‘Meisjes die bloemen dragen, mag je kussen zonder te vragen’

 Leestijd: 2 minuten0

Nu jammerlijk in onbruik geraakte Vlaamse spreekwoorden het tot in Hollywood schoppen, kunnen we onze missie voor eerherstel min of meer als geslaagd beschouwen. De naam Weinstein associëren wij – kinderen van een vorige eeuw – nog spontaan met de ‘Franse kompaan van Dutroux’, maar nu blijkt zijn Amerikaanse naamgenoot Harvey in hetzelfde bedje ziek.

Nadat hij een paar tientallen actrices seksueel misbruikte, vraagt de man een tweede kans. Waarop of waarvoor is niet helemaal duidelijk, maar het zou allemaal “de schuld van de cultuur op de werkvloer” zijn geweest. Harvey werd groot in de jaren ’60 – ’70 en dan mocht het allemaal ongestraft.

Op zo’n moment verwacht je een ervaringsdeskundige als Pol Van den Driessche in De Afspraak, desnoods op de bezopen schuit van Gertje, maar niets van dat.

(Foto Pixabay)

Diepdonkerblauw

Nochtans valt er over “de schuld van de cultuur op de werkvloer” een en ander te zeggen. Bij de FPIM bijvoorbeeld. FPIM staat voor de Federale Participatie- en Investeringsmaatschappij. Die beheert voor vadertje staat een portefeuille van bijna 17 miljard euro.

Gelukkig kijken twee onafhankelijke bestuurders nauwgezet toe op hoe ons aller belastinggeld door de FPIM geïnvesteerd wordt. De recent benoemde onafhankelijke bestuurder blijkt evenwel een diepdonkerblauw etiket te hebben. Denk aan kabinetschef op verschillende liberale kabinetten, mandaten namens de partij bij NMBS, Infrabel, …  dat soort zaken. Dat mag wel niet volgens het corporate governance charter dat “de cultuur op de werkvloer” regelt, maar who the fuck cares, zolang Marc Descheemaecker maar bestuurder bij de NMBS kan zijn.

Bij het uitbreken van de zaak Weinstein verwacht je een ervaringsdeskundige als Pol Van den Driessche in De Afspraak, desnoods op de bezopen schuit van Gertje, maar niets van dat.

Waar ook niemand om lijkt te malen, is dat de werking van de Commissie Kazachgate via black PR campagnes gesaboteerd wordt. “De commissie heeft uit zeer goede en betrouwbare bron vernomen dat er professionals worden ingeschakeld om de werking van de onderzoekscommissie te dwarsbomen”, zei voorzitter Dirk Van der Maelen aan Apache en Médor.

Mocht u nu denken dat zo’n gerichte aanval op het fundament van onze parlementaire werking enige beroering zou wekken, dan heeft u het verkeerd voor. Daarvoor kunnen we gelukkig terugvallen op baanbrekende studies die aantonen dat mannen tekort schieten in het huishouden.

Manlief bereidt bijvoorbeeld nooit eens vegetarische kippenblokjes, visvrije tonijn of vegetarische eendensoep. En als het van de Europese vleesindustrie afhangt, riskeert daar niet snel verandering in te komen. Vleesverwijzingen voor vegetarische of veganistische producten, daar zijn ze tegen.

Hoogtepunten

Nu moet gezegd dat zo’n vleesvrije steak in wezen van dezelfde dwaze orde is als vegetarische koemest, maar dat laatste draagt op z’n minst de belofte in zich om komaf te maken met de niet aflatende stroom stront die jaar in jaar uit wordt uitgestort over de Vlaamse akkers.

En terwijl de vleesindustrie deze week het rollenpatroon in stand hield, stak premier Michel in de Kamer zijn jaarlijkse state of the union af. De Standaard ontwaarde daarin, zonder een zweem van ironie, vijf hoogtepunten.

De Standaard ontwaarde, zonder een zweem van ironie, vijf hoogtepunten in de state of the union van premier Michel.

Eentje ging over jobs, jobs, jobs. Of hoe het aantal ‘working poor’ in Vlaanderen op te krikken.

Eerder kon u in deze kolommen al lezen dat de provincie zich ver van de working poor houdt. Alleen al het depolitiseren van de hele aanstellingsprocedure voor provinciegouverneurs is een fulltime job. En dan nog blijkt het allemaal weinig succesvol: straks komt in Oost-Vlaanderen wellicht Sas Van Rouveroij aan het provincieroer, terwijl voor Vlaams-Brabant een wit N-VA konijn wordt gezocht.

En huidig Oost-Vlaams provinciegouverneur Jan Briers dan, vraagt u zich misschien af? Was die niet door N-VA aangesteld? Wel, de brave man vroeg Bart De Wever om na zijn pensioen door te mogen werken, maar dat mocht hij niet. Of hoe de ene hardwerkende Vlaming de andere niet is.

Bij de Orde van Geneesheren gaan ze trouwens nog een stapje verder. Daar kom je nauwelijks of niet te weten of een arts nu wel werkt of niet.

Ondanks een dringende oproep vorige week ontvingen we slechts een handvol inzendingen voor onze rubriek ‘het meest positieve nieuws van de voorbije week’. Omdat het gros van de inzendingen een mild cynische ondertoon had, gaan we – in de hoop op beter volgende week – volop voor de light avocado.

Een Spaans bedrijf brengt een calorievriendelijke vetpeer op de markt. En heel Vlaanderen heeft het geweten.

Tot genoegen!

Auteur: Tom Cochez

Licentiaat criminologie. Werkte van 1997 tot 2008 voor De Morgen. Hij volgde er vooral gezondheidszorg, sociale zaken en milieu en verdiepte zich in de politieke partijen Vlaams Belang en Groen. In 2008 koos hij ervoor om opnieuw op freelance basis te werken onder meer ook voor Knack en Humo. Een jaar later stond hij mee aan de wieg van De Werktitel, het latere Apache.be. Vandaag werkt hij als redacteur en coördinator.