Bijzonder Voorbeeld

2

Sergio Quisquater, Vlaanderens vleesgeworden frituursnack, heeft de Passo dello Stelvio bedwongen! Dat is een van de zwaarste fietsbeklimmingen in Europa. Na een drietal weken doorgedreven training reed de superheld, uiteraard in het kader van een televisieprogramma, in nauwelijks vijf uur en een kwart naar boven aan een ontzagwekkende snelheid van ruim vier kilometer per uur. Vier. Er moet een zekere symboliek achter gestoken hebben.

Herman LoosZullen wij u tussen neus en lippen door eens een geheim verklappen? Zonder BV zijn wij met geen stokken nog ons kot uit te krijgen. Geen BV op de boekenbeurs? Wij ook niet. Wij lezen niets wat niet is geschreven over of door een BV. Wij hebben de televisie buiten gegooid toen we merkten dat er programma’s zonder BV worden uitgezonden. Het lef. Wij hebben recht op onze BV’s, altijd, overal, voortdurend. Zij kunnen namelijk alles en zijn steeds uitermate interessant.

Een beetje heel veel

Als u zich dus afvraagt wie het in godsnaam een goed idee heeft gevonden om een ongetrainde vijftigjarige kettingroker met overgewicht op een koersfiets te zetten voor een eenentwintig kilometer lange beklimming: wij. Wij vinden dat een schitterend idee. Als het namelijk voor het goede doel is – de strijd voor de kijkcijfers en tegen diabetes – kan enkel een gigantische zuurpruim tegen zijn. Een beetje BV is voor het goede doel mooi meegenomen. En Sergio is niet zomaar een beetje BV, hij is een beetje veel BV. En de Stelvio is niet zomaar een beetje sport, het is een beetje heel veel sport.

Kent u overigens iemand die in het kader van wat meer lichaamsbeweging gewoon dagelijks een toertje gaat wandelen? Joggen eventueel? Belachelijk toch. Wie zichzelf een beetje ernstig neemt, gaat minstens voor de Ten Miles (met Bart De Wever! En Kris Peeters!), een triatlon of de beklimming van een mythische col genre Mont Ventoux of Galibier. Je kan er jezelf toch niet mee te kijk zetten op Instagram of Twitter, met je miezerige toertjes in het park of je lachwekkende baantjes zwemmen in het openbare bad.

Sergio zegt: u heeft geen excuus. U heeft het aan uzelf te danken

Niet voor niets

Leven in een decadente maatschappij vraagt nu eenmaal decadente inspanningen. Wat Sergio ons heeft bewezen, is alleszins dat iedereen die voor minder dan de ultieme inspanning gaat een volstrekte loser is. Een beetje doorzettingsvermogen kan toch niet teveel gevraagd zijn? En geldt dat niet in elk domein van het leven? Kijk toch eens hoe succesvol de mensen rondom u zijn! Die hebben het ook niet voor niets gekregen.

Te dik: afvallen met Bart De Wever. Te lui: sporten met Evy Gruyaert. Slecht in de keuken: Jeroen Meus tot uw dienst. Slecht in bed: Kaat Bollen weet raad. In armoede: beleggen met Paul D’Hoore. En ’s avonds wat breinwerk met een hoofdstukje Amazing Astrid.

Sergio zegt: u heeft geen excuus. U heeft het aan uzelf te danken.

Auteur: Herman Loos

Herman Loos is auteur van Menselijke grondstof: over leven op de bodem van de Europese arbeidsmarkt (EPO). Hij is docent filosofie en ethiek aan hogeschool Odisee (Brussel) en docent sociologie aan AP Hogeschool (Antwerpen). Hij schreef columns voor Apache en publiceert ongeregeld opiniestukken en gastbijdragen bij uiteenlopende media.

Word lid

Word jij lid van Apache? Lees direct verder en steun onafhankelijke onderzoeksjournalistiek. Nu al vanaf 6,25 euro per maand.


Ja, ik word lid