Misnoegde Noordelingen, verontwaardigde Zuiderlingen
De komst van “los indignados” die abusievelijk de “misnoegden” worden genoemd, zorgde meteen ook voor hun intrede in de media. De media die er, toen de beweging op straat kwam in Spanje en overwaaide naar Griekenland nauwelijks gehoord aan gaf.
(Foto Tom Lievens)
De quasi volledige Nederlandstalige pers spreekt over “de misnoegden” terwijl het “de verontwaardigden” zijn. Misnoegd zijn is in België voor velen een nationale sport. Misnoegd om een te late trein of omdat een favoriete danser in een of ander televisieprogramma de finale niet haalt. Misnoegden denken misschien wel dat wat ze voelen verontwaardiging is, maar niets is minder waar.
Scharrelen
Verontwaardigd is een volk dat wordt gekoeioneerd. Waarvan het land failliet gaat, de medische zorg erbarmelijk wordt en het onderwijs het moet doen met ontoereikende middelen. Een volk waarvan de gepensioneerden zich verplicht zien om na sluitingstijd te scharrelen in verlopen etenswaren.
Het zijn niet langer de geïsoleerde gevallen die voor een seconde een meewarige blik oproepen en meteen weer worden vergeten. Het zijn honderdduizenden families die net als ik en u wel eens zeiden: “Ik ben maar een kleine man, wat kan ik er aan doen?” Elke dag worden ze weer wat duidelijker zichtbaar voor de citytrippende bezoeker van Barcelona.
Gajes
Het zijn mensen die alleen maar de pech hadden geboren te worden in een land waar de situatie niet de Belgische is. De pech te zijn geboren in een tijdsgewricht waar een nationaliteit in het ene geval meer waarborg geeft dan een levensverzekering, in het andere geval dodelijke haat oproept.
Een tijdje zal het Noorden van Europa ‘los indignados’ dulden als het sympathiek protesterend gajes. Hier en daar zal een Noorderling zich bij hen voegen en hen begrijpen. Maar te vrezen valt dat Tobback gelijk heeft: de Noorderling is een citytrippende misnoegde, de Zuiderling is een naar Brussel wandelende verontwaardigde. Ik ben een mens dus ik koester hoop: laat hen niet in de kou staan. Het zijn geen criminelen die een trap van een politieschoen in het gelaat verdienen.
Ik meen dat er vandaag de dag al heel wat verontwaardiging te bemerken is in onze streken. Vooral de schaamteloze graaicultuur van onze politici en de criminele ongebreidelde hebzucht van onze bankiers, die het land niet aan maar over de rand van de afgrond brachten. Zien hoe die schaamteloze zakkenvullers van politici, in hun statuut van “onschendbaarheid” pakken wat er te pakken valt. En de kleine man, hij moet zijn bakkers houden en het gelag betalen. Kijk maar naar ons hoog geeerde vethaantje, die moet nu op het matteke komen, maar wel achter gesloten deuren. Tot zover de transparantie waar veel van die politici het over hebben.
Die ‘dames’ en ‘heren’ politici ontvangen zo maar eventjes € 12000 netto/maand (nationale parlementen) tot € 15000 netto/maand (Europese Parlement), maar het zijn zij die hun mantra van besparingen – “iedereen gaat het voelen”, “we hebben boven onze stand geleefd”, “de tering naar de nering”,… – door de bevolking zijn strot wil rammen. Ze zouden beschaamd moeten zijn; in Griekenland, Portugal, Spanje,… zijn de desbetreffende politici rechtstreeks medeverantwoordelijk voor het leed dat ontzettend veel mensen wordt aangedaan. ‘Onze’ zo gezegde ‘leiders’ zijn hypocriete ‘schoften’.
“Ik ben maar een kleine man, wat kan ik er aan doen?”
Als ‘alle’ kleine mannen en vrouwen, jong en oud, werkende mensen en werklozen, blanke en gekleurden, gelovigen en andere soorten, over de grenzen heen, hier over praten met elkaar, om de systeemcrisis van het neoliberale kapitalistisch systeem te begrijpen en een alternatief te bedenken op lokaal nationaal en internationaal vlak, dan kan er iets moois en rechtvaardigs uitgroeien. Indignados, onmachtigen van de hele wereld, SAMEN zijn we sterk.
Beter ‘iets’ doen en verliezen dan de wet van de sterkste en de rijkste te ondergaan als “Untermenschen”
Ik vind het zo vreemd dat ik nog geen enkel interview met die mensen heb gelezen, nog geen enkel verslag over de debatten die ze hebben gehouden in de aula’s van de VUB. Nochtans heb ik via via gehoord dat wat ze te zeggen hebben niet alleen sympathiek is, maar gewoon heel erg interessant (hoe neerbuigend kun je zijn Verhofstad en Tobback). Ik stond op het punt om dan maar zelf eens te gaan kijken. Wat ik me afvraag, waar zitten jullie dan, media? Als er sensatie is, zoals die trap in dat meisje haar gezicht, dan lees ik het wel, de verontwaardiging. Of zit ik op de verkeerde sites te kijken?
Een gemiste kans denk ik
Tiens, ik had “misnoegd” nog nooit gehoord of gelezen als vertaling van indignado.
In ‘democratiën’ zoals in de Westerse wereld heeft de zwijgende maar verontwaardigde minderheid of meerderheid geen kans om zich op een effectieve wijze echt met politiek te bemoeien. Je moet dan een partij organiseren en dat proces alleen al verziekt de deelnemers, ze worden telkens weer gecorrumpeerd door deelname aan de ‘macht’ en of stranden door interne verdeeldheid en egovorming. Dat neemt niet weg dat ik een indignato ben, maar ik geloof niet meer in de klassieke democratische partijvorming, die als het erop aankomt telkens weer haar idealen verraad. Het haalt ook niks meer uit in deze gemondialiseerde kapitaalstructuur, zelfs landen hebben geen echte keuze meer, iedereen moet volgen.
Ja, ik weet het, naast verontwaardigd ben ik ook in hoge mate ‘realistisch’ geworden of ietwat moegestreden, noem het zoals u wil.
Of gaan we allen tesamen deze kapitaalstructuren aanvallen en zonder infrastructuurmiddellen etc de strijd aangaan, zoals men dat nog in Libië tegen een dictator kon?
Zelfs daar heeft de nato de opstandelingen moeten helpen.
En wie gaat ons dan helpen?
Wel wetende dat we de welvaart die ons nog rest met iedereen op deze planeet echt zouden moeten delen!
De NAVO: opstandelingen – gewapende rebellen – helpen, onder de bevolking duizenden doden en gewonde slachtoffers en hele wijken platgebombardeerd vanuit de lucht ( http://tv.globalresearch.ca/2011/08/make-no-mistake-nato-committed-war-crimes-libya ). Trouwens, het was diezelfde NAVO die een uit Sirte vluchtend konvooi (met Khaddafi en één van z’n zoons) heeft gebombardeerd en tot stilstand heeft gebracht. Trouwens, de desbetreffende opstand was geen opstand van de ganse Libische bevolking dan wel een opstand van een, tot de tanden, bewapend(!) rebellenleger. De desbetreffende opstand begon op 15 februari 2011 en werd opgepookt en gerecupereerd door ‘Special Forces’, i.e., grondtroepen (VS, Frankrijk, GB, Qatar). Dit is op geen enkele wijze in overeenstemming met VN Resolutie 1973 en een flagrante schending van het internationaal recht ( http://therealnews.com/t2/index.php?option=com_content&task=view&id=31&Itemid=74&jumival=7485 ).