Archief voor de categorie ‘Beeldende kunst’ 
-
MHKA blaast leven in Marokkaanse kunstscène
Is de tentoonstelling Rencontre in Rabat opdringerige westerse export of een verrijkende samenwerking? De ontmoeting met hedendaagse kunst die het Museum van Hedendaagse Kunst Antwerpen en kunstencentrum Moussem er hebben mogelijk gemaakt, is in elk geval een waardevol kunsteducatief experiment geworden.
-
Curator-kunstenaar Jan Vanriet verhangt het KMSKA
In oktober van dit jaar sluit het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten in Antwerpen (KMSKA) voor drie jaar de deuren. Die sluiting is noodzakelijk om essentiële renovatiewerken uit te voeren aan het gebouw. De laatste tentoonstelling voor de sluiting is dan ook een ambitieus project: voor Closing Time kreeg de Antwerpse kunstenaar Jan Vanriet carte blanche om de vaste collectie naar believen te herschikken en in dialoog te brengen met zijn eigen oeuvre. Het resultaat is een massieve tentoonstelling die zwelgt in haar eigen overdaad.
-
Leopold II zaait ook in de kunstwereld verwarring
In haar pas gepubliceerde doctoraatsthesis stelt Geneviève Tellier dat Leopold II in 1909 een kopie van een Van Dyck verkocht aan de Koninklijke Musea in Brussel. Die stelling doet (opnieuw) heel wat stof opwaaien in het Franstalige landsgedeelte.
-
Kunstenaar Ed Templeton gebruikt S.M.A.K. als plakboek
Momenteel loopt er in het S.M.A.K. een retrospectieve van schilder-fotograaf Ed Templeton.De Amerikaanse kunstenaar verzamelt zijn werk in cycli en clusters. De structuur van het Gentse museum speelt hem daarbij parten, maar toch valt er – met enige moeite – zeer veel te zien. ‘De beelden vragen een te nauwgezette lectuur om de gemakkelijke kijklust te bevredigen.’
-
Wim Delvoye en de strategie van de radicale medeplichtigheid
[REKTO:VERSO] Met zijn getatoeëerde varkens, zijn Cloaca en zijn Torre in Venetië wist kunstenaar Wim Delvoye zich internationaal in de kijker te werken. Zijn inmiddels indrukwekkende productie leidt de aandacht wat af van het ondernemerschap dat is vereist om dergelijke grootschalige projecten te realiseren. Dat is jammer, want het maakt een belangrijk deel uit van Delvoyes artistieke project. Laten we daarom de schijnwerpers even richten op de ondernemer achter de kunstenaar. ‘Triestig om zeggen, maar ik denk dat het met het socialisme is gesteld zoals met de psychoanalyse: dat is echt voorbij…’
-
Impressionisme geen nieuwe renaissance
Een tentoonstelling in Madrid wil met een keur van meesterwerken uit het Parijse Musée du Quai d’Orsay aantonen dat het impressionisme een nieuwe renaissance was. Dat lukt niet echt. De impressionisten deden zich modern en vooruitstrevend voor, maar als het op vrouwen aankwam, waren ze niet mee met hun tijd. Terwijl de vrouwen voor hun rechten begonnen op te komen, zetten de impressionisten hen prompt op hun plaats: de sofa of het bad.
-
Loek Grootjans in S.M.A.K.: forensische pornografie
Onder de noemer ‘Leaving Traces’ toont het Gentse S.M.A.K. drie sleutelwerken uit het oeuvre van de Nederlandse kunstenaar Loek Grootjans. Vooral ‘The Final Remains’ nodigt uit tot nadenken. In petrischaaltjes verzamelde de kunstenaar alle sporen die hij naliet in zijn atelier. De presentatie van die verdwijntruc van de kunstenaar als materieel gegeven gebeurt met lichte en sprankelende ironie. Als een sporenzoeker heeft Grootjans een catalogus van de auto-erotiek samengesteld, waarbij hij het publiek uitnodigt om de intiemste details van zijn eigen lichaam onder een loupe te bekijken.
-
Het lange gezicht van El Greco
De Griekse-Spaanse schilder Domenikos ‘El Greco’ Theotokopoulos was een wereldburger van zijn tijd, een kunstenaar die met zijn oeuvre een aparte plek inneemt in de kunstgeschiedenis. De mythes en misvattingen over zijn persoon en zijn schilderkunst zijn nog lang niet weggeëbd. Het Brusselse Paleis voor Schone kunsten bouwde een sobere maar uitgelezen tentoonstelling over de uitgerekte lijven van de vader van de moderne kunst.
-
Frida Kahlo in Bozar: kunst als pijnstiller
In het Brusselse Paleis voor Schone Kunsten werpt een tentoonstelling met een onthechte en zacht labyrintische atmosfeer een nieuw licht op het oeuvre van de Mexicaanse schilderes Frida Kahlo. Ook 56 jaar na haar dood blijft er een waas van mysterie en melancholie hangen rond de ‘madam met de moustache’. De tentoonstelling probeert Kahlo weer een menselijke allure te geven.
-
Tentoonstelling in deSingel doet werk Cerith Wyn Evans oneer aan
De tentoonstelling “…” in deSingel laat het Belgische publiek kennismaken met het werk van de Welshe kunstenaar Cerith Wyn Evans. De kennismaking had aangenamer gekund: door de slordige opstelling komen de subtiele kunstwerken niet tot hun recht. Evans’ werk schreeuwt om ruimte, en laat nu net dat ontbreken.
