Het geluid van een steen
VRT-journalist Robin Ramaekers is kop van Jut. Op reportage in Haïti monteerde hij het geluid van een geweerschot boven beelden waarop hij wegduikt voor een steen. Uit de bagger die de journalist nu over zich heen krijgt, spreekt vooral gemakzucht en hoofdredactionele hypocrisie.
Door Tom Cochez
Journalist Robin Ramaekers duikt weg voor een steen. De bolwassing die hij daarvoor kreeg, is nogal hypocriet.
De primeur was voor De Morgen: ‘VRT journalist faket schietincident’ . Wie de beelden bekijkt, ziet dat die titel klopt. Naar de letter dan toch. Want je ziet en hoort meteen dat er wel degelijk geschoten werd in de buurt. Bovendien zegt de journalist in de reportage zelf dat er met stenen wordt gegooid. Dat er vervolgens een geluidsfragment van een fluitende kogel wordt gemonteerd bij het beeld van de wegduikende journalist is een fout. Dat moet niemand ontkennen.
Wel zijn er verzachtende omstandigheden. Zo is het bijvoorbeeld moeilijk om het geluid van een steen onder een beeld te monteren. Hoe klinkt zoiets? Zoef? Het geluid van de kogel verandert ook nauwelijks wat aan het beeld dat in de reportage wordt geschetst. Er wordt immers geschoten, alleen niet op Robin Ramaekers. De bedoeling lijkt dan ook in de eerste plaats: duidelijk maken dat het lastig werken was in Haïti. Dat was ook zo. En ja, misschien zat er ook wat ijdelheid van een journalist in.
Nogmaals: het was fout, maar ontslag? Een zware deontologische fout, zoals hoofdredacteur Kris Hoflack het in De Morgen noemde? Vooral de argumentatie die Hoflack daarvoor aanhaalt, stuit tegen de borst. Of beter: de grenzeloze hypocrisie die erachter schuil gaat. “Als je als nieuwsdienst geloofwaardigheid en betrouwbaarheid wilt uitstralen, dan kun je dit soort zaken niet tolereren”, zegt Hoflack.
De hoofdredacteur zegt dat in de week waarop Basta voor het eerst werd uitgezonden, het programma van Neveneffecten waarin de hypercommerciële werking van onze media genadeloos aan de kaak wordt gesteld.
Daarin is te zien hoe onze kwaliteitskranten compleet verzonnen nieuws voor waar verkopen zonder ook maar een letter te checken. Het was nota bene een journalist van een ‘populaire krant’ die het hele achterliggende verhaal ontmaskerde.
“Als je als nieuwsdienst geloofwaardigheid en betrouwbaarheid wilt uitstralen, dan kun je dit soort zaken niet tolereren”, lijkt een uitspraak die veel meer op zijn plaats zou zijn geweest na de uitzending van Basta dan na de duik van Robin Ramaekers.
Moet een hoofdredacteur opstappen voor de zaken die in Basta aan het licht komen? Misschien is die vraag relevanter dan de vraag of Robin Raemakers op straat moet. Qua ‘deontologische fout’ lijkt het publiceren van compleet van de pot gerukt nieuws, enkel omdat het sexy is, veel zwaarder te wegen.
Alleen raakt dat soort bedenkingen aan de essentie van de hypercommercialisering van de media. Toen Apache enkele maanden geleden een bericht bracht over een als nieuwsbericht verpakte reclamecampagne, piepte er niemand op de VRT. Nochtans, als je als nieuwsdienst of krant geloofwaardigheid en betrouwbaarheid wilt uitstralen, dan kun je dat soort zaken niet tolereren.
Of je zou kunnen zeggen dat de zaak-Steen past in de gehypergeommercialiseerde media. Een fluitende kogel maakt het bericht ook zoveel sexyer. Niemand die nog aan die arme Haîtianen denkt.
Ah komaan, waar gaat dit nog over??
Dit soort praktijken gaat gewoon té ver,
en zoiets uithalen en/of proberen goed te praten getuigt van weinig integriteit.
Prachtig hoe Tom Cochez de clichéconclusies uit heel de Basta-hetze overneemt zonder ook maar één seconde zelf iets te checken.
Want uit die stunt blijkt vooral dat de pers WEL haar job heeft gedaan en WEL gecheckt heeft, en waar het mogelijk was om het bedrog te ontdekken, het ook effectief ontdekt heeft. Het fake onderzoek over “Vlamingen als dapperste aller Galliërs” aan een Nederlandse universiteit bijvoorbeeld is omiddellijk ontmaskerd. Waarom? Omdat de universiteit gecontacteerd is en het bestaan van de betrokken prof ontkende.
De enige berichten die niét ontmaskerd zijn, zijn die over DataDriven. Omdat Woestijnvis de moeite had gedaan om een compleet fake bedrijf op te zetten, mét woordvoerder en mét website die bol stond van de (indrukwekkende, vervalste en daarom trouwens strafbare) referenties. Een onderzoek dat door één instantie gedaan is, KAN niet gedubbelcheckt worden. Je KAN niet naar pakweg de VUB bellen om te vragen of zij misschien toevallig net hetzelfde onderzoek ook al eens gedaan hebben. Kortom, je kan een journalist onmogelijk kwalijk nemen dat hij een bericht overneemt dat, na checken, van een bona fide bedrijf lijkt te komen, dat bona fide referenties heeft, en waarvan het dubbelchecken van de inhoud per definitie onmogelijk is.
Natuurlijk moeten dit soort verhalen de mediamakers tot nadenken stemmen. Er zijn zo langzamerhand tientallen dwingende redenen waarom mediamakers dringend eens zouden moeten nadenken. Maar het ene schandaaltje gebruiken om mensen die optreden in een ander schandaaltje aan te vallen, daarmee schieten we niet echt op.
@Clem e.a.
De Data Driven stunt dateert van een paar maanden terug. Het is nu pas uitgezonden. Apache heeft daar toen over bericht en alles gecheckt wat er te checken valt. De link naar dat artikel zit in bovenstaand opiniestuk Ik vind het eerlijk gezegd redelijk onwaarschijnlijk hoe je besluit uit het onverkwikkelijk Data Driven verhaal kan zijn dat de pers wel degelijk haar werk heeft gedaan. De zaak op zijn kop zetten – Tom Cochez checkt zijn bronnen niet- getuigt van een slechte poging om recht te praten wat krom is. Data Driven is overigens maar een van de talloze verhalen. Kijk misschien ook eens naar andere verhalen (ook de link naar het stuk over de Lynx Lodge op de VRT site staat in het opiniestuk). Er zijn er nog andere en te vrezen valt dat er nog heel wat zullen volgen.
In bovenstaand stuk staat overigens nergens dat Robin Ramaekers geen fout heeft gemaakt. Het tegendeel staat er wel letterlijk in. Het punt dat ik probeer te maken is dat er andere, zwaardere fouten worden gemaakt waar niemand over piept, gewoon omdat ze veel nauwer komen bij beleidsbepalende figuren in kranten en televisieredacties. Mensen die achter hun bureau zitten en niet naar Haïti gaan. Ik wil in deze zaak niet recht praten wat krom is, er is alleen krommer. Veel krommer. De hypocrisie die daarachter schuil gaat, daar gaat dit stuk over. Maar het staat vanzelfsprekend iedereen vrij om er iets anders in te lezen.
Ik kan de redenering en verontwaardiging volgen die de reactie op dit incident vergelijkt met de reacties destijds op de DataDriven berichten.
De paragraaf over de verzachtende omstandigheden volg ik echter geenszins. Moeilijk om het geluid van een steen te monteren? Moet er überhaupt een geluid gemonteerd worden? Je schrijft: “De bedoeling lijkt dan ook in de eerste plaats: duidelijk maken dat het lastig werken was in Haïti.” Akkoord, dat was de bedoeling. En akkoord, een journalist brengt de facto een verhaal door beeld en/of tekst te monteren. Maar hier werd bewust met het bronmateriaal geknoeid. Dat is geen journalistiek meer, eerder regie. De bedoeling mag dan juist zijn geweest, de methode was dat niet. Niets verzachtende omstandigheden dus.
Hier zijn geen verzachtende omstandigheden. Dat een steen geen geluid maakt, zal wel zijn. Maar een tv-journalist maakt wel geluid. Even zeggen dat er net een steen gegooid werd en dat je daarom wegdook en het is zo opgelost. Maar nee, deze “journalist” moest het nog wat spectaculairder maken dan het eigenlijk was. Allemaal ter meerdere eer en glorie van zichzelf.
Dat de hoofdredacteur beslist deze man aan boord te houden, straalt nu af op de hele redactie. Moet plezant zijn voor degenen die het deontologisch wel correct spelen.
Oorlogscorrespondent Arnold Karskens zegt in De Standaard van vandaag intelligente dingen over deze (mineure en al bij al onschuldige) uitglijder. “Het grote bedrog zit hem in de embedded journalism:jezelf op sleeptouw laten nemen, en in ruil daarvoor allerlei afspraken moeten maken. Dat is de schande van deze tijd, en veel erger dan wat Ramaekers heeft gedaan: een verhaal dat waar is – want het was daar kennelijk erg onrustig – wat opsmukken door beeld en geluid te manipuleren. Dat hoort uiteraard niet, maar ik schat het ook niet zo hoog in op de schaal van journalistiek bedrog.”
Spijtig dat hoofdredacteur Kris Hoflack niet zo’n bedenkingen maakte bij het voorval, maar verkoos om ‘zijn’ journalist publiekelijk af te vallen.
.”Het geluid van de kogel verandert ook nauwelijks wat aan het beeld dat in de reportage wordt geschetst.”
Het spijt me, maar dit klopt eenvoudigweg niet. Een journalistiek stuk is in zekere mate altijd een (re)constructie van de realiteit, maar fundamenteel dien je je af te vragen of de reconstructies die je pleegt de perceptie op het onderwerp waarover je schrijft, écht en ten gronde veranderen. En hier is wat mij betreft sprake van.
- Ter illustratie : “Er wordt immers geschoten, alleen niet op Robin Ramaekers” zegt de auteur van dit stuk hierboven.
Inderdaad, door de manipulatie denken we nu allen dat er die dag geschoten werd op mensen in dit kamp. Maar is dat wel zo? Werd er preventief in de lucht geschoten of op mensen geschoten? Weet de auteur dit ? Zo ja, kan een overzicht van het aantal gewonden en doden , die dag, in dat kamp, in bijlage van dit stuk geplaatst worden svp?
Moraal van het verhaal:
De perceptie is door deze manipulatie ernstig getroebleerd.
Trouwens , wat volgend citaat betreft : “Zo is het bijvoorbeeld moeilijk om het geluid van een steen onder een beeld te monteren. Hoe klinkt zoiets?”
Hier wordt dus de stelling geponeerd dat er sowieso geluid MOEST op gemonteerd worden . Echter : het geluid van een steen bestaat tot op heden enkel in tekenfilms, dus zit er niks anders op dan een geluid van, welja, waarom dan ook niet, een geweer op te zetten. Want dat er een of ander geluid moet bijkomen, ja, dat is nu eenmaal een voldongen feit. Soit, in elk geval is dit een volslagen nonsensicaal argument.
Hij heeft een ernstige fout gemaakt. Die is op geen enkele wijze te vergoelijken. Ook niet met fouten die andere journalisten en zenders hebben gemaakt. Misschien de VRT wel eens nadenken over de vraag waarom journalisten dergelijke zaken doen? Worden zij opgejaagd door hun hoofdredactie om spectaculair nieuws te brengen? Is een zakelijke berichtgeving niet meer voldoenden in de race om de kijkcijfers?
De fout staat nooit op zichzelf, is nooit geïsoleerd van de context, in deze de nieuwsdienst van de VRT.
@MarcErnst:
Karskens zegt inderdaad intelligente dingen in dat artikel. Wat mij echter meer frappeert dan het citaat naarwaar jij verwijst was:
“Want weet je wat bijvoorbeeld wel een typische, zeer vaak voorkomende vorm van bedrog is? Journalisten in oorlogszones zoals Irak, die de hele dag in T-shirt rondlopen en dan voor hun live een kogelvrij vest aantrekken en een helm opzetten, en luider gaan praten om de indruk te wekken dat de kogels hen haast om de oren vliegen. Dergelijke onzin heb ik al zo vaak gezien.’ “
” door de manipulatie denken we nu allen dat er die dag geschoten werd op mensen in dit kamp”
… neen, niet per se. Die schoten kunnen evengoed iets anders betekenen,…
De geest van Sigfried Bracke achtervolgde Ramaekers nog.
Trouwens, als je goed kijkt en luistert, kan je de steen de grond horen raken en zie je de weerbots ervan.
@ Manu Vanahverbeke
“De geest van Sigfried Bracke achtervolgde Ramaekers nog.”
Fijn. Straks is dit ook alweer de schuld van N-VA. Nog een klein stapje en u bent zo ver. Komaan, u kunt het echt. Doen!
Voor mij gaat het niet over Ramaekers alleen, er zijn nog zaken waar ik mij over erger. Vandaag lees ik in het LAATSTE NIEUWS een artikel van de hand van een zekere PGL waar ik het volgende lees:” SHARIA4BELGUIM VERKNEUKELT ZICH AAN HET LIJDEN MOREL”. Vervolgens schrijft dat heerschap:”Het zijn niet alleen haar voormalige partijgenoten die zich vrolijk maken over de lijdensweg van Marie-Rose Morel ook ….” Als die meneer PGL daar zeker van is dan moet hij namen noemen. Volgens mij heeft hij die niet en moet hij niet zeveren. Ikheb weet van één en dat moet zelfs nog bewezen worden.
Een zekere meneer HOSTE vond het nodig in zijn optreden te spotten met de al dan niet verhouding VAN HECKE-MOREL. De zaal lag plat van het lachen, nochtans was haar ziekte toen al bekend.
Indien PGL door u moest bekend zijn vraag het hem, misschien krijgt hij nog opslag.
Tom, ik vind wat met DataDriven gebeurd is óók veel erger dan wat Ramaekers gedaan heeft. Ik heb er gewoon een probleem mee dat je het ene gebruikt om maatregelen tegen het andere verdacht te maken.
Laat ik maar eens helemaal uit mijn schulp komen. Ik ben een journalist, en wel één die vindt dat de persvrijheid dringend ingeperkt moet worden. Want dag na dag na dag bewijst de pers dat ze NIET in staat is tot zelfregulering. Dag na dag na dag zie ik hallucinant foute of onverantwoordelijke berichtgeving. De pers is de vierde macht en is daar, met de kolossale arrogantie die journalisten eigen is, nog fier op ook. Maar als enige macht tolereert ze geen enkele controle vanuit de samenleving. Stel je eens voor dat er geen controlemechanismen zouden zijn op de regeringen, of op de politiediensten.
De gigantische invloed en de totaal ongebreidelde machtsuitoefening door de pers is fundamenteel ondemocratisch. Die moét ingeperkt en gecontroleerd worden.
En dat alle ego’s nu maar “Goebbels! Goebbels!!” beginnen te krijsen.
@Clem
Dan zijn we het zo goed als eens over wat er mis loopt. Niet over de maatregel
Een tip: kijk vooral maandag op Apache.
@Jan Vanderheyden
Basta is voor zover mij bekend geen programma van de nieuwsdienst. Het is ook niet omwille van wat er zou fout lopen in dat programma dat ik de vraag of een hoofdredacteur zich niet op zijn minst in vraag zou moeten stellen opwerp, wel om wat er in dat programma wordt aangetoond.
Voor wie dacht dat de Robin alleen was:
http://www.standaard.be/artikel/detail.aspx?artikelid=DMF20110114_115
Geachte Tom Cochez
Is Basta dan ook een programma van de nieuwsdienst?
Met attente groet
Jan Vanderheyden
@ Erik
Ik doel helemaal niet op N-VA, ik doel op zijn schabouwelijke manier van baas geweest zijn van de vrt-nieuwsdienst. En trouwens, wat is dat toontje van u nu dat u tegen mij aanslaat? Het ging en gaat over een journalist die een fout maakte, ook in mijn antwoord. Mensen woorden in de mond leggen is een kantje van mensen die zich benepen voelen.
Mijnheer Robyns,
U schrijft: “Ik ben een journalist, en wel één die vindt dat de persvrijheid dringend ingeperkt moet worden.” En: “De gigantische invloed en de totaal ongebreidelde machtsuitoefening door de pers is fundamenteel ondemocratisch. Die moét ingeperkt en gecontroleerd worden.”
Jawadde. Een journalist die ervoor pleit om gemuilkorfd te worden. Bij de Pravda had u het waarschijnlijk tot hoofdredacteur geschopt.
Carl Devos in Reyers Laat vrijdag. En Wyndaele ook. Te vinden op de vrt-site wellicht. Met een analyse van Devos die overeenkomt met die van Cochez.
Het zal wel aan mij liggen maar waar juist in bovenstaand fragment geeft Ramaekers de indruk dat er op hem geschoten werd?Bij het eerste schot zie je duidelijk dat een blauwhelm in de lucht schiet,bij het tweede niet,maar hoor je wel dat het een schot is dat hoogstwaarschijnlijk ook uit de loop van het wapen van een blauwhelm komt.(Zelfde geluid/zelfde echo)Nergens hoor ik Ramaekers zeggen dat er op hem geschoten was,en dat hij daarom wegdook.Mogelijk was het gooien van de steen en het tweede schot gelijktijdig en krijgen daarom sommigen de indruk…Eerlijk blijven mensen,het gaat wel over een JONGE mens zijn job en die toch maar in risico gebied zit,of noemen jullie dat snoepreisjes???
Hier bij ons in de cremerie staat er vanvoor op de menukaart : “Hier werken jonge mensen,behandel hen met respect,ze zijn zeldzaam”……
@Jan Stevens: ik had uw reactie voorspeld en ga dus niet de moeite nemen om erop te antwoorden. U bent voor de journalistiek wat de huidige generatie politici voor de politiek is. Maar maak u geen zorgen: jullie zijn allemaal de meerderheid. Veel plezier verder en let op als u de trap afloopt – met oogkleppen wil een mens al eens tegen een muur knotsen.
Het zal aan mij liggen, maar ik kijk al weer uit naar maandag
Fijn weekend iedereen.
Fijn weekend, sok.
Dát vind ik nu eens een voorzet van formaat, die van sok. Mag ik me permitteren om hem er in te sjotten, meneer (veronderstel ik)? Ik wil hier pleiten voor Apache. Vaak genoeg vind ik dat we het hen, de redactie, moeilijk maken. Ze verdienen beter.
@ Allemaal: dat over dit onderwerp een discussie gevoerd wordt, vind ik niet alleen normaal, ik vind het zelfs gezond.
Laten we het wel bij het onderwerp houden en laten we het wel ‘proper’ spelen.
Het maakt het debat niet minder boeiend, in tegendeel zelfs, en het getuigt van respect voor de mening van de gesprekspartner. Respect zoals in: ik ben het er nog steeds niet mee eens, maar ik wil je daarvoor nog steeds niet op een unfaire manier, met vergezochte voorbeelden, met beledigende insinuaties en met niet ter zake doende argumenten onderuit halen om mijn gelijk te halen.
@ sok: dank je wel, ook voor jou.
@ allen: ik blijf uitkijken naar meer Apache.
Was dat die zelfde rode farceur-journaille-ist niet die een tijd terug die reportage ineenflanste over die kindercrêche-uitbaatster, waarvan de man in hun PRIVATE vertrekken een foto van een besnorde historische krijser aan de muur had gehangen ? Inderdaad dat was die journaille-ist van de volkomen overgesubsidiëerde , sossenrode propagandatoeter S.R.T. , kennelijk al decenia overbevolkt met meestal overwegend uit het Gentse afkomstige rode desinformatie “duiders” ? Hoogste tijd om de subsidies van die indoctrineerders te blokkeren tot neutrale objectief-correcte berichtgeving van feiten eindelijk de rood-groene manipulatie “duiding” wegstampt !
Ik wil graag even preciseren wat ik bedoel met inperking van de (nu absolute) persvrijheid.
Ten eerste over de noodzaak.
1. Er bestaat zo langzamerhand wel een consensus dat de media een actieve speler zijn in onze democratie. Zowel de interne discussies op de redacties over de impact van bepaalde stukken, als de dagelijks waarneembare gevolgen van bepaalde stukken, tonen dat aan. Wie het in een breder kader uitgelegd wil zien, kan ik het al een decennium oude boekje “De dramademocratie” van Vlaanderens meest vooraanstaande socioloog Marc Elchardus aanbevelen.
2. Er wordt natuurlijk aan zelfregulering gedaan. Er bestaan deontologische codes. Er is een Raad voor de Journalistiek. Maar de praktijk toont aan dat elk medium zelf beslist in hoeverre het die codes ook toepast, en de Raad heeft geen enkele bevoegdheid om wat dan ook op te leggen, laat staan te sanctioneren.
3. Bovendien kan je je afvragen of, gezien het feit dat de pers een machtsfactor is in de democratie, zelfregulering kan volstaan. Niemand zou aanvaarden dat de politiediensten elke vorm van externe controle zouden afwijzen met zelfregulering als argument. Toch zijn er beroepsgroepen die een belangrijke functie uitoefenen, waar zelfregulering wel werkt – ik denk aan advocaten die zich moeten houden aan regels die door de balies worden opgelegd. Daar kan je dus over discussiëren.
4. Mijn standpunt in die discussie is dat de pers de intellectuele eerlijkheid moet hebben om haar belang en haar verantwoordelijkheid te erkennen, en dan ook bereid moet zijn veratntwoording af te leggen. Als je een dergelijke macht hanteert, is het oneerlijk of zelfs belachelijk om te zeggen “vertrouw ons, wij doen echt geweldig hard ons best”. Een dergelijke uitspraak zouden we van de andere machten in de samenleving ook niet aanvaarden.
Over de vraag hoe je dat dan doet zonder in censuur of “Pravda”-toestanden te vervallen.
1. Met clichégekrijs schieten we niks op. Wie elke procedure die zorgvuldigheid afdwingt, onmiddellijk censuur noemt, die ontwijkt het debat. In een maatschappij die onderverdeeld is in talloze specialismes die echter allemaal verweven zijn en allemaal een reële impact hebben, kan niemand nog zomaar een absolute vrijheid claimen. Een chirurg die gehouden is aan een aantal procedures van zorgvuldigheid, die daarvoor door zijn oversten en Orde op de vingers wordt gekeken, en die daardoor al eens beslist dat een bepaalde operatie té risicovol is, die wordt niet “gecensureerd”. Die vindt dat normaal. Die is zelfs blij dat er procedures bestaan die hem helpen om dergeljke moeilijke beslissingen te nemen.
2. Ik beweer niet dat controle op de handelingen van de pers moet gebeuren door een almachtig Ministerie van Informatie. Wat ik voorsta is een proces in enkele stappen. Eerst moet er, op basis van een grondige studie van de impact en werkwijze van de pers, een maatschappelijk debat komen. Het lijkt me best dat een wetgevende instantie, het Vlaams parlement bijvoorbeeld, daarin het voortouw neemt. Dat debat moet leiden tot een reeks krijtlijnen die de positie van de media vandaag omschrijven. Vervolgens moet binnen de media zelf een deontologische code uitgewerkt worden, en moeten organen opgericht worden die ad hoc situaties kunnen beoordelen en de codes kunnen afdwingen. Vertegenwoordigers van alle media moeten dit volledig autonoom kunnen uitwerken, maar hun voorstellen moeten vervolgens wel door een wetgevend orgaan geofficialiseerd worden. Zoals je bedrijven vanaf x-aantal werknemers oplegt dat ze een vakbondsafvaardiging moeten hebben, kan je media vanaf x-aantal betaalde werknemers opleggen om de deontologische codes in de praktijk te brengen. En ten derde moeten die deontologische codes dan ook effectief afgedwongen worden, met effectieve sancties voor individuele journalisten, en effectieve boetes voor de mediabedrijven. Het resultaat is een vorm van zelfregulering waarbij journalisten zélf de regels vastleggen en zélf de organen bemannen die de regels afdwingen, maar waarbij het wel de samenleving is, bij monde van de volksvertegenwoordiging, die dat officieel bekrachtigt. Elk van al deze stappen kan je nu al terugvinden in andere sectoren met veel minder verantwoordelijkheid.
Dat is zo’n beetje de korte samenvatting. Het ligt, met andere woorden, wel wat ingewikkelder dan de Pravda.
Die Tom Cochez die dit artikel pleegt, is dat niet die rode kwast die bij het hyper-minieme oplage druksel DE MORGEN werd in de rode vuilnisbak werd gedumpt ?
@ Dirk Van Dessel:
Tom Cochez is zelf opgestapt bij De Morgen, maar voor de rest heeft dat niets te maken met bovenstaand artikel.
Aan u hebben we reeds tweemaal gevraagd om te discussiëren met argumenten en met enige – al was het maar rudimentaire – beleefdheid. Helaas blijft u maar vervallen in loos gescheld. Die scheldpartijen hebben volgens de redactie weinig meerwaarde voor het debat, en u zult er voortaan een ander forum voor moeten gaan zoeken.
Wij danken u voor uw begrip.
Moraal van het verhaal! Ook hier is het weer een kwestie van het individualiseren van structurele problemen. Als je dit gaat onderzoeken, dan stuit je wel vaker op dit soort toepassingen van die techniek. We zitten in een maatschappij die nauwelijks iets anders doet (werkloosheid, armoede, school, media…). Het voordeel daarvan is dat het leven voor het bulk van de mensen makkelijker wordt, omdat de echte problemen dan rustig onder de mat kunnen. Gelukkig hebben we Apache!
: inderdaad, BDW en zijn partij zijn meesters in individualiseren van problemen. Lees maar eens hun partijprogramma. Hij is tenslotte ook fan van Dalrymple, een meester in voornoemde techniek.
btw om dan toch bij NVA en BDW uit te komen, zoals hier werd gevraagd
Ach Tom, leuk dat je je vriendje probeert goed te praten, maar zoal bovenstaande reacties aantonen zou een ontslag de enige juiste keuze zijn. Een onozel onderzoekje niet dubbelchecken, zoals aangetoond in Basta, dat is een onnauwkeurigheid. Bewust knoeien om een reportage dramatischer te maken; dat is een zware fout.
@Jan Verdonck
Ik vrees je te moeten teleurstellen. Ik heb Robin Ramaekers nog nooit ontmoet en het stuk staat onder mediakritiek, opinie en analyse. Blijkbaar vind je het belangrijker om intentieprocessen te maken dan evidenties te checken. U vindt het blijkbaar ook geen al te groot probleem als kranten dat niet doen. Uw goed recht, maar op reacties van mij hoeft u alleszins niet meer te wachten.
Dit lijkt mij ook verdacht veel op een georchestreerde verdediging. Nu goed, als een van mijn makkers hetzelfde overkomt zou ik hetzelfde doen allicht. Daar is in wezen niets mis mee. Toch nog twee dingen: als je opname de mist ingaat (wegduiken in dit geval), dan maak je gewoon een nieuwe. Je verplaatst jezelf & camera 300 meter en doet het opnieuw. Dat dit niet wordt gedaan is op zich al heel onprofessioneel, dat er flagrant (ja, flagrant) wordt gefoefeld met beelden valt door geen enkele (objectieve) journalist te verdedigen.
De Basta-stunt en dat artikel op de nieuwssite van de VRT opwerpen als verdediging is heel vreemd. Bij geen van deze twee dingen begaat de journalist een (zware) fout. Feiten niet of onvoldoende checken is van een heel andere orde dan dingen vertellen of aantonen die er niet zijn. Dat is liegen en liegen hoort niet volgens de beginselen die elke zichzelf respecterende journalist ooit op het hart drukte.
(even te snel verzonden)
Beste Tom,
Je probeert krampachtig dit voorval in je kruistocht tegen de gevestigde media, en vooral de krant waarbij je opgestapt/buitengesmeten bent, te doen passen, maar de feiten spreken je helaas tegen. De journalist in kwestie heeft de reportage op eigen houtje getruckeerd en niet in opdracht van één of andere dikbetaalde, hypergecommercialiseerde hoofdredacteur. De vergelijking met de basta-onderzoeken gebruiken om te zeggen “jamaar, dat is veel erger!” is een beetje flauw.
Er zijn zeer veel praktijken in de media die, mede door de commerciële druk, niet door de beugel kunnen. Daarover berichten is absoluut noodzakelijk. Dit is echter geen zwart/wit verhaal van kapitalistische krantenconcerns en arme journalisten, die worden gedwongen om mee te lopen in dit systeem. Jammer dat deze site naar het eenzijdige, LVB-achtige bloggersniveau is aan het wegglijden (voor zover ik weet staat dit artikel niet onder “opinies”?)
Ik vraag me bij het bekijken van de integrale reportage nog altijd af hoe die fameuze steen plots van links ‘aanwaaien’ terwijl de bekogeling op ruime afstand vanuit de gebouwen recht achter Robin Ramaekers plaatsvond. Waarom heeft Robin Ramaekers trouwens “de tentenkampen die in brand werden gestoken” (dixit Robin Ramaekers in dezelfde reportage) niet in beeld gebracht? F.T.
Dank aan Clem Robyns die toch even een korte schets maakt van wat journalistiek kàn zijn.
Er wordt gesproken over maatschappelijk debat.
Niet alleen parlmentariërs en journalisten kunnen het debat opentrekken maar ook de burger heeft een eigen verantwoordelijkheid en een mening en een eigen stem
.
Als ik naar het nieuws kijk word ik ongedurig en ga ik op zoek naar duidingsprogramma’s en boeken die duiding geven over de samenleving, strucuren in de economie etc. en/of vraag ik de mening van anderen in mijn omgeving of kennissenkring.
Kritische zin is gezond.
Alle reacties die nu ontstaan zijn na het bovenstaand artikel storen me geenszins niet, behalve die van een zekere meneer die een terchte opmerking kreeg van van de heer Tim F. Van der Mensbrugghe .
Vaak loop ik geërgerd rond als ik het nieuws beluister of bekijk.
Misschien moet het nieuws (op tv, in de kranten) niet meer ‘het nieuws’ heten maar eerder ‘ varia ‘ …of ‘de incidenten en accidenten van de dag’…
Persoonlijk denk ik dat we meer de honger moeten aanscherpen van de mensen die vaak voor dom worden gehouden of dom worden gehouden.
Er is nood aan inspraak en duiding, gezonde en interessante discussies.
Bijvoorbeeld afgelopen week was er nieuws ivm Tunesië. De beelden toonden een vrouw tussen betogers die al tevreden was toen werd aangekondigd dat de prijs van sommige etenswaren zou dalen (brood en spelen) en toen Rudi Vranckx in de studio zat om enige uitleg over de regering en de protestanten te verschaffen, was dat echt beschamend kort in tijd en duiding.
Nochtans interessant onderwerp en een niet zo ver van mijn bed thema, vind ik.
Ook de berichten ivm mensen die een werkloosheidsuitkering genieten vandaag worden zoals altijd in crisistijd bij hun nekvel gegrepen. Het lijkt wel of men hiermee de goegemeente wil sussen die tegen hun zin lijken te werken of die denken dat de crisis een fout is van de werkzoekenden..etc.
Dat dan ook nog eens gesugereerd wordt dat de werkzoekende na twee jaren zonder werk maar best in een ‘beschutte werkplaats’ geplaatst wordt…de taal die gehanteerd wordt, is maar al te suggestief, of kan fout geïnterpreteerd worden. Niet alle mensen kunnen meedraaien in een uitgeperst worden als een citroen in het huidige economische systeem. Zij worden depressief maar in se zijn net zij gezond en hun lichaam en geest weigert mee te draaien in de waanzin. (en er zijn ook goeie jobs/collega’s/bazen te vinden, niet dat ik wil generaliseren)
Dat zwarte schaap denken, dat polaire denken..het houdt een gevaar in en ik vind dat jullie journalisten dat moeten openbreken.
Soms zie je iets verrassends gebeuren en dan ga ik hopen op wat ‘opentrekken van het sociale debat’ maar neen.. zo bvb.spijtig voorbeeld in de zevende dag vorig weekend, zitten er een 7-tal mensen aan tafel, moderator inclusief, een interessante mix voor een tweetal uren praten, denk ik dan.
Er worden interessante dingen aangeraakt, je voelt het vuur onder sommige sprekers maar het is alsof ze aan een leiband hangen..zeker als er dan vanuit socialistisch oogpunt wordt gesproken door de acteur rechts, ik herinner me spijtig genoeg zijn naam niet meer. Ook fijn dat hij repliceerde dat hij praat als burger, reagerend op de vraag van de moderator wat hij daar als acteur van vindt.
Vermits het turbokapitalisme zichzelf gaat kapotmaken (Marxistisch gegeven) ..waarom kunnen we dan niet samen met de bedrijven, de multinationals om te beginnen aan tafel gaan zitten? Open debatten in de straat, in lokalen, op vaste avonden, in weekends?
NIet dat er direct oplossingen op tafel zullen liggen maar het moet allemaal maar es worden gezegd.
Ik weet zeker dat heel wat mensen, burgers, en ook werkzoekenden, mensen die voor hun arbeid willen betaald worden, bereid zijn om in debat te gaan, niet alleen over ideologische kwesties maar ook over materiële kwesties.
De burger die arbeid verricht moet weer gelukkig worden en spontaan kunnen communiceren en werken met arbeidsvreugde.
Weten waar ie voor werkt (vervreemding) en niet consumeren vanuit frustratie of om zijn status hoog te houden (klassenstrijd)…dat we terug produceren wat echt essentieel is, dat we voor echte kwaliteit (produkt en produktie). Er zijn voldoende mensen die echt honger en dorst (ook naar kennis, educatie) hebben.
Dàt oplossen is essentieel.
Alsmaar wordt het ‘tekort’ benadrukt via nieuwsberichten. Er is zoveel geld maar niet in omloop, ttz het rolt niet. Er is te veel handel en geen echte economie. Te veel getechnoliseerde industrie.
Leg dat eens uit aan de mensen.
Waarom wordt dààr nooit over gesproken?
Bang dat mensen op straat komen?
Bang dat mensen een stem hebben? (gaat tenminste over een stem en niet over stemplicht, wat betekent vandaag nog ‘democratie’?)
We mogen de burger niet monddood maken, en ik denk dat de journalisten de ideale tussenpersoon zijn om dat te modereren, te bevragen, te sensibiliseren.
Mensen vandaag voelen zich zo machteloos. Geef hen erug inspraak.
Laat hen terug hun stem horen.
Niet op de beeldbuis. Mensen zijn bang van de camera, om hun werk te verliezen etc.
De markt, de straat, de cafés zijn leeg.
(ik denk terug aan de St.Jacobsmarkt in Gent waar vroeger studenten en andere burgers gingen luisteren naar sprekers, live, in een zaal tgo het marktplein)
Mensen sluiten zich op, er is te veel angst en paranoia.
Er is veel virtuele communicatie maar dat is niet meer in balans met de echte communicatie.
We hebben terug nood aan helden, echte helden, niet voor de beeldbuis of met de kop in één of ander blad.
Maar goeie werkgevers, geen managers meer.
Die erin slagen gelukkige werkomgevingen te creëren.
En zo, hoop ik, dat er terug vanuit ieders geluk gedeeld geluk kan ontstaan, namelijk solidaritei en verdraagzaamheidt, wat zoek is, vandaag de dag.
Dat ligt in de handen van de burger, jazeker, maar wordt gestuurd/ingeperkt door het systeem, de neoliberale economie.
Open debat. Open democratie.
@ Tom : niet antwoorden is natuurlijk de simpelste uitweg om inhoudelijke kritiek te ontwijken. Jammer, maar je goed recht uiteraard.
Overigens staat je stuk ook onder “mediakritiek” en niet onder “opinie”, waardoor het voor mij niet duidelijk is dat dit een persoonlijke bijdrage is.
Sorry voor de spellingsfouten, mochten er mensen zijn die zich hieraan ergeren. (-;
@ Ingrid
Ik heb geen spellingsfouten gezien (heb er mij van afgericht zelfs, want het dient tot niets, willen botsen op spellingsfouten).
@ allen
De brief van Ingrid Van Meer wil ik met stip aanduiden (niet dat ik de referentie wil zijn, maar alleen al om de moeite die Ingrid zich getroostte zou het al genoeg zijn om even tijd te nemen het te lezen. al is dat niet het meest treffende voor mij. het ontbreken van elk spoor van cynisme in haar brief was hetgeen dat het meest verfrissend was voor mij. jah, Ingrid, je hebt helemaal gelijk!).
Maar het blijft nog altijd máár mijn gedacht.
@ Jan Verdonck: Het bovenstaande artikel staat al van bij de publicatie onder de categorieën ‘Mediakritiek, Opinie & Analyse’. Dat kun je zien net onder de titel.
Voor de rest kan ik collega Cochez volgen in zijn standpunt dat hij geen tijd wenst te steken in reacties op intentieprocessen die gebaseerd zijn op verkeerde informatie. Op inhoudelijke kritiek reageren we graag, zoals de heer Clem Robyns mocht ervaren. Loze beschuldigingen gericht op de persoon van de auteur durven wij echter geen inhoudelijke kritiek te noemen.
Verder maak ik mij zorgen over uw kijk op journalistiek. U hebt dus liever totaal verzonnen berichten – niet alleen van DataDriven, ook van pr-bureaus – dan een waarheidsgetrouw verslag dat gedurende twee seconden gemanipuleerd is. Ik moet van beide niet weten, maar als ik dan toch moet kiezen, heb ik liever de journalistiek die het dichtst bij de waarheid zit.
Beste Tim,
Hoe weet jij dat de rest van de reportage “dicht bij de waarheid” zit, als ze al op een futiel punt wordt gemanipuleerd? Verder denk ik dat mijn reactie inhoudelijke kritiek op de zienswijze van de auteur bevatte, met uitzondering van de eerste zin, waarvoor excuses.
Het artikel staat niet onder “opinie” maar onder “mediakritiek”. Daarmee is niet geheel duidelijk dat mediakritiek ook persoonlijke opinies betreft.
Beste Jan,
“Gepubliceerd door Tom Cochez op 14 January 2011 onder Mediakritiek,Opinie & Analyse.” Te lezen bovenaan de pagina.
Verder, het is een bekende tactiek uit de rechtzaal om iemand op één feit te pakken en dan maar alles wat die persoon zegt of doet dmv associatie in twijfel te trekken.
“Hoe weet jij dat de rest van de reportage “dicht bij de waarheid” zit”, wel, beantwoord je eigen vraag eens omgekeerd. Zijn er nog zaken uitgekomen die achteraf niet klopten? En denk je dat men zijn reportage na het uitkomen van de steenmanipulatie niet helemaal opnieuw onder de loep zal genomen hebben? Ze zouden hem wel ontslagen hebben als ze nog deontologische fouten ontdekten, denk ik zo.
Conclusie: hij die zonder zonde is, werpe de eerste steen.
Over de schuldvraag bestaat unanimiteit: “het was fout”. De strafmaat is een zaak van de personeelsdienst van de VRT. Raemakers – en Borms zéker – zit daar al lang genoeg om de procedures voor tuchtmaatregelen te kennen, inclusief beroepsmogelijkheden. Ik weet zeker dat Raemakers er te zijner tijd en indien nodig – want voor zover ik weet is hij nog steeds niet ontslagen – gebruik van zal maken. Hij lijkt me mondig, ervaren en dapper genoeg om zichzelf te verdedigen. Ondertussen wordt hij geschoren, en blijft hij dus beter zitten. Cochez’ collegialiteit siert hem, maar om deze fout (want dat was het, daar zijn we het zoals gezegd over eens) van Raemakers te gebruiken als hefboom om de VRT ‘hypercommercialisering’ en algemene onzorgvuldigheid in de berichtgeving aan te wrijven, met enkel een oude kwestie over een door de mazen van het net geglipte PR-campagne als bezwarend element, dat vind ik te kort door de bocht en een brug te ver.
@Zazawie
Er staat inderdaad een link naar een ‘oude kwestie’ in, maar het is helaas verre van het enige voorval. Basta heeft dat vorige week nog mooi getoond. Ook is/was het niet de bedoeling om specifiek de VRT in beeld te brengen. Helaas gaat het om een probleem waar ‘de media’ zeer gevoelig voor geworden is. Zie ook het nieuwe project van Apache: (*)nvdr
Het schietincident is zonder meer een journalistieke fout, het is een voorbeeld van de geregiseerde dramatisering en emo-beleving van de actualiteit, een vorm van infotainement.
Dat het met de journalistieke deontologie van de VRT verder afglijdt, is ook duidelijk zichtbaar in het “gespeeld” en tendentieus “boze burger”-filmpje.
Ze zijn er in geslaagd dit minstens 4keer te vertonen zonder enigzins aan te duiden dat dit gespeeld door een eigen “journalist”, meer ze duiden dit systematisch als het burgergevoel dat in de straat zou leven.
Los nog van het totaal ontbreken van deontologie, is vooral ook het tendentieuze en partijdige karakter van dit filmpje ronduit stuitend.
Ook dit is een duidelijk voorbeeld van mediamanipulatie.
http://www.youtube.com/watch?v=FKnnLbkSEo4
De zorg over de grote rol van commerciële belangen in de journalistiek is niet nieuw. Cas Goossens peroreerde twintig jaar geleden al dat “the market has taken over from the academy” en dat had hij niet eens zelf bedacht. Maar ik zie toch een verschil tussen Raemakers’ knutselwerk en de PR-truken die grote bedrijven loslaten op de pers. Van Unilever, Monsanto en co mag je verwachten dat ze free publicity proberen te krijgen door nieuws te ‘maken’. Van mensen die een oorlog moeten ‘verkopen’ aan het thuisfront mag je propaganda verwachten, inclusief demonisering van de tegenstander door valse nieuwsverhalen te planten. Raemakers zit in een ander ethisch universum. Hij en zijn collega’s horen dat soort truken juist te doorprikken. Door ze zelf toe te passen, zet Raemakers zich eigenlijk in het kamp van de ‘spinners’. En ik weet niet of de eerbaarheid van zijn motieven daarbij zoveel uitmaakt. Ten slotte moet ook de VRT zich tegenwoordig in de vrije marktlogica inschrijven. Nog een correctie ten slotte: ‘Borms’ in mijn hogere post moet ‘Hoflack’ zijn. En een tip: de vierdelige BBC-documentaire ‘Century of the self’, geregisseerd door Adam Curtis en nu te zien onder een zoekopdracht in uw buurt, belicht onder meer de rol van de journalistiek in (overheids-)propaganda die bedoeld is om een ‘gewenste’ publieke opinie te creëren.
“Als je als nieuwsdienst geloofwaardigheid en betrouwbaarheid wilt uitstralen, dan kun je dit soort zaken niet tolereren”, zegt Hoflack.
Over hypocrisie gesproken, inderdaad. Wat met name te denken van de nieuwsuitzending én Terzake van 13 januari over de wereldwijde watersnood. De blunderende berichtgeving en achtergrond over het volgens de vrt NIET (!) bestaande verband tussen de recente klimaatrampen en de globale opwarming als gevolg van het versterkte broeikaseffect ruikt erg naar desinformatie. Te meer daar het in de MSM vrijwel ontbreekt aan duiding van de om zich heen grijpende klimaatcrisis.
De nieuwsuitzending en Terzake van 13 januari op de openbare omroep put zich uit in het ontkennen van het verband tussen de wereldwijde watersnood en extreme weerfenomenen en de algemene klimaatverandering als gevolg van het versterkte broeikaseffect.
Ik heb jammer genoeg als enige hiertegen gereageerd op de website van Canvas, met de afsluitende aanmerking ( zie hieronder) van de moderator tot nu toe als enige gevolg. Mijn vraagje ” of de redactie ( van de vrt ) parti prenante geworden was in het verdoezelen van een ongemakkelijke waarheid ” werd geschrapt.
Iedereen die de vrt-berichtgeving van 13 januari (her)bekijkt en de klimaatproblematiek een beetje volgt kan mijns inziens moeilijk anders dan dit als een staaltje van desinformatie beschouwen. Een kluif voor mediawatchers. Ik weet tot op heden niet van enige reactie hierop, behalve dan onrechtstreeks het uitstekende artikel op DWM van Marc Vandepitte: ” Pakistan, Australië, Brazilië…
Is de zondvloed begonnen ? ” van 16 januari.
Het twee minuten durende verslag met achtergrond van abc-news over de zich veralgemenende klimaatcrisis werd op de uitmuntende klimaatblog ClimateProgress onthaald als een unicum van eindelijk een stukje objectieve niet relativerende berichtgeving op één van de grote netwerken. 2 minuten !
Reactie 1 op Canvassite op 14 januari :
De waterrampen hangen wel degelijk samen met de opwarming van de planeet als gevolg van het versterkte broeikaseffect.
ABC news meldt gisteren:” Woeste waterstromen in Australië en Brazilië zijn het product van de globale opwarming”.
Vooraanstaande klimatologen stellen dat wij nu in real time de klimaatverandering kunnen observeren en voorspellen dat de toestand in de toekomst enkel kan verergeren.
“Because the whole water cycle speeds up in a warming world, there’s more water in the atmosphere today than there was a few years ago on average, and you’re seeing a lot of that in the heavy rains and floods for example in Australia,” zegt de gekende oceanograaf Professor Sommerville van de universiteit van California San Diego.
Dat de sterkste La Nina in 60 jaar zich voordoet in het jaar waarin de globale hoogste temperatuur ooit sinds de waarnemingen wordt gehaald volgens een Nasa bericht van 12 januari – dat blijkbaar geen nieuwsitem was – kan moeilijk als een toevallige samenloop bestempeld worden. Een warme atmosfeer bevat nu eenmaal meer water en warmere oceanen verdampen meer water. Dat is nogal eenvoudige natuurkunde.
Wetenschappers van wereldformaat als Trenberth en Hansen hebben in de loop van het klimaatrampjaar 2010 al laten noteren dat al de huidige extreme weerfenomenen minstens medeveroorzaakt worden door de opwarmende planeet.
Wat bezielt de VRT-nieuwsdienst om per se het verband tussen de watersnood en de klimaatverandering te ontkennen of als zeker niet bewezen te poneren?
Wie of all people is Jan Stel ? De universiteit van Maastricht heeft nog niet eens een faculteit natuurwetenschappen, laat staan een klimatologisch onderzoeksteam.
Deze blunder doet denken aan het absurde optreden van een beruchte Nederlandse klimaatontkenner – een PR man van de olieindustrie – in dat andere programma van Tanghe & co.
Van de vorige waterellende in België naar die van vandaag maakt men de bokkesprong van ” er is niets aan te doen ” tot “het heeft er niks mee te maken.”
Een rechtzetting van deze foutieve en tendentieuze berichtgeving is het minste wat de nieuwsconsument mag verwachten.
Reactie 2 op 15 januari :
“Klimaatverandering kan El Niño gevaarlijker maken”, kon men op 12 januari al lezen op de website van een Vlaamse krant.
“Er was een heel snelle overgang van El Niño naar La Niña in 2010,” zegt Kevin Trenberth, hoofdklimaatwetenschapper van het Nationaal Centrum voor Atmosferisch Onderzoek (NCAR) in de VS.
Trenberth gelooft dat er een verband is tussen de klimaatveranderingen en de extreme weerseffecten qua neerslag en droogte.
“Sinds de jaren zeventig treden er veranderingen op in de cyclus van El Niño en La Niña. Het is een complexe cyclus, maar de effecten als droogte en overstromingen zijn de laatste decennia sterker geworden. Het zou ook verbazen als dat niet het geval was. Door het broeikaseffect stijgt de gemiddelde temperatuur van het oceaanwater en komt er meer waterdamp in de atmosfeer. Of het de klimaatverandering is die ook de afwisseling tussen El Niño en La Niña versnelt, is nog niet bewezen “, zegt Trenberth.
Des te verbazender is de berichtgeving van de VRT op 13 januari.
@Gerd: u hebt uw punt nu wel gemaakt – mod
Met dit verzoek tot zwijgen denkt de VRT-redactie blijkbaar te kunnen volstaan over hun – in het beste geval – onverantwoordelijke miskleun.
Of het nu een zware fout is of niet, het komt in elk geval belachelijk en ongeloofwaardig over om iets te tonen dat er niet is. Maar wat ik me afvraag: wat is de meerwaarde dat ik Robin Ramakers zie wegduiken voor een niet bestaande kogel, m.a.w. waarom moeten die journalisten altijd in beeld komen. Ijdelheid? Ik vrees het, want meestal brengt het niets bij aan het verslag, integendeel, geintjes als met die ‘kogel’ en van de Nederlandse journaliste die zogezegd ergens in Tunesië stond, maar in werkelijkheid in Egypte verbleef, komen de geloofwaardigheid van de reportages niet ten goed. Laat de journalist in de dag zijn wekr doen (feiten natrekken, verbanden zoeken) en ‘s avonds verslag uitbrengen van zijn bevindingen. Onzichtbaar.