De keuze van Apache #2

 Leestijd: 3 minuten3

Zet het weekend stevig in met de Keuze van Apache. We selecteren elke zaterdag de artikels van de voorbije week die je moet gelezen hebben, uit binnen- en buitenlandse media. Deze week onder meer over een journalistieke verrijzenis, de leugens van Coca-Cola, en de strippers van Big Pharma.

Wil je de Keuze van Apache elke zaterdag in je mailbox? Schrijf je dan hier in.

 

Strippers om meer medicijnen te verkopen

Mother Jones onthult hoe Big Pharma met ‘strippers, wapens en cash’ erin slaagde om meer medicijnen te verkopen. Zonder aandacht voor al verslaafde gebruikers, kregen farmaceutische vertegenwoordigers het marsorder om steeds meer opioïden (hevige, met morfine verwante pijnstillers) te slijten.

Vrouwelijke vertegenwoordigers werden aangemaand om zich ‘seksueel te gedragen’ om dokters te overtuigen. En om hen nog meer van deze paardenmiddelen te laten voorschrijven werden ze meegenomen naar stripclubs en schietbanen. Eén van de farmabedrijven zou zelfs een escortedienst hebben ingehuurd om nog meer voorschriften los te weken. Met succes. Goed voor de inkomsten van een aantal farmabedrijven, maar ondertussen kreunt de VS wel onder een gezondheidscrisis door het massale misbruik van opioïden.

Eén bedrijf weet alles (en het is niet Facebook)

Peter Thiel vindt monopolies een goede zaak. Met zijn databedrijf Palantir wil hij dat in de praktijk brengen. Palantir doet aan data-mining voor veiligheidsdiensten, inlichtingendienst en multinationals. De software van Palantir verzamelt enorme hoeveelheden data uit heel veel verschillende bronnen en gaat op zoek naar ‘verdachte’ patronen.

Het platform dat ontwikkeld werd voor de CIA en hun War On Terror in Afghanistan en Irak, wordt nu gebruikt om Amerikanen in de gaten te houden. Verschillende lokale politiediensten gebruiken Palantir om misdaad te voorspellen, maar ook de Amerikaanse overheid gebruikt het om verzekeringsfraude op te sporen. Palantir schakelt steeds meer het menselijke beoordelingsvermogen uit, ten voordele van machinegestuurde voorspellingen, schrijft Bloomberg. En dat houdt serieuze risico’s in.

Arbeid vs. kapitaal: wie wint?

Na 200 jaar lijkt Marx helemaal terug van nooit echt weggeweest. Zelfs The New York Times gaat nu met een fundamenteel marxistisch inzicht aan de slag: de spanning tussen arbeid en kapitaal. Met de door de krant ontwikkelde Marx Ratio kan je in één oogopslag zien wie er het meest profiteert van het succes van beursgenoteerde bedrijven: werknemers of aandeelhouders?

Eén cijfer om de ingewikkelde relatie tussen arbeid en kapitaal in kaart te brengen. Was Marx er zelf maar opgekomen. Al bouwt The New York Times direct zelf wat reserve in. Door gebruik te maken van het mediaan loon krijg je immers geen volledig zicht op hoe de verschillende werknemers vergoed worden. Niettemin laten een aantal verrassende bedrijven een goede score optekenen.

Italië bijt van zich af

Nu de Lega en de Vijfsterrenbeweging eindelijk een regering hebben gevormd, kunnen ze echt van start gaan met hun revolte tegen de EU en andere internationale verplichtingen, schrijft Foreign Affairs. Italië werpt de ketenen van de markt af! En de markten reageren bijzonder negatief. Een reactie die de manoeuvreerruimte van de nieuwe regering serieus beperkt.

Maar wat betekent deze revolte voor de EU zelf? Kan Italië een partijtje armworstelen met de strenge Duitsers en Nederlanders aan? Krijgen we een Italiaanse herneming van de Griekse tragedie van Syriza? Of zal het zo’n vaart niet lopen?

De macht van de vakbond 

De Belgische vakbonden bewezen de voorbije weken dat ze nog kunnen mobiliseren. En hoewel hun statuut en nut door velen binnen de federale en Vlaamse regering in vraag wordt gesteld, toont een nieuwe studie aan dat vakbonden wel degelijk een poot hebben om op te staan. Want sterke vakbonden betekenen minder ongelijkheid, schrijft The Nation.

De vakbonden hielpen bovendien lang niet enkel hun leden, ‘de insiders’, vooruit in het leven. Hun acties en vertegenwoordiging zorgden ervoor dat elke indicator van ongelijkheid daalde. En dat is ook goed nieuws voor de groei-fetisjisten onder ons, want de onderzoekers vonden geen enkel voorbeeld van een slabakkende economie door een sterke vakbond.

Amsterdam gaat de strijd aan met het neoliberalisme

Na jaren van massatoerisme, uit de pan swingende huizenprijzen en de verdringing van lage en middeninkomens, draait het nieuwe Amsterdamse stadsbestuur het roer stevig om. Tijd voor ‘Een nieuwe lente en een nieuw geluid’. De coalitie van verkiezingsoverwinnaar GroenLinks, PvdA, SP en D66 zet een onbeschaamd linkse koers in, met focus op sociale woningen, armoede en de schuldenproblematiek. En ze wil daarvoor diep in de buidel tasten.

De Groene Amsterdammer ziet in het bestuursakkoord een breuk met het neoliberalisme, en de daarbij horende fixatie op groei. Amsterdam stapt uit de internationale concurrentiestrijd tussen steden, en in het verbond van Fearless Cities die zich verzetten tegen neoliberale dogma’s. Valt de macht van de markt terug te dringen? Amsterdam wordt de komende jaren een interessant laboratorium.

En toen was hij toch niet dood

Ongetwijfeld het meest bizarre verhaal kwam deze week uit Oekraïne. De gevluchte Russische journalist Arkadi Babtsjenko bleek dan toch niet dood te zijn. Samen met de Oekraïense geheime dienst ensceneerde de journalist zijn dood om zijn dood te voorkomen. Leg dat maar eens uit aan vrouw en kinderen. Als hier maar geen Hollywoodfilm van komt.

Oekraïne tilde fake news met de zaak-Babtsjenko naar een heel nieuw niveau. Al is het niet de eerste keer dat het een moord in scène zet. Maar betekent dit ook niet dat Rusland bij een volgende moord naar een mogelijke enscenering kan wijzen, vraagt Foreign Policy zich af. De Russen kunnen Babtsjenko nu helemaal afschilderen als een Oekraïense pion. En bij uitbreiding ook de rest van de media. Babstjenko leeft dan wel, de waarheid kreeg in tijden van ‘post truth’ opnieuw een serieuze dreun.

Heb je zelf een artikel ontdekt dat iedereen zou moeten lezen? Stuur het artikel naar keuze@apache.be en wie weet komt het in ons wekelijks overzicht terecht.

Auteur: Jan Walraven

Jan Walraven schrijft sinds april 2015 voor Apache. Zijn boek, ‘De diefstal van de eeuw’, over privacy en de tentakels van technologie, is sinds 10 september te koop. Hij tweet af en toe als @jnwlrvn.

Word lid

Steun onze advertentievrije onderzoeksjournalistiek en mis geen enkele onthulling. Ja, ik word lid