Zoekt, en gij zult vinden

 Leestijd: 2 minuten1

Vroeger haalde je met dat soort quotes nog de Bijbel. Vandaag raak je er niet eens meer mee in de krant. Het minder bekende vervolg – ‘Klopt, en er zal voor u opengedaan worden’ – blijkt al helemaal niet meer van deze tijd.

Wij wachten intussen al 64 dagen op antwoorden op een handvol simpele vragen aan Bart De Wever. Over zijn relaties met Erik Van der Paal, met Alain Mathot en met de rest van het door de Luikse PS gedomineerde pensioenfonds Ogeo.

(Foto: waiting for the word)

Vennootschapje

Maar alle begrip voor de vertraging. Er zal wat werk aan zijn. Bovendien kan verschijnen in de media een fulltime dagtaak zijn. Zelfs al praat je er niet mee.

Wij zochten en vonden deze week hoe vaak de voorzitter van N-VA opduikt in de kranten en op de krantensites. Om u alvast een idee te geven: het is meer dan alle andere partijvoorzitters samen.

We zochten en vonden ook nog een in allerijl opgericht vennootschapje dat de favoriete bouwpromotor van Bart De Wever toelaat flink te cashen met de verkoop van zijn aandelen in Land Invest Group.

U weet wel, de bouwgroep waarvan nu ook de curatoren van de failliete Optima Bank zich afvragen waarom er zo nodig een slordige 20 miljoen euro aan moest uitgeleend worden, op een moment dat de Nationale Bank dat uitdrukkelijk had verboden.

Schlechtmenschen

Hierboven leest u natuurlijk vragen die enkel opborrelen in hoofden van Schlechtmenschen.

Wij worden gelukkig bij de Gutmenschen ingedeeld.

Al was het maar omdat we zomaar durven schrijven dat er te weinig psychologische hulp is voor getraumatiseerde vluchtelingen. Of dat, godbetert, de Belgische overheid bewijs vraagt van homoseksualiteit wanneer asielzoekers om die reden hun land moeten achterlaten.

Hun land moeten achterlaten. Alleen al dat soort onzinnen, bewijst dat onze redactie bevolkt wordt door Gutmenschen.

Nog veel erger is dat nozems van onze slag – sommige zelfs lid van de loge – ook geïnfiltreerd lijken in de regering Michel. Voor het eerst in lange tijd werd zowaar nog eens een wetsvoorstel van de regering – over huiszoekingen bij mensen die illegalen in hun huis verbergen – door het parlement terug naar af gestuurd.

Zeg dat wij het gezegd hebben: er is geen leiderschap meer in de Regering De Wever I.

Zeg dat wij het gezegd hebben: er is geen leiderschap meer in de Regering De Wever I

Apps baas

Het ziet er zelfs naar uit dat we de dag nog zullen meemaken dat regeringsleden zullen smeken om een app als baas.

En doe dan gelijk ook maar wat apps als ministers en parlementsleden.

Een grapje? Het is allemaal veel makkelijker te organiseren dan u misschien denkt.

En laat ons eerlijk wezen. Wat kiest u: Joke Schauvliege die uitweidt over de onbestaande gepolitiseerde werking van de commissies voor ruimtelijke ordening? Ben Weyts die orakelt over het einde van Doel? Of gewoon een app die dat doet? Desnoods twee apps. Om cumul te vermijden.

Wit

Deze week hadden we het verder nog over de rondschuivende facturen voor de renovatie van het Thermae Palace Hotel in Oostende, over de Brusselse afdeling van spionagenest Kazachstan en natuurlijk over de feestelijke wijze waarop het Gentse KVHV de beslissing van VTM-journalist Bo van Spilbeeck om in de toekomst als vrouw door het leven te gaan, onthaalde.

Probeer in dat soort kwesties maar eens de Gutmenschen van de Schlechtmensechen te scheiden.

Gelukkig staat in deze onzekere tijden Mia Doornaert pal. De Standaard plaatste op haar openingspagina afgelopen donderdag een uitdrukkelijke waarschuwing: waag het niet om Mia Doornaert wit te noemen.

Het bleek om een nogal bleke column te gaan. Niet over de opkomst der witte konijnen. Wel over het feit dat de barones blank en niet wit wenst genoemd te worden.

Alleen maar omdat ook in elke Gutmensch een klein stukje Schlechtmensch zit: Mia Doornaert is wit.

Tot genoegen!

Auteur: Tom Cochez

Licentiaat criminologie. Werkte van 1997 tot 2008 voor De Morgen. Hij volgde er vooral gezondheidszorg, sociale zaken en milieu en verdiepte zich in de politieke partijen Vlaams Belang en Groen. In 2008 koos hij ervoor om opnieuw op freelance basis te werken onder meer ook voor Knack en Humo. Een jaar later stond hij mee aan de wieg van De Werktitel, het latere Apache.be. Vandaag werkt hij als redacteur en coördinator.