Seksuele intimidatie UGent: rector brengt prof voor tuchtcommissie

1 december 2016 Thomas Vande Putte
reporters_14885758-2-compressor
Anne De Paepe, rector UGent (Foto: Reporters (c) Filip Van Roe)

In juni berichtte Apache over seksuele intimidatie en machtsmisbruik door een professor aan de vakgroep Letterkunde. De kwestie zou jarenlang zijn toegedekt. Na publicaties in de media besliste Anne De Paepe in juni wel een externe commissie, bestaande uit drie vrouwen, op te richten die de specifieke feiten en meer algemene werkomstandigheden zou onderzoeken. De universiteit zelf zei toen dat de commissie ‘studenten en werknemers het nodige comfort zou bieden om in alle vertrouwen elke vorm van grensoverschrijdend gedrag te melden.’

reporters_14885758-2-compressor
Anne De Paepe, rector UGent (Foto: Reporters (c) Filip Van Roe)

Tuchtcommissie

Volgens de anonieme bronnen die betrokken zijn bij het onderzoek zou de professor in kwestie, vergezeld van een advocaat, voor een tuchtcommissie op het rectoraat verschijnen bestaande uit vijf professoren en een rechter. Volgens diezelfde bron worden er ook negen getuigen opgeroepen, voornamelijk slachtoffers. De laagst mogelijke sanctie zou een waarschuwing zijn, de hoogst mogelijke ontslag. De professor is wel nog in staat in beroep te gaan. Indien dat het geval is, worden de vijf professoren die deel uitmaken van de commissie vervangen.

Hoe laagdrempelig is een tuchtcommissie als getuigen voor vijf professoren moeten verschijnen, in aanwezigheid van de betrokken professor en diens advocaat?

Volgens een bron dicht bij het onderzoek zou de professor geen vragen mogen stellen aan de getuigen, tenzij hij ze richt via de voorzitter van de commissie aan de getuige. De procedure schrijft voor dat getuigen enkel beroep kunnen doen op een advocaat wanneer ze zelf klacht indienen.

Een voormalig slachtoffer van de professor werd uitgenodigd als getuige, maar besliste daar niet op in te gaan. Ze wil het gebrek aan laagdrempeligheid van de commissie aankaarten: "In principe geeft de UGent hiermee het signaal dat ze de zaak niet zomaar laat rusten, iets wat de slachtoffers alleen maar kunnen toejuichen. Toch moedigt de procedure hen niet meteen aan om hun verhaal te komen doen. Laagdrempelig is die immers niet: getuigen worden gevraagd om voor een commissie van vijf professoren te verschijnen, in aanwezigheid van de betrokken professor en diens advocaat. Los van het feit dat er uiteraard een geijkte procedure dient te worden gevolgd alvorens er een rechtvaardige en rechtsgeldige sanctie kan worden geformuleerd, moet er wellicht ook eens worden nagedacht over hoe ook daar, in het verloop van de procedure zelf, het stramien van 'old boys network' kan worden doorbroken en getuigen kunnen worden onthaald op een manier die een open, constructieve dialoog op voet van gelijkheid voedt."

 

LEES OOK