De keuze van Apache #13

 Leestijd: 2 minuten0

Zet het weekend stevig in met de Keuze van Apache. We selecteren elke zaterdag de artikels van de voorbije week die je moet gelezen hebben, uit binnen- en buitenlandse media. Met deze week onder andere grenzen aan technologische ontwikkelingen, leven in de gekookte stad en Turks theater.

Heb je zelf een artikel ontdekt dat iedereen zou moeten lezen? Mail het naar keuze@apache.be en wie weet komt het in ons wekelijks overzicht terecht.

Wil je de Keuze van Apache elke zaterdag in je mailbox? Schrijf je hier in.

 

Niet alles dat mogelijk is moeten we ook willen

Vorige week was Marleen Stikker, directeur van onderzoeksinstituut Waag, de derde Zomergast van de VPRO. De Nederlandse internetpionier ging drie uur lang in op technologie en de impact ervan op politiek, economie en ons persoonlijk leven, gaat ethische kwesties niet uit de weg en komt met een aantal interessante inzichten. Ze ziet zichzelf als een ‘mogelijkheidsmens’, eerder dan een ‘werkelijkheidsmens’, maar toch plaatst ze ook kanttekeningen bij een aantal technologische ontwikkelingen. De zelfrijdende auto is volgens haar het voorbeeld bij uitstek van iets dat mogelijk is, maar dat we daarom nog niet moeten willen.

De televisie-uitzending is vanuit België niet te herbekijken, maar is nu wel als podcast te herbeluisteren.

De onderdrukkende tentakels van China reiken tot in België

In de Chinese provincie Xinjiang worden 10 miljoen Oeigoeren, de grootste islamitische minderheid van China, door een allesomvattend surveillance-apparaat in de gaten gehouden. De Chinese overheid ziet elke Oeigoer als potentieel staatsgevaarlijk en neemt daarom draconische preventieve en repressieve maatregelen. Zelfs Oeigoeren die erin slaagden om dit verstikkend spionage-apparaat te ontvluchten, zijn niet veilig, ook niet in ons land schrijft Knack.

De Chinese overheid maakt de achtergebleven familie het leven zuur en gebruikt onder meer chatapps en sociale media om vluchtelingen onder druk te zetten.

De grootste fout van de laatste tien jaar

Toen de financiële crisis tien jaar geleden in alle hevigheid losbarstte kozen getroffen landen massaal voor een anti-Keynesiaanse reactie: austeriteit. Belastingen werden opgetrokken en/of er werd gesneden in overheidsuitgaven om het begrotingstekort te verminderen. Tien jaar later is die keuze een vergissing gebleken, argumenteert het Amerikaans magazine The Week.

Welke ideeën en mensen lagen aan de basis van dit nefast economisch beleid?

Stad te kook

Wat gebeurt er wanneer de temperatuur in een stad stijgt tot halfweg het kookpunt? Een stad waar het 50 graden is, was ooit ondenkbaar, maar lijkt nu steeds dichterbij te komen. Is dit nog leefbaar, vraagt The Guardian zich af. Bij 50 graden beginnen namelijk menselijke cellen te koken en oververhitten airco’s het energienetwerk. Wat gebeurt er met arbeid, huisvesting, mobiliteit wanneer enkel ’s nachts de temperaturen nog enigszins draaglijk zijn? Nu al zijn er steden die zich noodgedwongen moeten aanpassen. Het WK in Qatar wordt niet voor niets verplaatst naar de wintermaanden.

(Hoe) gaat dat, leven in een gekookte stad?

De software die de globalisering doet draaien

Voor een koerier een pakketje dat je op bol.com bestelde bij je thuis aflevert, hebben de grondstoffen vaak de hele wereld rondgereisd. Achter dat pakketje gaat een globaal vertakt economisch systeem schuil. Naast de fysieke infrastructuur, heeft onze wereldwijde bevoorradingsketen ook een data-en informatie-infrastructuur nodig. Hoe ziet die laatste eruit, vraagt Logic magazine zich af. Hoe maakt dit gedecentraliseerd netwerk van miljoenen minuscule en giganteske producenten, distributeurs en assemblagebedrijven de wereldwijde handel mogelijk? En welke informatie houdt het systeem achter?

Dat de infrastructuur en software waarop ze draait notoir complex en onoverzichtelijk is, is geen toeval. De informatie die deze infrastructuur verhult maakt het geglobaliseerde kapitalistische systeem namelijk net mogelijk.

Erdogan versus kunst

Erdogan zet Turkije naar zijn hand. En dat niet enkel met zijn onoordeelkundig economisch en monetair beleid van de laatste weken. Ook in het Turks theater voelen ze sinds kort de beknellende bemoeizucht van de president, schrijft Rekto:Verso. Met een nieuw decreet plaatste Erdogan alle staatstheaters onder zijn directe controle. En dat waren al geen bastions van kritisch theater. Onafhankelijke theaters waren voor subsidiëring al afhankelijk van een door de politiek gecontroleerde expertenraad. Heel wat kritische artiesten worden vervolgd.

Terwijl Erdogan en zijn nationalisme steeds theatraler worden, wordt het theater steeds politieker, maar dan niet in de rebelse zin van het woord.

Ontbossing en overbevissing via fiscale paradijzen

Niet minder dan 68% procent van het kapitaal van negen grote bedrijven in de soja- en vleesindustrie uit het Amazonewoud belandt in fiscale paradijzen. 70% van de vissersboten die illegaal en ongecontroleerd vissen zijn of waren onder vlag in een fiscaal paradijs. BBC vestigt de aandacht op een studie waarin staat dat belastingontwijking en -ontduiking nauw verbonden zijn met de vernietiging van het leefmilieu.

Fiscale paradijzen hebben dus een belangrijke impact op het milieu en het klimaat. Tijd om dat probleem ook op de duurzaamheidsagenda te plaatsen, zeggen de wetenschappers.

Auteur: Jan Walraven

Jan Walraven schrijft sinds april 2015 voor Apache. Zijn boek, ‘De diefstal van de eeuw’, over privacy en de tentakels van technologie, is sinds 10 september te koop. Hij tweet af en toe als @jnwlrvn.

Word lid

Steun onze advertentievrije onderzoeksjournalistiek en mis geen enkele onthulling. Ja, ik word lid