Gazet van Antwerpen en het overlijden van Roger Van Houtte

17

‘Roger Van Houtte verliet Gazet van Antwerpen eind 2008.’ Dat schrijft Gazet van Antwerpen vandaag in een kort bericht naar aanleiding van het overlijden van haar voormalige politiek commentator. Eerlijk is eerlijk: zelden zat ik instemmend te knikken bij het lezen van de opiniestukken van Roger Van Houtte, maar wat Gazet van Antwerpen vandaag doet met haar overleden ex-commentator is het herschrijven van de geschiedenis.

Roger Van Houtte overleed gisteren aan de gevolgen van een hartaanval

Roger Van Houtte overleed gisteren aan de gevolgen van een hartaanval.

Roger Van Houtte overleed gisteren, 16 november 2011, aan de gevolgen van een hartaanval. Jarenlang was hij politiek commentator en stadsredacteur bij Gazet van Antwerpen. Na zijn ontslag bij de krant ging hij werken voor N-VA.

Gemeenteraad

Voor alle duidelijkheid: ik kende Roger Van Houtte niet. Toch niet persoonlijk. Ik kende wel zijn reputatie en een zeldzame keer zag ik hem ook op de Antwerpse gemeenteraad zitten. Op zijn vaste bankje, achter het koperen plaatje met daarop ‘Gazet van Antwerpen’. Soms leek hij letterlijk in te dutten, de ogen dicht. Maar een dag later leerden zijn artikels of opiniestukken dat hij de discussies tot in het kleinste detail had gevolgd.

Gazet van Antwerpen brengt vandaag een (kort) artikel over het overlijden van Van Houtte (ook Het Nieuwsblad doet dat). Het verhaal in Gazet van Antwerpen is het soort bericht dat wel vaker verschijnt wanneer iemand met naambekendheid overlijdt. We vernemen dat Van Houtte bijna tien jaar lang werkte voor Het Laatste Nieuws en de Antwerpse uitgave ervan, De Nieuwe Gazet. In 1986 ging hij aan de slag bij Gazet van Antwerpen. Zijn bekendste bijdragen schreef hij als politiek verslaggever op de Antwerpse stadsredactie van die krant.

Verlaten

Onder aan het artikel in Gazet van Antwerpen, gepubliceerd door ‘de redactie’, lezen we: ‘Roger Van Houtte verliet Gazet van Antwerpen eind 2008 en werkte sindsdien als tekstschrijver voor N-VA.’

Letterlijk klopt dat. Eind 2008 verliet Roger Van Houtte inderdaad de Gazet van Antwerpen. Wat de lezer blijkbaar niet mag weten, is dat Van Houtte op een bijzonder kille manier aan de kant werd gezet bij Gazet van Antwerpen omdat hij te rechtse en te kritische opiniestukken schreef die uitgever Concentra niet bevielen.

In een bijdrage voor het boek Media & journalistiek in Vlaanderen beschrijft Van Houtte zelf tot in de details hoe en waarom hij door uitgeverij Concentra zonder pardon op straat werd gezet.

Zijn relaas is bijzonder goed gedocumenteerd. In 2004 komt Luc Rademakers – sinds gisteren aan de slag als algemeen hoofdredacteur van de VRT-nieuwsdienst – aan het hoofd van de redactie van Gazet van Antwerpen te staan. Hij volgt er Luc Van Loon op. Kort daarna krijgt Roger Van Houtte te horen dat zijn rol als politiek stadscommentator uitgespeeld is: hij mag aan de slag op de buitenlandredactie.

Ontslag

Vier jaar later, op woensdag 19 november 2008, krijgt hij in de vooravond een telefoontje met de vraag zich meteen naar het bureau van de directeur-generaal te begeven. Daar krijgt hij te horen dat hij wordt ontslagen en de volgende dag niet meer naar de redactie hoeft te komen.

‘Een loopbaan van bijna 23 jaar op GvA, met in mijn piekperiode soms werkdagen van 15 of 16 uur, werd weggespoeld in een paar minuten’, noteert hij daarover in het boek Media & journalistiek in Vlaanderen.

De reden voor het ontslag is zijn mailconversatie met toenmalig VB-parlementslid Marie-Rose Morel. Twee mails om precies te zijn. Daarin suggereert hij dat het VB misschien juridische stappen kan ondernemen tegen (zijn eigen) mediagroep Concentra omdat die weigert advertenties van de partij te plaatsen. Hij praat ook vrij openlijk over zijn moeilijke positie binnen de krant, die in de nasleep van de Antwerpse Visacrisis een andere, minder conservatieve koers uittekent.

Op woensdag 19 november 2008 krijgt Roger Van Houtte een telefoontje met de vraag zich meteen naar het bureau van de directeur-generaal te begeven. Daar krijgt hij te horen dat hij wordt ontslagen en de volgende dag niet meer naar de redactie hoeft te komen.

Marie-Rose Morel

Mag je dat doen als journalist? Als je er als krant voor kiest om het Vlaams Belang als een partij zoals alle andere te beschouwen – dat deden in die periode alle Vlaamse kranten, met uitzondering van De Morgen -, dan mag dat. Of beter: iedereen doet het. De manier waarop journalisten met bronnen omgaan, laat zich moeilijk in regels dwingen, maar één zaak is zeker: de relaties tussen heel wat (politieke) journalisten en politici zijn een stuk inniger dan wat de mails van Van Houtte verklappen over zijn professionele relatie met Marie-Rose Morel.

Schreef Van Houtte die mails om de politica ‘nieuws’ te ontfutselen? Wilde hij misschien een putsch op de redactie voorbereiden of was hij van plan over te stappen naar het VB? Om een antwoord op dergelijke vragen te krijgen, is een gesprek met de betrokkene de eerste voorwaarde. Dat gebeurde nooit. De uitgever – niet de hoofdredactie – besliste zonder Van Houtte te horen dat hij meteen aan de kant moest en wel op basis van mailverkeer van vier jaar voordien.

Kritisch

Het aan de kant schuiven van Van Houtte is exemplarisch voor de wijze waarop journalisten vandaag zonder pardon op straat worden gezet door de uitgevers. Enkele maanden geleden werd Peter Dupont bedankt door Het Nieuwsblad omdat hij een stuk had geschreven dat niet naar de zin van de uitgever was. Bij Het Laatste Nieuws werd journalist Joris Van der Aa opzijgezet op verdenking van het lekken van een interne mailconversatie over de omstreden redactionele aanpak van de zelfmoord van Yasmine. Bij de ontslagronde van De Morgen werden nog meer journalisten die kritische vragen stelden bij het beleid van de eigen mediagroep zonder verpinken op straat gezet.

Linkse of rechtse sympathieën hebben daar bitter weinig mee te maken. Het gaat om de kritiek an sich. Wie er te veel van heeft, verlaat vroeg of laat het bedrijf.

Vlaamse Overheid

Dit artikel kwam tot stand met steun van de Vlaamse overheid.

Auteur: Tom Cochez

Licentiaat criminologie. Werkte van 1997 tot 2008 voor De Morgen. Hij volgde er vooral gezondheidszorg, sociale zaken en milieu en verdiepte zich in de politieke partijen Vlaams Belang en Groen. In 2008 koos hij ervoor om opnieuw op freelance basis te werken onder meer ook voor Knack en Humo. Een jaar later stond hij mee aan de wieg van De Werktitel, het latere Apache.be. Vandaag werkt hij als redacteur en coördinator.

Word lid

Lees direct verder en steun onafhankelijke onderzoeksjournalistiek. Nu nog aan 6,66 euro per maand.


Ja, ik word lid