Het verschil tussen Apache en DeWereldMorgen

Waarom werkt Apache niet samen met DeWereldMorgen? Het is een vraag die ons al dikwijls werd gesteld. Beide recent opgestarte online-media hebben inderdaad een aantal gemeenschappelijke kenmerken. Maar er zijn ook belangrijke verschillen. Kaat Van Damme maakte voor haar masterproef communicatiewetenschappen een vergelijkende studie tussen beide nieuwssites en heeft de verschilpunten opgelijst 1.

De Wereld Morgen lijkt goed op weg om een werkend verdienmodel te ontwikkelen, besluit Kaat Van Damme in haar thesis. Voor Apache is dat voorlopig toekomstmuziek (Foto Stefan)

DeWereldMorgen lijkt goed op weg om een werkend verdienmodel te ontwikkelen, besluit Kaat Van Damme in haar thesis. Voor Apache is dat voorlopig toekomstmuziek (Foto Stefan)

Zowel Apache als DeWereldMorgen (DWM) zijn volgens Van Damme alternatieve media omdat ze zich afzetten tegen de traditionele media, inhoudelijk en op het vlak van redactionele werking. Ook qua businessmodel zijn ze anders. Beide websites werken met vrijwilligers, al is het netwerk van burgerjournalisten bij DWM aanzienlijk groter dan bij Apache.

Inhoudelijk willen beide sites een alternatief bieden voor de commerciële mainstream media en de tekorten van de reguliere media opvullen. "Apache doet dit door aan onderzoeksjournalistiek te doen en door vergeten onderwerpen tot op het bot uit te pluizen", schrijft Van Damme. "De site staat zeer kritisch tegenover de traditionele media en laat geen kans voorbij glippen om kritiek te uiten op deze media. DWM doet dit door de stemmen van de sociale bewegingen en NGO's aan bod te laten komen. Beiden willen onafhankelijk zijn van de grote mediagroepen. Ook opinie en analyse zijn voor beide nieuwssites essentieel en komen uitgebreid aan bod. Zowel Apache als DWM werken samen met inhoudelijke partners, zoals rekto:verso en StampMedia. Beide websites zijn een uniek project en vormen een waardevolle aanvulling voor het medialandschap. Ondanks het feit dat ze slechts een goed jaar bestaan, hebben ze al een schare trouwe lezers achter zich. Dit wijst er op dat er een zekere nood is aan kwaliteitsvolle journalistiek en alternatieve berichtgeving. De projecten worden dus zeer gewaardeerd."

Terwijl de mainstream media een strikt onderscheid maken tussen beroepsjournalist en lezer, worden de lezers bij Apache en DWM aangemoedigd om zelf een bijdrage te leveren en mee te helpen bij het opbouwen van de website. Vooral DWM steunt sterk op deze burgerjournalisten. De inputfase is bij beide sites open: elke lezer kan een artikel inzenden. De outputfase is echter gesloten: het is de kernredactie die beslist welke artikels online komen. "Ook bij vergelijkbare nieuwssites zoals OhMyNews, Rue89, Mediapart en dergelijke wordt de outputfase gecontroleerd door een professionele redactie", stelt Van Damme. "Om de kwaliteit van de artikels te garanderen en chaos te voorkomen lijkt dit de beste oplossing."

Vooral op het vlak van het businessmodel ontdekte Van Damme grote verschillen tussen beide sites: "DWM profileert zichzelf als een beweging. Ze verbinden zich met sociale bewegingen en NGO's. Omdat ze zich profileren als 'beweging voor media en democratie' krijgen ze heel wat subsidies. Ook de partners waarmee ze zich verbinden zorgen voor heel wat inkomsten. Bij Apache ligt dit heel anders. Zij willen absoluut onafhankelijk zijn en dus verbinden ze zich niet met financiële partners. Daarnaast krijgt Apache ook geen subsidies, behalve een eenmalige projectsubsidie. Door de lage inkomsten van de website is het momenteel onmogelijk om de journalisten te betalen, iedereen werkt dus vrijwillig. Bij DWM is dit wel mogelijk, de kernredactie wordt betaald. De overige inkomsten komen zowel voor Apache als voor DWM uit een brede waaier aan inkomstenbronnen: micropayments, boekenverkoop, donaties, lezingen enz."

Te weinig subsidies

Van Damme: 'Tot nu toe heeft De Wereld Morgen altijd kunnen publiceren wat ze wilde. Dit neemt niet weg dat men waakzaam moet zijn om deze onafhankelijkheid niet te verliezen

Volgens Han Soete, woordvoerder en coördinator van DWM, bereikt de site dagelijks ongeveer 7.000 individuele bezoekers met pieken tot 10.000. In totaal zijn er zo'n 200.000 mensen die de website regelmatig bezoeken. Dagelijks ontvangen 40.000 lezers een electronische nieuwsbrief met de links naar de nieuwste artikels. Op Facebook heeft DWM meer dan 8.000 fans, op Twitter zijn er ongeveer 1.200 followers. De kernredactie bestaat uit een team van acht betaalde (deels voltijdse) medewerkers. Daarnaast zijn er een 250-tal burgerjournalisten en 900 bloggers die op regelmatige basis meewerken.

In 2010 boekte DWM 366.700 euro aan inkomsten, grotendeels (voor meer dan 60 procent) afkomstig uit diverse Vlaamse en Europese subsidies. "Ondanks het grote aandeel dat de subsidies aannemen in de totale inkomsten, vindt de redactie van DWM dit bedrag veel te weinig, zeker in vergelijking met de bedragen die andere, traditonele media krijgen", noteert Van Damme. Een andere grote bron van inkomsten zijn de zakelijke partners, vooral vakbonden, culturele partners, NGO's voor ontwikkelingssamenwerking en andere organisaties uit het middenveld. Om de onafhankelijkheid van de site te waarborgen, mag geen enkele partner meer dan drie procent van de totale inkomsen inbrengen. De partners investeren voor een periode van drie jaar en krijgen in ruil advertentieruimte op de site. Ze krijgen dus geen zitje in de raad van bestuur en hebben ook geen inspraak in de redactionele werking. Politieke partijen en bedrijven kunnen geen partner worden. Ongeveer tien procent van de inkomsten komt uit steun van lezers en drie procent uit advertenties.

DWM lijkt goed op weg om een werkend verdienmodel te ontwikkelen, besluit Van Damme. "Al zijn ze vooral afhankelijk van subsidies en hun financiële partners. Indien de subsidies zouden wegvallen, zou de site in grote financiële problemen komen. Ze beseffen gelukkig dat ze deze subsidies nodig hebben en ijveren er voor om deze te behouden. We stellen ons wel vragen bij de onafhankelijkheid van de website. Financiële partners worden best te vriend gehouden, dus een kritisch artikel over een van de partners maakt vermoedelijk weinig kans om op de website te belanden. Tot nu toe zijn er nog geen problemen geweest en heeft de redactie altijd kunnen publiceren wat ze wilde. Dit neemt niet weg dat men waakzaam moet zijn om deze onafhankelijkheid niet te verliezen."

Niet rooskleurig
Apache ontvangt ongeveer 3.000 unieke bezoekers per dag, per maand zijn dit er ongeveer 60.000. Op de gratis electronische nieuwsbrief zijn 1.000 lezers geabonneerd. Op Facebook telt Apache ruim 6.000 vrienden en op Twitter heeft de site meer dan 2.600 volgers. De kernredactie bestaat uit vier beroepsjournalisten, aangevuld met een netwerk van tientallen medewerkers voor eindredactie, vertalingen, illustraties, fotografie en systeembeheer. De journalisten van de kernredactie worden niet betaald en werken dus ook als vrijwilliger.

Van Damme: 'Om de toekomst van Apache te verzekeren, zijn er dus dringend vaste inkomsten nodig'

Vorig jaar haalde Apache zijn inkomsten uit verschillende hoeken: vooral giften en schenkingen, steun van lezers, advertenties, micropayments, coaching aan jonge journalisten en een kleine projectsubsidie van de Vlaamse Gemeenschap. In totaal leverde dit op jaarbasis 20.000 euro op."Na een jaar online te zijn geweest, zijn de inkomsten nog steeds zeer laag", stelt Van Damme. "Daartegenover staat natuurlijk dat er bijna geen onkosten zijn. Er worden geen lonen uitbetaald, er moeten geen lokalen gehuurd worden,... Bovendien wil Apache absoluut onafhankelijk zijn van elke beweging, vakbond of bedrijf. Een samenwerking met financiële partners, zoals DWM, is dus ook geen optie."

Voor Apache ziet de financiële realiteit er bijgevolg minder rooskleurig uit. "Er zijn niet genoeg inkomsten om een volwaardig loon te betalen aan de medewerkers. Er worden wel stappen ondernomen om een verdienmodel uit te werken, maar dat is voorlopig toekomstmuziek. Indien zo een model niet wordt gevonden, is het maar de vraag of de medewerkers van de site vrijwillig zullen blijven werken... Om de toekomst van Apache te verzekeren, zijn er dus dringend vaste inkomsten nodig."

Vergelijking
Van Damme besluit met een vergelijking: "Hoewel ze ongeveer op hetzelfde moment online zijn gegaan (begin 2010), telt DWM een pak meer lezers dan Apache. De nieuwsbrief van DWM wordt bijvoorbeeld naar 40.000 mensen gestuurd, terwijl Apache slechts een duizendtal abonnees heeft. Enkel op Twitter doet Apache het beter met meer dan 2.600 followers tegenover 1.200 voor DWM. Volgens ons is het verschil in lezersaantal deels te wijten aan het feit dat Indymedia.be al een groot aantal trouwe lezers had, die bij het stopzetten van die website zijn overgestapt naar DWM. Daarenboven heeft DWM al tweemaal een gedrukte versie gemaakt van de site. Deze promotionele acties zorgen voor meer naambekendheid. Om het lezersaantal te doen stijgen, zou Apache zich meer moeten focussen op de promotie van de website."

De inhoudelijke missie van beide websites is redelijk gelijklopend: "Beiden willen ze nieuws brengen dat er echt toe doet, beiden zetten ze sterk in op analyse, beiden verzetten ze zich tegen de commerciële druk van de traditionele media. Toch zijn er verschillen te bemerken. DWM verbindt zich zeer sterk met sociale bewegingen en vakbonden en wil hun mening veel meer aan bod laten komen dan in de huidige media gebeurt. Apache houdt zich afzijdig van enige partij of beweging, voor hen primeert de onafhankelijkheid en objectiviteit."

  1. "Alternatieve media online: het nieuws, anders bekeken. Een vergelijkende casestudie van Apache en DeWereldMorgen", masterproef Communicatiewetenschappen, Faculteit Politieke en Sociale Wetenschappen, Universiteit Gent, academiejaar 2010-2011

Wat is Apache.be?

Apache.be is een nieuwssite met focus op onderzoeksjournalistiek. Onze hoofdredacteur legt in een video uit wat Apache.be is. Neem alvast een voordelig abonnement en ontdek ons volledig aanbod. Schrijf u ook in op onze wekelijkse nieuwsbrief, word fan op Facebook en volg ons op Twitter.

34 reacties RSS

  1. Varschil tussen Apache en DWM.

    De onafhankelijkheid van DWM is ver te zoeken, het lijkt op momenten op een nostalgische bui van een meute overjaarse studenten.

  2. De Apache-website kan echt wel het verschil maken indien ze 'onafhankelijke mensen' en écht 'onafhankelijke voorstellen' en 'niet-conventionele ideeen' - die ontegensprekelijk los staan van -ismen-bewegingen en partijpolitiek - zonder enige ideologische vooringenomenheid de kans aanbiedt om gelezen te kunnen worden.

    De 'moderatie' van ingezonden teksten die nu soms weggefilterd worden zou ook voor 'waarnemende derden ' op een transparant-verifieerbare manier moeten verlopen, zodat deze redactie zichzelf ook kan indekken tegen onterechte aantijgingen inzake censuur.

    Of is dat misschien een oplossing : doen zoals wikipedia dat doet : nml. een discussie opstarten als er echt oneinigheid ontstaat over 'comments' en de 'rol van de moderatie daarrond' ...

    Een website zoals Apache dient debatten te modereren en voorstellen allerhande (idem dito staatshervormingen) de kans te bieden om onder de aandacht te komen van een breder publiek (wat ze heel vaak ook wel doet).

    Sommigen stellen dat ze de weg opgaat van één of andere 'politieke piste' . Dat kan ik nog niet exact zo gesteld hebben...

    Of waarom geen ruimte aanbieden zoals in dat Londonse Park waar mensen het spreekgestoelte kunnen bestijgen, het woord nemen en dus hun eigen mening mogen ventilleren (op eigen verantwoordelijkheid) : dus een soort Thematisch Forum met een minimale Moderatie - al dan niet uitgaande van een redactionele tekst (zoals dat nu bij de Apache-website gebeurd) maar waarbij 'geschillen tussen 'comments' en ev. 'de moderatie hierrond' in een afzonderlijke ruimte verder kan worden gevoerd. Uiteraard is 'herhaling' , of een scheldpartij, of het laken van zware beschuldigingen een indicatie om een debat gaan af te sluiten.

    Het'Vrije Tribune'- initiatief - dat er vandaag nog niet is - en nu enkel de comment-mogelijkheid op basis van een redactionele tekst die de 'agenda zet' (en de kaders uittekent van wat wél of 'niet langer nog relevant is') moet op menig punt totaal anders.

    De Apache-website moet waarlijk een totaal andere aanpak aanbieden dan bvb. de behandeling van lezersbrieven in de mainstream-pers. Is het finaal ook echt anders? Dat is en blijft nog steeds de hamvraag.

    Het kan evenwel nog een stuk beter. Men mag immers niet te snel tevreden zijn over zichzelf. Zo'n attitude komt zelden de kwaliteit ten goede.

    Nog heel wat werk-aan-de-winkel, dus!

  3. De Wereld Morgen abonneerde mij alvast ongevraagd op haar nieuwsbrief. En ik ben niet de enige, zo vernam ik hier en daar. Ik heb me al snel uitgeschreven. Onafhankelijk kun je die linkse club ook al niet noemen. Jammer dat zo'n groot deel van het middenveld in de (financiële) DWM-val getrapt is.

  4. De totale onafhankelijkheid van Apache heeft me doen besluiten hen te steunen en niet DWM. Bij een blik op de site van DWM vond ik de partners wat eenzijdig van Christelijke signatuur en ik had daarom mijn twijfels over de neutraliteit van de berichtgeving, de objectiviteit de standpunten. Hun redacteurs worden betaald. Daar is niets tegen, integendeel. Maar wie binnen een organisatie betaald wordt, zal vaak al aan een milde vorm van zelfcensuur 'lijden' ten opzichte van de eigen club.
    Zowel bij DWM als bij Apache mis ik nochtans scherpte en het doorprikken van mythes. Hun kritische vragen stoppen vaak waar de mijne beginnen en ze lijken me beiden nog iets te vaak behoedzaam om heilige huisjes heen te manoeuvreren. Omwille van de moeilijke omstandigheden waarin de redactie van Apache moet werken, mogen ze - zolang het ik het kan volhouden - ook op mijn steun rekenen.

  5. Aansluitend met de eerste reactie hierboven.
    Het was erg storend bij DWM dat er de afgelopen week onder het hoofdstuk België enkel artikels stonden over ... SFINKS festival. 18 artikels, wtf?! Het lijkt allesbehalve relevant en niets anders dan de hobby van de redactie. Niets tegen sfinks festival, hoor. En misschien niet echt een fair voorbeeld.
    Maar algemeen kan je toch stellen dat apache minder lijkt te vervallen in een eenzijdige naïef-linkse multiculti benadering. Je vindt er artikels over erg uiteenlopende onderwerpen. Wat voor mij het grootste verschil is tussen de twee.

    1. Dag Tobias,
      DWM organiseert al enkele jaren een Mediakamp op de terreinen van het Sfinksfestival in Boechout. Daar krijgen jongeren de kans om hun journalistieke skills in tekst, fotografie en video bij te schaven. De items worden tijdens het festival gepubliceerd, vandaar de stortvloed. Een waardevol initiatief, lijkt me.

  6. @tobias: wie in de media turft hoeveel stukken per titel aan Rock Werchter besteed worden, zal gemakkelijk aan 18 komen. En als de media in kwestie betrokken zijn bij de organisatie, als (hoofd-)sponsor of inrichter, aan een veelvoud daarvan. Op basis daarvan DWM van een "eenzijdige naïef-linkse multiculti benadering" te betichten, is dus nogal éénzijdig en naïef. Overigens is een linkse benadering van de actualiteit (zoals die van het AFF) niet bij wet verboden. Met een multiculturele benadering van een dito samenleving heb ik evenmin een probleem. Zelfs niet als het over een typisch westerse cultuuruiting als een muziekfestival gaat.
    Het is sowieso wat kinderachtig om de commentaren bij dit stuk te gebruiken om DWM af te katten. Ze hebben zelf òòk een commentaarfunctie.

    Ter zake: ik begrijp niet welke onderzoeksvraag Kaat Van Damme juist wilde beantwoorden. Er was voor zover ik weet weinig verwarring tussen Apache en De Wereld Morgen. En als die er toch was, hielp een blik op de colofon en het lezen van een paar artikels die snel de wereld uit. Wel geleerd dat Apache ongeveer op dezelfde manier het hoofd boven water houdt als Blokwatch destijds. Dat is een heel kwetsbaar model.

  7. Dat er verschillen bestaan tussen Apache en DWM kan mijns inziens niemand ontkennen. Het zou echter jammer zijn om beide initiatieven tegen elkaar uit te spelen door de specifieke voor- en/of nadelen van beiden te gebruiken als argument tegen, of op zijn minst naar, de ander. Op die manier zou de waarde van een vergelijkend onderzoek verloren gaan door een aanzet te geven tot economische, maar net zo goed inhoudelijke, concurrentie. Beide initiatieven zijn wat mij betreft, juist vanwege hun eigenheid, ontzettend belangrijk.

    Zoals in het onderzoek vermeld wordt, bestaat er een onderscheid op vlak van 'onafhankelijkheid', overigens een begrip dat men op verschillende manieren kan interpreteren en duiden. Indien de reguliere media ongeacht de inhoudelijke invloed vanwege investeerders aan objectieve nieuwsgaring en duiding zouden doen, dan was er op het vlak van het dagdagelijks vervallen in partijdigheid - hoogstwaarschijnlijk - geen sprake en zouden de journalisten in kwestie hun beroep naar behoren (kunnen) uitoefenen - m.i. zijn ze vanwege het verloochenen van hun specifieke beroepsernst en -ethiek wegens de huidige gang van zaken geenszins hun perskaart waard. De professionele journalisten die, weliswaar op vrijwillige basis, Apache draaiende houden onderscheiden zich vanuit dat oogpunt zowel van de reguliere media alsook van DWM - i.e. hoofdzakelijk 'burgerjournalistiek' - en verdienen naar mijn mening enorm veel waardering en respect voor hun professionaliteit. Inhoudelijk vertaalt zich dat in het brengen van - meer dan - degelijke onderzoeksjournalistiek. Vermits er hieromtrent sprake is van een gapende leegte in het 'pers-landschap', vormt het een 'core business' met toekomstmogelijkheden - het gekende gat in die zo gezegde 'vrije' markt .

    Jammer genoeg wordt (beroeps)ethiek in een commerciële wereld, een circus dat zichzelf verliest in het scoren van 'targets' alsmede het driftig ijveren naar oppervlakkigheid, niet tot ondergewaardeerd. Vandaar dat de initiatiefnemers van DWM - eveneens professionele journalisten met een, gelijkaardige, missie - opteerden voor financiële steun vanuit het middenveld, met evenwel het risico om in te boeten aan 'onafhankelijkheid'. Desalniettemin lukt het, althans naar mijn mening, DWM om niet te ontsporen tot een syndicaal en/of andersglobalistisch internetpamflet. De inhoud is eveneens degelijk, doch zijn de onderwerpen gevarieerder en speelt men iets korter op de bal. Op die manier beantwoorden Apache én DWM, mogelijk vanuit de professionele achtergrond van de initiatiefnemers, aan datgene wat men onder journalistiek mag verstaan en wat er heel wat anderen ooit onder verstonden.

    Misschien is het zelfs mogelijk dat Apache, specifiek met oog op onderzoeksjournalistiek en mogelijk gekoppeld aan het praktisch opleiden van toekomstige onderzoeksjournalisten, aanspraak kan maken op financiële ondersteuning bij de EU. Naar mijn mening heeft de huidige EU-constellatie, voor het wel en wee van haar onderdanen, meer na- dan voordelen. Echter, op het vlak van 'vrije meningsuiting' - overigens niet hetzelfde als democratie, maar slechts een onderdeel ervan - scoort de Europese Unie wél goed. Als voorbeeld wil ik onder meer verwijzen naar de publicaties van een aantal onafhankelijke non-profit organisaties: European Center for Constitutional and Human Rights (ECCHR), War on Want (WoW), European Association of Lawyers for Democracy & World Human Rights (ELDH). Deze initiatieven krijgen allemaal financiële steun van de EU, alsook van de lidstaten waar ze werkzaam zijn, zonder dat hun respectievelijke werk inboet aan onafhankelijkheid. Wel integendeel, de reeks rapporten die WoW, ECCHR en ELDH publiceren zijn snoeihard voor het beleid van de Europese Unie. Neem ze maar eens door!

    * Bowring, B., & Schmidt, T. (2010). Libya: ELDH demand an end to extra judicial killings. London/Düsseldorf: European Association of Lawyers for Democracy & World Human Rights [ELDH]. Retrieved from http://www.eldh.eu/publications/publication/libya-eldh-demands-an-end-to-extrajudicial-killings-72/
    * Hobbs, G., & Tucker, D. (2009). Trading away our jobs: How free trade threatens employment around the world. London: WoW Campaigns Ltd. Retrieved from http://www.waronwant.org/campaigns/trade-justice/more/inform/16486-trading-away-our-jobs
    * Sullivan, G., & Hayes, B. (2010). BLACKLISTED: Targeted sanctions, preemptive security and fundamental rights. Berlin: European Center for Constitutional and Human Rights e.V. [ECCHR]. Retrieved from http://www.ecchr.eu/index.php/publications/articles/blacklisted-targeted-sanctions-preemptive-security-and-fundamental-rights.864.html

    Focus op 'onderzoeksjournalistiek': om de 'civiele maatschappij' op kritische wijze te informeren én te stimuleren tot 'actief burgerschap' - als je de nadruk legt op product én (educatieve) praxis valt dat mogelijk zelfs onder R&D! Indien 'onze leiders' een competitieve 'kenniseconomie' willen uitbouwen, dan is er op zijn minst een kritische pers nodig die de mensen degelijk informeert en tevens aanzet tot kritisch nadenken en onderzoek.

    1. 'k Zou er nog het volgende aan toe willen voegen:
      Afgezien van het feit dat ik het desbetreffende onderzoek (nog) niet volledig heb doorgenomen, ben ik van mening dat er wel een belangrijke nuance moet gemaakt worden naar aanleiding van de vergelijkende cijfers. Het aantal bezoekers en geabonneerden bij DWM is aanzienlijk hoger dan bij Apache. In wezen is dat naar mijn mening een logisch, doch indirect gevolg van de financiering. Meer bepaald vanwege de mogelijkheid van mond-tot-mond reclame die zich tussen de leden van de verschillende organisaties alsook tussen de organisaties onderling kan voordoen. Maar dat wil nog niet zeggen dat de impact en invloed van de informatie recht evenredig is met het aantal bezoekers. Op dat vlak kan volstrekte 'onafhankelijkheid' een enorm voordeel bieden, vermits lezers de informatie in de artikels op Apache altijd objectiever - a.h.w. minder 'politiek-ideologisch' gekleurd - zullen interpreteren. Zo zou het wel eens kunnen dat, vanwege die volledige onafhankelijkheid, de werkelijke impact van Apache veel groter is dan die van DWM. Zoiets overstijgt de eigenlijke inhoud van de artikels. Kort door de bocht: plaats op Apache en DWM hetzelfde artikel en de mogelijkheid is zeer groot de lezers het artikel van Apache op vlak van objectiviteit - a.h.w. het 'waarheidsgehalte' - veel hoger inschatten.

      Mocht de onderzoekster in kwestie de cijfers enkel i.f.v. het aantal vergeleken hebben, i.e. zonder (het effect van) de cijfers te wegen, dan ontbreekt naar mijn mening een belangrijk onderdeel, zo niet het belangrijkste deel, van het onderzoek. Zo vertellen kijkcijfers in wezen enkel op hoeveel plaatsen men de televisie op een bepaalde zender had staan op een welbepaald tijdstip. Maar dat wil niet zeggen dat de mensen ter plaatse ook effectief naar het programma aan het kijken zijn.

  8. Heel spijtig dat er op de inhoud van de artikels niet gefocust wordt. Artikels over China en Noord-Korea ("men moet dat allemaal in zijn context zie') tonen aan dat de mannetjes van de PVDA die de touwtjes van het project in handen houden (Callewaert, Soete) bezorgd zijn om twee dingen: de analyse van de PVDA verspreiden, en een zo ruim mogelijk draagvlak daarvoor vinden. Ze kunnen dus al te critische artikels over mensenrechtenschendingen weren en het middenveld naar de mond praten.

  9. Er wordt niet gesproken over RSS? Ik lees de meeste artikels in mijn feedreader, maar beland in verhouding maar weinig op de site.

  10. Op vrij korte tijd hebben zich een aantal rubrieken ontwikkeld die vrij kritisch staan tegenover de informatie die we krijgen langs de klassieke pers, radio en TV. Een goede zaak omdat we de jongste tijd duidelijk gemanipuleerd worden, en bv misbuik gemaakt wordt van elk negatief economisch bericht om ons de noodzaak van een neoliberaal beleid op te dringen. Bij ons zegt men het niet letterlljk, maar dikwijls komt het er op neer dat we in de eerste plaats de kapitaalkrachtigen moeten steunen om alles goed te doen draaien, en dat dan iedereen er van profiteert. Steun de superrijken, dan kunnen die verder aalmoezen blijven uitdelen. Waar zouden we staan als de rijken geen geld meer hadden? Een kritische pers is dus zeker nodig.

    Je denkt of hoopt dat progressieven nu eens samen een degelijke repliek zullen brengen tegen conservatieve,misleidende, ideeën, dat we samen zullen zoeken, niet naar een nieuw evangelie, maar naar betere inzchten, oplossingen, die ons stappen vooruit brengen in de richting van een dynamische, alerte, vreedzame, transparante maatschappij waarin iedereen de kans krijgt zo goed mogelijk aan zijn/haar trekken te komen.

    En wat zie je gebeuren? In de plaats van een onlineblad te creëren waarin gezamenlijk gezocht wordt, gexperimenteerd en gediscussieerd wordt, waarin onjuiste informatie blootgelegd of gecorrigeerd wordt, krijg je er nog een paar tegen mekaar concurrerende publicaties bij..
    DeWereld Morgen, naast Apache, de niet willen/kunnen samenwerken omdat de enen totaal onafhankelijk
    willen zijn en de anderen een leefbare situatie en uitbreiding wensen, alsof er geen tussenoplossing is met permanenf door beiden besproken onafhankelijkheid van subsidiëring. Beiden vervoegen reeds bestaande gelijkaardige publicaties als MO, Pax Christi, Oxfam, Vrede.
    Altijd dat zelfde particularisme in Vlaanderen. Is het echt niet mogelijk een degeljk gemeenschappekijke publicatie te verzorgen, met waar nodig een bijlage die de noodzakelijke eigen berichtgeving bevat.
    Wat respect ook voor de lezer die dat alles met verwerken.

  11. de gemakkelijkste manier om iets of iemand onschadelijk te (proberen te) maken is natuurlijk: kleef er gauw een etiket op : extreem-links, pvda, overjaarse studenten, enz. en klaar is kees (lijkt het wel). maar hoe je dat rijmt met de christelijke signatuur die Lieve Flour meent te onderkennen, wordt al minder helder. van het moment dat er iemand meewerkt die ideologisch te plaatsen lijkt, vinden sommigen het al niet onafhankelijk. laat het (nog) maar eens gezegd zijn: objectieve journalistiek bestaat niet. alleen al door de keuze van onderwerpen en formuleringen neem je al een standpunt in. en dan lijkt duidelijkheid me daarin eerder een pluspunt.

  12. Simpel gesteld - er is al begripsverwarring genoeg - is dit het verschil: Apache wordt gemaakt door journalisten. De Wereld Morgen door propagandisten, of zoals we ze tegenwoordig noemen, media-activisten. Ze kunnen allebei neutrale berichten brengen, maar slechts één kan bogen op een onafhankelijke redactie.

  13. @ barth

    Simplistisch gesteld lijkt uw verhaal te kloppen. Maar het is al te kras en te kort door de bocht. Het is té simplel (en vaak te mooi) om waar te zijn...

    Want zo 'onafhankelijk' en objectief is Apache nu ook weer niet.

    Mediagroepen zitten verweven in het systeem en zijn daarom alleen al ipso facto rechter én partij tezelfdertijd.

    Op de website 'De wereld morgen' worden teksten niet gecensureerd en 'gewoon geplaatst'. Daar kan je gewoon je mening kwijt. Daar wikt en weegt niemand of een visie al of niet kan (of moet of zal) worden geplaatst. en daar bouwt men geen 'character' op rond een comment-schrijver want met het censureren van wat 'zogenaamd 'niet relevant geacht wordt' door diezelfde moderatie-groep laat je een comment-schrijver zeggen wat je wilt dat hij in een grotere algemeenheid gezegd heeft (of moet hebben)... en laat je hem/haar in de pas lopen in een richting die je zelf wenst uit te gaan...

    Geef mij dan finaal maar de 'media-activisten' van De Wereld Morgen want aan regime-bestendigende dito mainstream-bewakende journalisten - of de kaart van één of andere politieke partij en/of coalitie trekkende - is er totaal geen nood (cfr. journalisten dewelke werken voor de zogenaamde 'kwaliteitskranten' en andere dag- en weekbladen, of dat nu De Morgen is dan wel 't Pallieterke is dan totaal van geen belang).

    Is Apache zichzelf nu niet nodeloos aan het bewierroken door zichzelf in deze tekst in de bloemetjes te zetten?

    In De Wereld Morgen wordt men als tekstschrijver verantwoordelijk gesteld voor de eigen tekstinbreng en als anderen je daarop kunnen pakken wel ja, dan is dat enkel en alleen het probleem van de schrijver.

    Het beste van al is om een eigen weblog te starten en daarin sereen te kunnen schrijven wat je andere mensen te zeggen hebt. Daarin kan je voluit gaan. Daarnaast kan je dan je zegje komen doen in fora met link naar je gehele uiteenzetting op de eigen weblog, in zoverre zo'n bericht dan extern al geplaatst zal worden.

  14. De Wereld Morgen mag dan al meer lezers hebben (wat volgens mij voornamelijk komt door het groter aantal artikels), toch vermoed ik dat Apache een grotere invloed heeft.
    Vooreerst, zoals anderen reeds opmerkten, kan je DWM toch maar moeilijk onafhankelijk noemen. Sommige van de artikels daar lijken wel uit Solidair geplukt. Dat wordt daar volop toegejuicht in de commentaren. Als Apache een te sterk gekleurd artikel brengt, dan zijn de commentaren meteen afwijzend. Het gevolg is natuurlijk dat de DWM auteurs 'voor eigen parochie preken': De lezers van deze artikels zijn al overtuigd van wat ze lezen en zien gewoon hun eigen overtuiging bevestigd. Of als iemand anders dan het doelpubliek al eens per ongeluk een artikel van die site leest, zal die dat al snel negeren wegens verre van onafhankelijk.
    Bovendien tonen de commentaren hier op Apache aan dat de lezers in veel gevallen zelf opiniemakers zijn of toch een zekere invloed hebben. Ik herinner mij reacties van o.a. Bart Brinckman, Walter Zinzen, Johan Sanctorum, Koen Dillen, en nog een heel aantal andere bekende namen uit verschillende hoeken. Een publiek van 10000 lezers waaronder 1000 opiniemakers of aderszijds invloedrijken betekent een veel grotere impact dan een publiek van 50000 gelijkgezinden. Dat verschillende hoeken (links of rechts, flamingant of belgicist, enz) lezen en reageren onderstreept verder de onafhankelijke reputatie.
    Ik wil het Apache team dan ook feliciteren met hun blijvende keuze voor onafhankelijkheid en kwaliteit.

  15. nogmaals dus: blijkbaar is alleen iemand zonder opinie onafhankelijk? kom nou. alleen al door de keuze van je onderwerp en je bewoordingen kies je partij. of bedoelde u dat de mensen die op dwm schrijven dat gedicteerd krijgen van de leiding van de pvda? get real. zelfs oostpriesterhulp (bezwaarlijk links te noemen) heeft er een blog.

    1. @dwars bekeken:
      Natuurlijk heeft iedereen een opinie. Maar onafhankelijkheid is toch wel iets anders dan geen opinie hebben. Als ik zeg dat sommige artikels wel uit Solidair geplukt lijken, dan zeg ik niet dat de PVDA deze heeft gedicteerd. Wel zeg ik dat het marxistische pamfletten zijn, die hier op Apache geen kans op publicatie zouden maken, en indien toch gepubliceerd door de lezersreacties verguisd zouden worden.
      We gaan 't Pallieterke toch ook geen onafhankelijke pers noemen. En ook artikels uit 't Pallieterke zouden hier op Apache geen kans op publicatie maken en bij publicatie door de lezersreacties verguisd worden. Nochtans dicteeert het VB de artikels daar niet meer dan de PVDA op DWM.
      Beide publicaties zijn voor mij weinig interessant en vallen onder de categorie 'voor de eigen parochie preken'. Daarmee kies ik helemaal geen partij. Wel protesteer ik ertegen om dit soort media onafhankelijk te noemen.
      Ter info: De redactie van De Wereld Morgen is in handen van Han Soete en Christophe Callewaert. Beide stonden op de lijsten van de PVDA en schrijven ook voor Solidair. Hun opiniestukken zijn ook op de PVDA web site terug te vinden.
      Zie voor enige verdere achtergrond: http://ovl.indymedia.org/news/2004/06/2639.php (wel 7 jaar oud)
      Bij het schrijven van mijn vorige reactie was ik daar niet van op de hoogte, maar ik kon dit afleiden uit de inhoud van enkele artikels die ik op hun web site gelezen had.

      1. u verwart duidelijk objectiviteit met onafhankelijkheid. afhankelijkheid betekent in deze wel degelijk dat je schrijft wat je gedicteerd/opgelegd wordt, omdat je om een of andere reden gebonden bent. en daarvan zie ik geen bewijzen in uw betoog.

        1. Nee, ik ben niet verward. Mensen die tot een politieke partij behoren en vanuit dat engagement journalistiek bedrijven zijn partijgebonden en dus niet onafhankelijk. Is dat nu zo moeilijk te begrijpen?
          Ik zeg niet dat daar iets mis mee is. Maar zoiets noem je toch geen onafhankelijke journalistiek.

  16. De commentaren zijn inderdaad wél heel verschillend en veelgekleurd of multitimbraal. Dat moet dus ook wel gezegd worden.

    En dat op de redactionele artikels van Apache ook extra muros opiniemakers afkomen - die zelf al hun eigen weblog hebben - maakt een "redactioneel-artikel-met-al-die- commentaren" tot een heus debat waar meer toevallige passanten hun woordje kunnen bij plaatsen en die op hun beurt ook kunnen verwijzen naar andere WWW-teksten. Zolang dat het dan opiniemakers van divers pluimage is, is er niets aan de hand. Dat vind ik dan weer goed aan http://www.apache.be.

    Maar soms vind ik het weg modereren van commentaren (die ansich niet kwetsend zijn - of misschien wel een broodje van eigen deeg zijn - en die echt niet ongepast zijn en die dus in feite gerust geplaatst zouden kunnen worden) toch wel hinderlijk. Zeker als een voorgaande commentaarschrijver een regelrechte aanval lanceerde waarop dan geen antwoord meer wordt gegeven. Of stelt de redactie dan dat zwijgen het beste antwoord hierop is? Misschien wel. Dat kan ik niet beoordelen. En toch vraag ik me dan steeds af 'waarom deze commentaar eruit werd gelicht'? Het exposé van een commentaar-schrijver wordt daardoor immers geamputeerd waardoor een scharminkel imago rond het character van een commentaar-schrijver kan worden bewerkstelligd. Ik kan toch moeilijk aannemen dat zulks bewust wordt gedaan. Zonder deze zwakte zou Apache nog veel sterker scoren.

    Maak misschien een afzonderlijke ruimte waarin over deze onenigheid verder kan worden gepraat/geschreven, zoals op wikipedia-pagina's...Persoonlijk vind ik wikipedia een enorm interessante formule met al haar 'redactionele comment'-balkjes over 'betwiste neutraliteit'; "bronvermelding" enz. Voor diegenen die geintereseerd zijn in het betwistingsdebat kunnen dat debat dan ook volgen. Zo voorkom je finaal allerlei kwakkels, misverstanden en ev. leugens omdat het debat steeds 'public domain' blijft met de lezers als "Vijfde Macht'... Een hint voor de redactie, misschien?

  17. Naar mijn mening verwart men, o.a. in de reacties op het artikel, 'onafhankelijkheid' met 'neutraliteit'. Neutraliteit is mijns inziens een gevaarlijke illusie en vormt voor velen een onmogelijk te voltooien queeste - i.e. het zoeken naar dè Heilige Graal die niet bestaat en nooit bestaan heeft. Mensen ageren altijd binnen een bepaalde context en vanuit een bepaald socialisatieproces. Bijgevolg heeft iedere journalist - iedereen 'tout court' - een bepaalde (ideologische) achtergrond. Echter, de professionaliteit van onder meer een journalist bestaat erin zich bewust te zijn van zijn/haar ideologisch denkkader. De 'kunst' van degelijke journalistiek bestaat bijgevolg uit het afstand kunnen nemen van het persoonlijke referentiekader om op die manier 'de dingen' a.h.w. door verschillende brillen te bekijken en te verslaan. Naar mijn mening vormt het overigens een cruciale attitude voor een goed onderzoeksjournalist wil hij/zij vermijden om belangrijke pistes te over het hoofd te zien en bij voorbaat, vanuit persoonlijke vooronderstellingen, uit te sluiten. Dergelijke attitude kan men, althans naar mijn mening, verstaan onder (inhoudelijk) 'onafhankelijk'. Het probleem met betrekking tot financiering en de partijdigheid die daar mogelijk uit zou kunnen volgen heeft in wezen te maken met het onder druk zetten van de desbetreffende 'onafhankelijke' attitude ten voordele van bepaalde belangengroepen, meer bepaald met oog op de financiering die de desbetreffende belangengroepen voor hun rekening nemen. Zo hoeft financiering niet noodzakelijkerwijs aanleiding te geven tot gekleurde berichtgeving, maar vergroot een hoge mate aan afhankelijkheid van financiële stimulus het effect dat financiering als drukkingsmiddel kan uitoefenen. Anders gezegd: wanneer iemand - i.e. van toepassing op alle beroepscategorieën die van externe financiering 'afhankelijk' zijn - het risico loopt om zijn/haar inkomen te verliezen, dan wordt die persoon a.h.w. met zachte dwang verplicht om toe te geven op het vlak van 'onafhankelijkheid'.

    Het gevaar van een stringent streven naar neutraliteit zit hem juist in de illusie ervan. Een voorbeeld hiervan is het innemen van een (schijnbaar) neutraal standpunt terwijl men een pleidooi houdt voor een pluralistische samenleving. Hierdoor promoveert men zichzelf tot onpartijdig toeschouwer - i.e. de 'expert ter zake' die als godheid de wereld overschouwt. Die geveinsde neutraliteit is in wezen een keuze die om zuiver strategische redenen, i.e. om zichzelf boven elke vorm van kritiek te verheffen, alsook gemakkelijkheidshalve gemaakt wordt en betreft met andere woorden een bewuste keuze om zichzelf, o.a. ter verantwoording, buitenspel te zetten.

    De illusie van de 'neutraliteit' is hoofdzakelijk het gevolg van zogenaamd vooraanstaande opinie- en beleidsmakers (bvb. Fukuyama, 'Het einde van de geschiedenis') die een pleidooi houden/hielden voor een ideologie-vrije wereld waarin mensen louter rationele (beleids)keuzes maken - of liever: zouden maken. Het is een strategie om de (neo)liberale overtuiging aan elke vorm van kritiek te onttrekken en tegelijkertijd een pleidooi te houden voor 'gelijkheid' en 'vrijheid' in een kapitalistische samenleving. Hierbij reiken vrijheid en gelijkheid niet verder dan: "het in vrijheid uitbrengen van zijn/haar gelijke politieke voorkeur bij verkiezingen", "het in vrijheid aankopen van verschillende producten waarvoor iedereen een gelijke prijs betaalt",... Echter, in realiteit legitimeert en verbergt de ene ideologie de andere, namelijk: de (neo)liberale ideologie verantwoordt de (ongelijkheid van) ideologie van het kapitalisme en wil de mensen, haast vanuit een wetenschappelijke neutraliteit, doen geloven dat er geen alternatief is (cf. TINA: "There Is No Alternative").

    In een dergelijke wereld staan meningen naast elkaar aangezien de verschillende opinies schijnbaar ontdaan werden van hun ideologische lading. Daarenboven creëert het verwarring omdat het elke vorm van constructief debat in de kiem smoort of op zijn minst herleidt tot een discussie tussen meningen. De kracht van degelijke journalistiek bestaat er naar mijn mening in om de politiek-ideologische achtergrond, waarvan er altijd sprake is, te kaderen en te verduidelijken naar de lezers toe, opdat deze voor zichzelf - mits persoonlijk kritisch redeneervermogen - een mening kunnen vormen. Net dát proces staat de - al dan niet bewuste - houding van de 'reguliere media' in de weg. Deze verschaffen vanuit een bepaalde overtuiging een virtuele weergave - een 'voor'stelling - van de realiteit en wekken de indruk dat het de realiteit zelve is omdat ze elke ideologische verwevenheid voor de lezer verborgen houden d.m.v. het label: 'neutraliteit'.

    1. Een voorbeeld, "vers van de pers", is de wijze waarop o.a. de VRT de rellen in Londen weergeeft. Men brengt verslag uit van de destructieve kracht van de rellen en versterkt het idee van de zinloosheid door de ontreddering van de benadeelde partijen in de verf te zetten. Echter, nergens brengt men verslag uit van de uitzichtloze situatie waar de desbetreffende jongeren dag in dag uit mee te maken krijgen. Een uitzichtloze situatie die nog uitzichtlozer werd ten gevolge van de besparing van de Britse overheid naar aanleiding van 'de overval' van de banken en het ontstaan van de financieel-economische crisis in 2008.

      Ik houd, voor alle duidelijkheid, geen pleidooi voor geweld. Echter, als gevolg van de huidige situatie houden politici een pleidooi voor een 'zero-tolerance' beleid ten aanzien van een bevolkingsgroep die, als eerste, de lasten en gevolgen van de crisis te verduren krijgen. Het is niet voldoende om de mogelijke (ideologische) oorzaken van het geweld te duiden zonder de concrete en uitzichtloze situatie van de relschoppers in beeld te brengen.

  18. @ le grand guignol

    Totaal eens met u!

    Inderdaad : objectiviteit, neutraliteit en onafhankelijkheid zijn "idealistische fixaties" (lees : ideefixen) die niet haalbaar zijn.

    Wat is dan wel mogelijk?

    een website zoals apache zou volledig intersubjectief moeten zijn, t.w.
    1. een onderwerp - als aangeboden THEMA in een afzonderlijke 'map' - vanuit zoveel mogelijk standpunten (laten) belichten en hierbij opteren voor eerder een THEMA-moderatorschap die waakt dat allerlei standpunten het licht mogen zien.

    http://www.apache.be berhartigt dus dan zoiets als VOORLICHTING, m.a.w. met een fakkel doorheen de menselijke maatschappij trekkend en aldaar mensen, verenigingen, partijen, loges, kerken, denominaties, lobbies, denktanks, genootschappen en wat dan ook gaan 'belichten' en ev. toelichten maar ook hun opposanten hun zegje laten doen en dat geheel aan verkregen informatie gaan 'beheren' en onder de aandacht van anderen brengen...

    2. Daarnaast kan men opteren - zoals dat nu reeds gebeurd - om zelf een redactioneel artikel te schrijven en daarop - als tekstmoderator - zoveel mogelijke soorten commentaren op los te laten zodat men waarlijk het gevoel krijgt dat het 'thema' grotendeels is 'uitgemolken' en dat ansich nooit wordt afgesloten... Het redactionele artikel - dat dan de ene keer bij THEMA "X" zogenaamd de kaart trekt van groep A en bij THEMA Y dan ergens de kaart trekt van groep Y is dan eerder bedoeld om reacties los te weken...

    Persoonlijke standpunten van redactieleden zijn dan ter persoonlijke titel... Zij kunnen dat doen door zichzelf in het debat te gaan mengen, niet langer als moderator maar ook als 'commentaar-schrijver'. (dito opiniemaker, zoals imenad reeds eerder terecht heeft opgemerkt) maar dan onder echte naam... Alleen andere commentschrijvers kunnen binnen de debatsfeer anoniem zijn naar andere comment-schrijvers toe (omdat zij daartoe eigen persoonlijke redenen kunnen hebben) maar zijn altijd door de redactie effectief met echte naam gekend.

    Apache kan alzo een heuse voorlichter zijn (of worden) en een intersubjectief moderator wezen... Dat is toch een mooie dubbelrol, niet?

    @ Barth

    Leuk idee hoewel ik eerder opteer voor de stelling : ALL FOR FREE ... en dit in het kader van het garanderen van de VIJFDE MACHT, m.n. het mondig geworden Publikum dat ook steeds haar zegje mag laten plaatsen.

    Op die manier verkrijgt men een degelijk uitgebalanceerde democratie waarbij de ene 'macht' zijn mandaat ontleend aan een andere macht en finaal die vijf machten - als een gesloten cirkel nonstop 'wentelend' - elkaar nevenliggend en ook kriskras kunnen kruisbestuiven dito beinvloeden en elkaar dus in evenwicht houden.

    Journalisten dienen dan hun brood te verdienen binnen andere beroepsopties (journalisme binnen radio, tv, dagbladpers, weekbladpers, webmagazines enz.) die dan wel 'gekleurd' mogen zijn omdat daar steeds zal gelden : 'wiens brood men eet, wiens woord men spreekt'. Ik beschouw alle persgroepen veel eerder als sluikpropagandisten, ongeacht of ze zichzelf nu al dan niet een 'kwaliteitspers' noemen... Finaal mag dat maar dan zou elke groep eens eerlijk moeten zijn en heel duidelijk moeten afficheren vanuit welk soort mens- en maatschappijbeeld vertrokken wordt en wat men als mediagroep nastreeft (of nastrevenswaardig acht).
    En het zou ook gezonder zijn dat elke journalist zichzelf alzo transparant te kennen geeft. Hij/zij mag dan gerust en overduidelijk 'subjectief' zijn en zelf "propagandistisch"... Voor een goede verstaander is dat nu al klaarblijkelijk zo. Finaal is zelfs onze pers sterk verzuild, zozijnde en zodoende dient men hierin gewoon "fair" te zijn. En daar kunnen journalisten hun brood verdienen. Daar is niets verkeerds mee. En als je tot een kerk of loge behoort dan mogen lezers dat gerust weten. Wat is daar ansich verkeerd aan?

    Een VOORLICHTEND én INTERSUBJECTIVITEITS-MODERERENDE JOURNALISTIEK dient écht wel financieel onafhankelijk te blijven, desnoods betoelaagd door subsidies van de staat (=belastingsgeld van ons allemaal), desnoods gesteund door fooien (donaties) en ev. door een anoniem te blijven mecenas die het belangrijk acht dat zo'n soort onafhankelijke pers écht wel moet kunnen. Op geen enkele manier mag deze mecenas - als die al ooit zou kunnen bestaan - zich met naam en toenaam laten opmerken in de debatten zelf. In feite zijn de subsidies te beschouwen als dit soort van 'mecenas'. En misschien moet dat alleen al voldoende zijn en de blijvende werking ervan te garanderen.

    ALL FOR ONE. ONE FOR ALL. ALL FOR FREE.

    Dat zou het verschil kunnen zijn (of worden) tussen http://www.apache.be en De Wereld Morgen.

    Geschreven door een communicatiewetenschapper van de VUB

  19. Kleine aanvulling :

    In feite opteer ik voor een "totaal gesubsidieerd aanvullend VIJFDE MACHT-garanderend journalisme" dat volledig in de lijn ligt van de zending én werking van een 'openbare bibliotheek', m.n. een afspiegelingsfunctie van de samenleving vervullend en hierin vooral VOORLICHTER zijn.

    De mensen zijn heus wel intelligent genoeg om finaal een eigen mening te vormen (wat maar moet blijken uit de commentaren ;-)

    Dus : de 'apache-journalist' als eclectische 'vijand' (die altijd het verwijt krijgt dat hij ook een stem geeft aan de 'andere' (de tegenstander, he ;-) en dus eventueel zelfs opererend vanuit 'Openbare Bibliotheken'... Is dat geen piste opdat apache-journalisten op deze wijze betaald worden als ambtenaren binnen het openbare bibliotheek-circuit?

    Kom op, mensen, met jullie kritiek, opmerkingen en suggesties... op zo'n voorstel.

  20. dat dit alles vergeleken wordt voor een masterproef, tot daar.
    Maar ik vraag me toch af wat altijd maar weer het nut is van die waarde-oordelen voor en tegen.
    Verdeel en heers. Als we dat onder ons - de mensen die genoeg hebben van de zogezegd onafhankelijke maar eigenlijk corporate media - ook nog eens gaan toepassen, krijgen de powers-that-be het eigenlijk gewoon in hun schoot geworpen.
    Als je vindt dat DWM voor extreem-linkse mensen is, wel,
    dan weet je dat toch en kan je alles wat daarop staat via die filter lezen?
    Onze maatschappij brandt. In plaats van eerst te bepalen of we via de extreem linkse, de linkse, de humanistische, de centrum-linkse, de marxistische, de vrijdenkende, de ecologische, de econo-ecologische, de technocratische of welke weg dan ook verder willen, zou het misschien beter zijn eerst proberen "buiten" te geraken en dan te kiezen? Mijn idee is dat als we éénmaal erin zouden slagen "buiten" te geraken, de verwoesting van dien aard gaat zijn, dat al die diskussies achteraf bekeken futiel gaan blijken... Kunnen we al die interne kritiek eens even te laten voor wat hij is, en samen de dictatuur bestrijden? De tribale kwesties kunnen we achteraf beslechten...
    Ik lees Apache en ik lees DWM. En ik hou bij alletwee mijn kritische blik paraat. en ik neem de dingen over die me relevant lijk en laat de rest voor wat het is.
    Zie ook de diskussie in het amfitheater in Monty Python's Life Of Brian over het verzet tegen de Romeinen.
    Zie ook de Arabische Lente, waarin vaak veel bereikt wordt tegen dictaturen door samen te werken dan door onderling te twisten...

Reageer

VerwantVerwante berichten
RecentRecent in "Interne Zaken"