk voor wel meer op. Bijvoorbeeld voor de omstreden zakenman Maurice De Velder die de edele kunst van het faillissement, na intussen toch al snel een dikke twintig praktijkvoorbeelden, volledig in de vingers heeft.

En ja, zo stilaan ook wel voor Didier Reynders die in het dossier van de verdwenen Libische miljarden de edele kunst van het piepken-duik in zijn perfectie etaleert.

Dan moet je Filip Dewinter nageven dat hij op zijn minst nog steeds staat voor wat hij zegt. Ook al zijn er dan amper nog lijsten van het VB en is er nauwelijks nog iemand die naar hem luistert.

Of toch: een blik zakenlui van het slag Van der Paal en De Velder hadden recent nog 300 euro veil voor de partij. Enkel en alleen om eens aan Geert Wilders te mogen komen voelen.

Nu vragen ook wij ons eerlijk gezegd wel eens af of Geert echt is, dan wel een robot van de Mossad, maar 300 euro blijft veel geld om zoiets te checken.

Het kan een gedacht zijn, maar in de laatste rechte lijn naar de hoogmis der democratie vinden we Bart De Wever met de dag meer beginnen lijken op wijlen Paul Vanden Boeynants

Licht

Verder konden we deze week vernemen dat zo ergens rond de herdenking van zwarte zondag het licht in ons land zal uitgaan. We moeten daar niet onnozel over doen: deze website waarschuwde daar al voor in 2011.

Hoe the News City that never sleeps – ook wel bekend als de gebundelde redactie van De Persgroep – straks met zo’n panne zal omgaan, is voorlopig afwachten. Maar dat geldt bij uitbreiding voor ongeveer alles in News City, ontdekte onze hoofdredacteur. En eigenlijk ook wel een beetje voor persagentschap Belga.

Gelukkig is er nog Edwy Plenel. Het gezicht van de Franse onderzoekssite Mediapart vertelde ons deze week hoe een fatsoenlijk mediabedrijf gerund wordt.

Transit

Het moet u, tot slot, zijn opgevallen dat we al een heel weekoverzicht lang met succes ons voornemen waarmaken om het niet over Francken Theo te hebben.

Helaas is het zonet mislukt.

Maar daar is een goede reden voor. Eerder deze maand werd een Servische toeriste met een acht maanden oude baby een nacht opgesloten in een gesloten transitcentrum. De dame die hier op vakantie kwam had slechts een half Servisch maandloon op zak en dat volstond om kennis te mogen maken met de nieuwe Belgische gastvrijheid.

Maar we zouden onszelf niet zijn, mochten we geen goed nieuws hebben om af te sluiten: volgende week mag u van ons een exclusieve peiling verwachten!

Ze zal worden afgenomen op de Turnhoutsebaan bij ongeveer negen mensen, wellicht actief in de illegale economie. Bovendien zal de bevraging gebeuren door medewerkers verbonden aan een lasterlijk medium.

De foutenmarge dreigt bijgevolg indrukwekkend te worden, maar zoals bij iedereen is het ook ons vooral om de tendensen te doen.

Tot genoegen!

Auteur: Tom Cochez

Licentiaat criminologie. Werkte van 1997 tot 2008 voor De Morgen. Hij volgde er vooral gezondheidszorg, sociale zaken en milieu en verdiepte zich in de politieke partijen Vlaams Belang en Groen. In 2008 koos hij ervoor om opnieuw op freelance basis te werken onder meer ook voor Knack en Humo. Een jaar later stond hij mee aan de wieg van De Werktitel, het latere Apache.be. Vandaag werkt hij als redacteur en coördinator.

Word lid

Steun onze advertentievrije onderzoeksjournalistiek en mis geen enkele onthulling. Ja, ik word lid