De oorlogsvluchtelingen van N-VA

2

De voorbije weken sprak Bart De Wever Vlaanderen meermaals toe over asielzoekers. Vorige week koos hij Terzake als spreekbuis. Afgelopen weekend was het de beurt aan Het Laatste Nieuws. De N-VA-voorzitter werd daarbij niet gehinderd door respect voor internationale conventies en verdragen. Helaas werd hij ook niet gehinderd door zijn uitverkoren media.

Bart De Wever en Filip Dewinter (beeld AFF)

Bart De Wever en Filip Dewinter (beeld AFF)

We zijn het intussen gewoon geraakt: als Bart De Wever spreekt, dan is er storm op komst. De burgemeester van Antwerpen hanteert zijn favoriete mediawapen al vele jaren feilloos: olie op het vuur gieten en even later verbaasd vaststellen dat zijn uitspraak alweer uitmondt in een rel van formaat. Daarna volgt doorgaans de grote ik-ben-verkeerd-begrepen-show om na een tijdelijke stilte de carrousel weer op gang te trekken.

Electoraat

Een belangrijke variabele in het logaritme van de N-VA communicatie vormen de peilingen. De N-VA-voorzitter beseft als geen ander dat het door hem zo succesvol aangeboorde voormalig Vlaams Belang electoraat af en toe een aai over de bol moet krijgen. Verkiezingen liggen weliswaar nog vele jaren voor ons, maar in de huidige politieke ratrace moeten blijkbaar ook de tussentijdse peilingen worden gewonnen. Niemand die goed weet waarom, maar dat mag de pret niet drukken. Zeker niet als het nog lijkt te werken ook, of heeft u recent nog iets van het Vlaams Belang gehoord?

De asielcrisis plaats de N-VA-voorzitter echter voor een bijzondere uitdaging. Dat zit zo: Theo Francken die in de regering Michel werd opgesteld als rechtsbuiten, moet zich als bevoegd staatssecretaris schikken naar Europese regels en internationale verdragen. Het flinke verhaal van zijn voorgangster Maggie De Block nog wat flinker overdoen, is er met de huidige toestroom aan asielzoekers even niet bij. De staatssecretaris kan bijgevolg niet anders dan zich van zijn humane kant tonen, en dat zorgt voor stevig gerommel in de Vlaamse onderbuik. Op extreemrechtse fora en sites wordt Theo Francken als het ultieme watje weggezet.

Verkiezingen liggen weliswaar nog vele jaren voor ons, maar in de huidige politieke ratrace moeten blijkbaar ook de tussentijdse peilingen worden gewonnen

Voor Francken is dat geen pretje, maar ook voor Bart De Wever en de N-VA promomachine niet en dus moest er iets gebeuren. De politieke rentree werd te baat genomen om het klassieke “relgerecht” nog eens te serveren. In het verleden werd het al geregeld op het randje van het aangebrande geserveerd, maar deze keer werd het behoorlijk bruin gebakken.

Oorlogsvluchtelingen

Met zijn op Terzake opgeworpen ideetje over een apart statuut voor vreemdelingen effende Bart De Wever het pad voor wat er afgelopen weekend in Het Laatste Nieuws gebeurde. In de grootste krant van Vlaanderen liet de N-VA-voorzitter weten dat het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens en de Conventie van Genève hem niet veel kunnen schelen. U las dat niet met zoveel woorden, maar u las wel dat hij eigenhandig de definitie van oorlogsvluchteling wijzigde:

Oorlogsvluchteling ben je tot je een grens bent overgestoken waar je veilig bent en niet meer voor je leven hoeft te vrezen. Voor een Syriër is dat de Turkse grens. Als die Syriërs, die Irakezen en die Afghanen toch nog de boot willen nemen naar Griekenland, en vandaaruit bij voorkeur via Hongarije naar Duitsland, dan gaat het om economische vluchtelingen.

België zou volgens de nieuwe definitie van De Wever in de toekomst enkel nog oorlogsvluchtelingen uit Nederland, Duitsland, Frankrijk en Luxemburg moeten opvangen. Probleem opgelost.

Verderop lezen we ook nog:

Ik ben niet naïef. Ik laat me niet misleiden door economen en andere academici die beweren dat migratie hoe dan ook een zegen is voor onze samenleving en dat ze onze sociale zekerheid niet bedreigt maar alleen maar versterkt.

Lees: het zou toch al te dom zijn om mensen die er jaren op hebben gestudeerd zomaar te geloven. Voor dat soort zaken kan je veel beter vertrouwen op het buikgevoel van de burgemeester van Antwerpen. Die weet waar het over gaat.

Het Vlaams Belang had daar vroeger een slogan voor: “wij zeggen wat u denkt”

Tegenspraak

Bart De Wever brengt het zonder twijfel allemaal veel properder dan Filip Dewinter tijdens zijn gloriedagen, maar de recente uitspraken van de N-VA-voorzitter worden gekenmerkt door hetzelfde gebrek aan respect voor de fundamenten van de westerse samenleving (die hij net beweert met hand en tand te verdedigen). Ook zijn anti-establishment houding -wetenschappers en economen moet je niet geloven, in tegenstelling tot wat ik aan mijn water voel- komt zo uit het VB-leerboek. Het voorstel voor een afzonderlijk statuut voor vluchtelingen kwam overigens ook al quasi copy-paste uit het oude 70-puntenplan van het VB.

Het fundamentele verschil met Filip Dewinter is dat Bart De Wever vandaag door zijn interviewers geen strobreed in de weg wordt gelegd. Integendeel, de burgemeester van Antwerpen heeft zijn fora voor het uitkiezen en behalve wat tegenspraak voor de vorm, is er niets dat op enige kritische zin wijst. Zijn bovenstaande herdefiniëring van “oorlogsvluchtelingen” wordt hem op geen enkele wijze voor de voeten geworpen. Daarvoor is de schrik dat hij straks misschien voor een ander medium als roeptoeter kiest te groot en dat willen de lees- en kijkcijfers natuurlijk niet.

Het komt neer op een stille abdicatie van de vierde macht, in ruil voor geld. Gelukkig (nog) niet altijd en overal, maar wel veel te vaak. Meer dan een goed functionerende democratie kan verdragen.

Auteur: Tom Cochez

Licentiaat criminologie. Werkte van 1997 tot 2008 voor De Morgen. Hij volgde er vooral gezondheidszorg, sociale zaken en milieu en verdiepte zich in de politieke partijen Vlaams Belang en Groen. In 2008 koos hij ervoor om opnieuw op freelance basis te werken onder meer ook voor Knack en Humo. Een jaar later stond hij mee aan de wieg van De Werktitel, het latere Apache.be. Vandaag werkt hij als redacteur en coördinator.

Word nu lid van Apache en geniet van deze voordelen:

  • Toegang tot alle ruim 4.000 artikels
  • Deel de artikels gratis met je vrienden
  • Toegang tot alle dossiers en het volledige archief
  • Treed in discussie met journalisten en andere lezers
  • Korting op events en andere journalistieke producten, zoals e-books