Over radicale kleuters, Vlamingen en Walen

 Leestijd: 2 minuten0

Een spreekwoord over geradicaliseerde kleuters is onze nochtans kleurrijke Vlaamse taal nog niet rijk. Maar wat niet is kan nog komen.

Dat we een goeie twee weken voor de start van het nieuwe schooljaar met z’n allen oog hadden voor het reilen en zeilen van een kleuterschool in de glooiende Vlaamse Ardennen, noemt de ene een kwestie van goeie timing en slechte wil. De ander is iets ongeruster, en denkt dan weer aan de volkswijsheid dat het kind de vader van de man is. De hele heisa was alleszins een goede reden om de bevoegde commissie vervroegd bij elkaar te roepen. De vakantie is voorbij!

Al was die voor sommigen onder ons niet eens begonnen. Filosoof en voltijds uitlokker van Twitterrelletjes Maarten Boudry bleef alvast permanent aanwezig op zijn favoriete sociaal medium. Zijn vergelijking tussen nazisme en jihadisme – die laatste ideologie is de gevaarlijkste volgens hem – leverde hem een weekend lang de aandacht van tweetend Vlaanderen op, en uiteindelijk zelfs een plaatsje op de voorpagina van De Morgen.

Collega’s menen dat Twitter niet bepaald de ideale plek is om dergelijke delicate discussie te voeren. De misbegrepen filosoof is echter een doordouwer. Je zou haast gaan denken dat hij die controverse helemaal niet zo erg vindt. Het heeft er alleszins voor gezorgd dat de mensen die liefst zo ver mogelijk van Twitter blijven nu van zijn in april gepubliceerde essay hebben gehoord.

Toen Vlamingen en Walen nog aan hetzelfde zwart-geel-rode zeel trokken. (De episode van de Septemberdagen 1830 op het stadhuisplein te Brussel - Gustaaf Wappers)
Toen Vlamingen en Walen nog aan hetzelfde zwart-geel-rode zeel trokken. (De episode van de Septemberdagen 1830 op het stadhuisplein te Brussel - Gustaaf Wappers)

Cambio

Terwijl collega’s zich in het filosofische mijnenveld waagden, hielden wij ons met zaken van iets praktischer aard bezig. Zo kon u deze week bij ons lezen dat autodeelbedrijf Cambio, voor 87% in handen van De Lijn, zich op kosten van kleine gemeenten indekt voor de financiële risico’s die het neemt bij het aanbieden van autodelen. Die gemeenten moeten Cambio een maandelijkse minimumomzet van 660€ per auto garanderen. Als dat niet goed gevonden is! En wij maar abonnementen verkopen.

Verder kwam u dankzij ons ook te weten dat nog geen kwart van de Vlaamse agentschappen en nevenstructuren onafhankelijke bestuurders heeft. Als u nog steeds dacht dat particratie een louter Belgische ziekte was, wordt het tijd om te herbronnen. Trouwe lezers van deze webkrant weten natuurlijk al langer dan vandaag hoe ver de armen der partijen reiken. Al kan een herinnering op tijd en stond natuurlijk geen kwaad.

Belgisch ziek

Ziek van België, het is een aandoening waar de Vlaams-nationalisten onder ons kunnen van meespreken. Al leert een nieuwe geschiedenisles ons dat de radicale Vlamingen het zwart-geel-rode vaderland niet altijd verketterd hebben.

Dat ons land kan pronken met een institutionele koterij zonder weerga, hebben we echter te danken aan de Walen, tedju! Het waren zij die begin vorige eeuw de vurigste pleitbezorgers waren voor “bestuurlijke scheiding”, terwijl de flaminganten van die tijd net verknocht bleken aan het door hun nazaten zo verfoeide België.

Maar goed, echte nationalisten moeten het altijd hebben van een selecte lezing van de geschiedenis. Dat verleden lijkt hen bovendien maar niet los te laten, zo bewees vorige week nog de discussie over de wenselijkheid van een Cyriel Verschaevestraat.

Dat dwangmatig teruggrijpen naar wat ooit geweest is, bracht al veel verwarde zielen op vreemde ideeën. Het opgraven van Cyriel Verschaeve was er zo één van. Dat de nationaal-socialist in de jaren zeventig clandestien door een stel VMO’ers uit zijn Oostenrijks graf werd gelicht (link naar stuk) om uiteindelijk op het kerkhof van Alveringem te belanden, staat niet in het collectief geheugen gegrift. Tijd om die opmerkelijke episode nog eens op te rakelen, dachten wij.

Women do it better

Terug naar het heden, want daar wachten hetere hangijzers. De oorlog in Syrië bijvoorbeeld. Terwijl de ster van IS ter plekke verder taant, roeren hun uitgestuurde gezanten zich in Europa. Om die buitenlandse operaties te plannen, creëerde de terreurgroep een kluwen aan geheime diensten. De mosterd daarvoor haalden ze bij de CIA’s en Mossad’s van deze wereld.

Terwijl het bloed nog vloeit en de wapens verder kletteren, bereiden enkelen toch al de vrede voor. Bij die vredesgesprekken halen we maar beter ook vrouwen aan tafel. Dat gebeurt de laatste steeds vaker, en het leidt blijkbaar ook tot betere resultaten. Nee, het is geen toeval dat u niet spontaan een vrouwelijke dictator kan opnoemen.

Dichter bij huis verklaarde PS-voorzitter Elio Di Rupo de vernieuwingsoperatie voor geopend met een pleidooi voor een vierdaagse werkweek en gratis onderwijs. Terwijl minister Johan Van Overtveldt (N-VA) de debatten over een privatisering van de NMBS opende. Wie durft nog zeggen dat onze politici niet meer durven dromen?

Auteur: Jan Walraven

Jan Walraven studeerde af als master journalistiek (2010) en master internationale politiek (2012) aan de universiteit van Gent. Sinds april 2015 schrijft hij voor Apache. Daarvoor werkte hij als freelancer in Israël en de Palestijnse Gebieden. Naast het Midden-Oosten, is Jan ook geïnteresseerd in privacybeleid, ruimtelijke ordening, natuurbeleid, openbaar vervoer en energie. Hij tweet af en toe als @jnwlrvn.

Word nu lid van Apache en geniet van deze voordelen:

  • Toegang tot alle ruim 4.000 artikels
  • Deel de artikels gratis met je vrienden
  • Toegang tot alle dossiers en het volledige archief
  • Treed in discussie met journalisten en andere lezers
  • Korting op events en andere journalistieke producten, zoals e-books