De Dender kent geen taalgrens

28 december 2009 Bram Souffreau
De Dender in Idegem (foto: Bram Souffreau)
De Dender in Idegem (foto: Bram Souffreau)

Door Filip De Bodt, vzw 't Uilekot

Zinkchloride is niet niks: het verbrandt letterlijk alle leven in de rivier over een aantal kilometer. Maar het lost ook snel op en dus is de kans groot dat in het Vlaamse deel van de Dender niet veel meer te zien was van de lozing. Hoeft dat te betekenen dat de ene regio de andere niet moet verwittigen bij dit soort van ongevallen? Natuurlijk niet, dit is een ernstig incident en als goede buren verwacht je minstens een efficiënte uitwisseling van informatie.

Toch wil ’t Uilekot een aantal kanttekeningen plaatsen bij het incident.

De Dender in Idegem (foto: Bram Souffreau)
De dichtgevroren Dender aan de sluis in Idegem. (Foto: Bram Souffreau)

Communicatiefout

Langs beide kanten van de taalgrens bestaat nauwelijks interesse om goede overlegorganen op poten te zetten

Een meerderheid van de Vlaamse politici heeft steeds aangedrongen op een verdere regionalisering van alle bevoegdheden. Deze 'communicatiefout' is daar nu één van de gevolgen van. Bovendien bestaat langs beide kanten van de taalgrens nauwelijks interesse om goede overlegorganen op poten te zetten. Toen de bekkencomités werden opgericht, van wie zuivering van de waterlopen een bevoegdheid is, stelden we via het Denderaktiekomitee voor om daar minstens delegaties van over de taalgrens in op te nemen. Maar dat vond de Vlaamse overheid niet nodig.

Alle schuld voor het falen van het overlegmodel op de kap van de Walen schuiven, is daarom wat goedkoop. Vlaanderen oogst wat het gezaaid heeft. 't Uilekot is overigens nog altijd vragende partij om de beheers- en toezichtsorganen van grensoverschrijdende waterbekkens, zoals de Dender, gemengd samen te stellen.

Onderbemand

Jammer genoeg gebeurt dit soort ongevallen dagelijks. Ook in Vlaanderen. En ook zeer vaak binnen de waterzuiveringsstations van Aquafin. De lijst lozingen en incidentele vervuilingen is ontiegelijk lang. We stellen uit onze jarenlange praktijkervaring vast dat de controle van de waterlopen te wensen over laat. Ook het wettelijk arsenaal om vervuiling te bestrijden is onvoldoende. De controlediensten zijn onderbemand en de monitoring kan veel beter.

Een vraag die ons ook bezighoudt: waarom worden opvangbekkens niet verplicht, zodat de vervuiling beperkt kan worden?

Risicovolle bedrijven opgelijst

Een aantal bedrijven heeft een vrij kwalijke reputatie. Het is bijvoorbeeld niet de eerste keer dat La Floridienne Chimie in Aat op een dergelijke manier in het nieuws komt. Waarom geen verscherpt toezicht op zulke firma's? Moet de overheid niet aandringen op een modernisering van het bedrijf? Hebben de milieudiensten überhaupt een overzicht van deze risicovolle bedrijven? We vrezen van niet en vragen daarom met aandrang dat langs beide kanten van de taalgrens een inventaris wordt samengesteld met alle risicovolle bedrijven.

Filip De Bodt werkt voor vzw 't Uilekot uit Herzele. De vereniging volgt de werking van het vroegere Denderaktiekomitee op. De Dender is al meerdere decennia een zorgenkindje. Het Denderaktiekomitee zette zich met succes in voor een propere rivier, maar na twintig jaar werking zette de Vlaamse overheid het Denderaktiekomitee op droog zaad.

LEES OOK