Slapende reuzen wekken, doet gekke bekken trekken

 Leestijd: 2 minuten0

Even een dienstmededeling, vooraleer u ons op Facebook of Twitter aan de schandpaal nagelt: ‘slapende reuzen wekken, doet gekke bekken trekken’ is geen onterecht in onbruik geraakt schoon Vlaams spreekwoord.

Daar staat tegenover dat wie de voorbije dagen Koen Geens op televisie zag, moet toegeven dat het er gerust een had kúnnen zijn. Bovendien vat het de voorbije nieuwsweek alleraardigst samen.

Apenland

Tussen al het bendegeweld door, pasten wij voor een exclusief interview met de voormalige baas van de tweede hond van de reus. Omdat onze concullegae het terrein al behoorlijk hadden afgegraasd, maar toch vooral omdat uitgerekend Louis Tobback zijn mening gaf over de reus. Humor kan soms in details zitten.

Daar komt bij dat we geen vers blik reuzen hoeven open te trekken om te weten dat we in een apenland leven. Daarvoor volstaat het de parlementaire onderzoekscommissies van het voorbije jaar te overlopen: Optima, Panama Papers, Kazachgate, … U kent ze intussen wel.

(Foto Margriet Barends)

(Foto Margriet Barends)

Recent nog zei de voorzitter van de commissie Kazachgate, Dirk Van der Maelen, dat de werking ervan wordt gesaboteerd: “De commissie heeft uit zeer goede en betrouwbare bron vernomen dat er professionals worden ingeschakeld om de werking van de onderzoekscommissie te dwarsbomen”.

Dat de belangrijkste instelling van ons land professioneel wordt gesaboteerd, doet ons een beetje aan de Bende van Nijvel denken. Maar wie zijn wij? Wellicht wordt het gewoon dertig jaar wachten op de doodsreutel van een of andere Kazach of diamantair.

Schild en Vrienden

Goed nieuws kwam er deze week uit Friesland. Daar zijn namelijk twee Syrische tijgers aangekomen in de tijgeropvang. “De dieren hebben in de dierentuin in Aleppo veel oorlogsgeweld en bombardementen meegemaakt”, lezen we in de gespecialiseerde pers. Alsook dat ze “in erg slechte conditie waren toen ze vanuit Aleppo bij de grens van Turkije aankwamen.”

Dat de belangrijkste instelling van ons land professioneel wordt gesaboteerd, doet ons een beetje aan de Bende van Nijvel denken. Maar wie zijn wij?

Dat nieuws liet ons dan weer toe te ontdekken dat staatssecretaris Francken Theo (N-VA) toch voor iets dienstig is: hij zorgt er namelijk voor dat we naadloos de stap van de Syrische tijger naar de Vlaamse Leeuw kunnen zetten. Want als het van de vrolijke ‘Schild en Vrienden’ afhangt, gaat die laatste weer brullen als nooit tevoren. De Vlaamse welpjes willen de jeugd opnieuw zingeving bieden.

Mocht u tot de aanzwellende groep zoekenden behoren: ‘Schild en Vrienden’ doet dat middels het beveiligen van lezingen van Francken Theo, het online trollen bij de beesten af, en het organiseren van cursussen zelfverdediging en boksen op de zomeruniversiteit.

Gelukkig zijn wij de laatsten om een diertje zijn pleziertje te ontzeggen. Zelfs niet in Mechelen, waar bij de bouw van een nieuwe woonwijk en de bijhorende ruimtelijke uitvoeringsplannen, jammerlijk een waardevol bos over het hoofd werd gezien. Ook de beste burgemeester van de wereld kan zich al eens vergissen.

Voor geen chanterik peu

En nu we het daar toch over hebben: het zal u misschien verbazen maar ook Gent, en ja, zelfs Antwerpen heeft een burgemeester. Niet iedereen is daar razend enthousiast over, maar veel mensen willen wel constructief zijn. In Antwerpen én in Gent.

Het is een rage en dus proberen wij dat ook maar, constructief zijn. Zelfs Harvard University heeft intussen in de mot dat wij, vaneigens enkel en alleen met dank aan uw constructieve aard, helemaal niet de zure appels zijn waarvoor we al eens worden versleten.

Meer nog: we laten geen kans passeren om er los doorheen te bijten. Voor geen chanterik peu! zoals ze dat in de Bende van Jan De Lichte plachten te zeggen. Makkelijk gezegd natuurlijk, in een tijd dat benden nog tegen flikken waren en flikken zelf nog geen benden oprichtten, maar toch, het blijft een fijne slogan. Ook voor een medium dat enkel kan worden gekocht door zijn eigen lezers.

Tot genoegen!

Auteur: Tom Cochez

Licentiaat criminologie. Werkte van 1997 tot 2008 voor De Morgen. Hij volgde er vooral gezondheidszorg, sociale zaken en milieu en verdiepte zich in de politieke partijen Vlaams Belang en Groen. In 2008 koos hij ervoor om opnieuw op freelance basis te werken onder meer ook voor Knack en Humo. Een jaar later stond hij mee aan de wieg van De Werktitel, het latere Apache.be. Vandaag werkt hij als redacteur en coördinator.