Deze week was niet alleen het vertrouwen zoek

 Leestijd: 1 minuut2

Weet iemand nog welk jaar het is? Half België is op zoek naar de Bende van Nijvel, Europa is in de ban van het nationalisme terwijl Spanje politieke leiders achter slot en grendel zet, fietskoeriers krijgen binnenkort enkel nog een stukloon en als klap op de vuurpijl werd deze week de terugkeer van Meneer de Uil en Zoef de Haas aangekondigd.

Wij proberen in de herlancering van de Fabeltjeskrant in tijden van #fakenews niet te veel betekenis te zoeken. Maar we hebben het er toch moeilijk mee, beste kijkbuiskinderen.

Waar is Puigdemont?

Meneer de Uil (Foto: Vara – Creative Commons licentie)

De 44ste week van 2017 was die waarin we van ‘Wie is de Reus?’ vlot schakelden naar ‘Waar is Puigdemont?’. Het is een kwestie van tijd voor één of ander tenenkrullend tv-format gelanceerd wordt. Daarin is ongetwijfeld een hoofdrol weggelegd voor advocaat van het volk Jef Vermassen.

De man die de mediapauzes aaneenrijgt, kwam deze week nog eens in de media om te zeggen dat er een gouden tip was in het Bende-dossier, waarop het gerecht dat in de media moest komen ontkennen.

Advocaat Vermassen weet blijkbaar niet dat hij zich ook rechtstreeks tot het gerecht kan wenden. Of het moet zijn dat ook de advocaat-BV zijn vertrouwen in ‘s lands justitie verloren is.

Burgervertrouwen

Met vertrouwen hebben nogal wat mensen het blijkbaar moeilijk tegenwoordig. In verschillende steden wankelt naar het schijnt het vertrouwen in de politiek. Dat wankelende vertrouwen wordt echter gecompenseerd door een blakend geloof in de burger en zijn deskundigheid. Burgerbewegingen schieten als paddenstoelen uit de grond. De Optima- en Publipart-schandalen hebben dan toch nog voor iets goed gezorgd.

De trots onzer natie moet dan weer niets weten van belastingen. Het is niet voor niets de trots onzer natie natuurlijk. Nee, we hebben het niet over Gert Verhulst. Het zijn de Rode Duivels die de fiscus te slim af zijn. Te slim is misschien iets te sterk uitgedrukt. Het enige wat ze ervoor moesten doen was verhuizen. De fiscus, het is toch niet meer wat het geweest is.

Boom in bos

In de glooiende Vlaamse Ardennen ontdekten we dan weer twee kiezers van Joke Schauvliege. Beide heren willen dat de bomen in hun straat gekapt worden, want bomen horen in een bos. Het diepe Oost-Vlaanderen is duidelijk ‘t stad niet.

Omdat het bladerdek de opbrengst van hun gesubsidieerde zonnepanelen fnuikt en hun dakgoten bevuilt, pleiten de misnoegde burgers onverwijld voor de kettingzaag. Hernieuwbare energie en natuur, het zijn niet altijd even dikke vrienden. Dat één van de klagers Malaise heet, nemen we er met enige binnenpret graag bij.

Voor de positieve noot dienden we in deze dodenweek duidelijk zelf te zorgen. Zoals steeds namen we onze taak serieus en vonden we tot onze eigen verbazing maar liefst 5 geëngageerde jongeren. Het is toch niet meer zoals het geweest is met die jongeren. De jeugd van tegenwoordig, meneer. Nooit meer gewoon eens thuis, meneer!

Verder vroegen wij ons deze week af wie nu eigenlijk minister van media is in dit land van duizend regeringen. Er wordt alleszins lustig met geld gegooid naar de inlandse pers. Of dat geld ook goed besteed wordt, laten we aan u over.

Bij leven en welzijn, tot volgende week!

Auteur: Jan Walraven

Jan Walraven studeerde af als master journalistiek (2010) en master internationale politiek (2012) aan de universiteit van Gent. Sinds april 2015 schrijft hij voor Apache. Daarvoor werkte hij als freelancer in Israël en de Palestijnse Gebieden. Naast het Midden-Oosten, is Jan ook geïnteresseerd in privacybeleid, ruimtelijke ordening, natuurbeleid, openbaar vervoer en energie. Hij tweet af en toe als @jnwlrvn.