Het geluid van een steen

52

VRT-journalist Robin Ramaekers is kop van Jut. Op reportage in Haïti monteerde hij het geluid van een geweerschot boven beelden waarop hij wegduikt voor een steen. Uit de bagger die de journalist nu over zich heen krijgt, spreekt vooral gemakzucht en hoofdredactionele hypocrisie.

Door Tom Cochez

Journalist Robin Ramaekers duikt weg voor een steen. De bolwassing die hij daarvoor kreeg, is nogal hypocriet.

De primeur was voor De Morgen: ‘VRT journalist faket schietincident’ . Wie de beelden bekijkt, ziet dat die titel klopt. Naar de letter dan toch. Want je ziet en hoort meteen dat er wel degelijk geschoten werd in de buurt. Bovendien zegt de journalist in de reportage zelf dat er met stenen wordt gegooid. Dat er vervolgens een geluidsfragment van een fluitende kogel wordt gemonteerd bij het beeld van de wegduikende journalist is een fout. Dat moet niemand ontkennen.

Wel zijn er verzachtende omstandigheden. Zo is het bijvoorbeeld moeilijk om het geluid van een steen onder een beeld te monteren. Hoe klinkt zoiets? Zoef? Het geluid van de kogel verandert ook nauwelijks wat aan het beeld dat in de reportage wordt geschetst. Er wordt immers geschoten, alleen niet op Robin Ramaekers. De bedoeling lijkt dan ook in de eerste plaats: duidelijk maken dat het lastig werken was in Haïti. Dat was ook zo. En ja, misschien zat er ook wat ijdelheid van een journalist in.

Nogmaals: het was fout, maar ontslag? Een zware deontologische fout, zoals hoofdredacteur Kris Hoflack het in De Morgen noemde? Vooral de argumentatie die Hoflack daarvoor aanhaalt, stuit tegen de borst. Of beter: de grenzeloze hypocrisie die erachter schuil gaat. “Als je als nieuwsdienst geloofwaardigheid en betrouwbaarheid wilt uitstralen, dan kun je dit soort zaken niet tolereren”, zegt Hoflack.

De hoofdredacteur zegt dat in de week waarop Basta voor het eerst werd uitgezonden, het programma van Neveneffecten waarin de hypercommerciële werking van onze media genadeloos aan de kaak wordt gesteld.

Daarin is te zien hoe onze kwaliteitskranten compleet verzonnen nieuws voor waar verkopen zonder ook maar een letter te checken. Het was nota bene een journalist van een  ‘populaire krant’ die het hele achterliggende verhaal ontmaskerde.

“Als je als nieuwsdienst geloofwaardigheid en betrouwbaarheid wilt uitstralen, dan kun je dit soort zaken niet tolereren”, lijkt een uitspraak die veel meer op zijn plaats zou zijn geweest na de uitzending van Basta dan na de duik van Robin Ramaekers.

Moet een hoofdredacteur opstappen voor de zaken die in Basta aan het licht komen? Misschien is die vraag relevanter dan de vraag of Robin Raemakers op straat moet. Qua ‘deontologische fout’ lijkt het publiceren van compleet van de pot gerukt nieuws, enkel omdat het sexy is, veel zwaarder te wegen.

Alleen raakt dat soort bedenkingen aan de essentie van de hypercommercialisering van de media. Toen Apache enkele maanden geleden een bericht bracht over een als nieuwsbericht verpakte reclamecampagne, piepte er niemand op de VRT. Nochtans, als je als nieuwsdienst of krant geloofwaardigheid en betrouwbaarheid wilt uitstralen, dan kun je dat soort zaken niet tolereren.

Auteur: Tom Cochez

Licentiaat criminologie. Werkte van 1997 tot 2008 voor De Morgen. Hij volgde er vooral gezondheidszorg, sociale zaken en milieu en verdiepte zich in de politieke partijen Vlaams Belang en Groen. In 2008 koos hij ervoor om opnieuw op freelance basis te werken onder meer ook voor Knack en Humo. Een jaar later stond hij mee aan de wieg van De Werktitel, het latere Apache.be. Vandaag werkt hij als redacteur en coördinator.

Word lid

Word jij lid van Apache? Lees direct verder en steun onafhankelijke onderzoeksjournalistiek. Nu al vanaf 6,25 euro per maand.


Ja, ik word lid