Op Avenida Cristina stonden er 75.000 mensen. U bent waarschijnlijk een 0 vergeten. Hoeveel er in de stad rondliepen weet ik niet.

Was getekend

Wat Desmet schrijft is inderdaad niet correct. Hij was er duidelijk niet bij. Ik wel.

Ik heb het persoonlijk meegemaakt: meegestapt in de betoging tussen de Catalaanse senyeres en estelades, en zondagnacht ongewild in de metro gezeten met de vierders met Spaanse vlaggen. Betogers en vierders spraken niet dezelfde taal, en ik bedoel dat letterlijk. De sfeer was ook niet vergelijkbaar. 1 miljoen betogers zonder noemenswaardige incidenten. 75.00 voetbalfans waarvan enkelen afvalcontainers en bomen in brand hebben gestoken. De Spaanse vlaggen die zaterdag al uithingen langs het parcours werden onthaald op een “Fora fora fora la bandera espanyola”.

Wat me weer opvalt is dat de pers het toch zo moeilijk heeft met de erkenning van het identiteitsgevoelen van naties zonder staat. De Standaard (belgabericht meen ik) heeft het over de ‘Spaanse’ stad Barcelona, en een betoging voor ‘autonomie’. Naast het enigszins interpreteerbare lemma “Som una nació. Nosaltres decidim.” “We zijn een natie. Wij beslissen.” van de organisatoren riepen de betogers ondubbelzinnig om onafhankelijkheid: IN – INDE – INDEPENDÈNCIA.

Ik voel mij op de eerste plaats Vlaming en dan pas Belg. Niet dat ik problemen heb met de Walen of de Ardennen, van mij mogen die er gerust zijn. Ik vertoef er zelfs heel graag. Maar feit is wel dat ik met Wallonië geen voeling heb. Ik hoor weinig of geen nieuws uit de Walen, geen Opinie, hun taal, lokale keuken, gewoontes en landschap is anders dan de mijne.

Het is een beetje zoals een een-eiige tweeling waarvan de ene gezond, sterk en mooi is en de ander maar ziek,zwak en lelijk is.
Het gezonde kind schaamt zich eigenlijk een beetje voor zijn lelijke broertje, wil er niet samen mee gezien worden.Wil er niet met vereenzelvigd worden.
Maar vraag aan de mooie of we ons kunnen ontdoen van de lelijke broer dan wordt het toch een ander verhaal.
Het is en blijft toch zijn broer.

Ik voel mij Vlaming en heb niks met Wallonië, maar moest ik de keuze moeten maken dan laat mij maar Belg zijn met een Vlaams en Waals deel.

Vraag mij toch af of vele Catalanen er ook niet zo over denken.
Ze willen zich profileren als mooie sterke Catalanen die niks te maken hebben met het zieke Spanje maar willen ze zich, als het er echt op aankomt, volledig ontdoen van Spanje?

Zoals ik al zei , ik snap niks van wat er in Catalonië/Spanje afspeelt en kan er natuurlijk volledig naast zitten.
Als laatste voetnoot wil ik er nog aan toevoegen dat ik mij toch afvraag hoeveel van die miljoen Catalanen die op straat zijn gekomen voor onafhankelijkheid daadwerkelijk echte Catalanen zijn.
Hoeveel van hun hebben geen ouders of grootouders die uit andere armere delen van Spanje zijn afgezakt naar het rijkere Catalonië op zoek naar werk en welvaart?

Als je het zo bekijkt dan is die roep naar onafhankelijkheid hypocriet en belachelijk , niet alleen in Catalonië maar ook in ons Vlaanderen.
Hoevelen van ons zijn er nog echt Vlamingen, en wat is een echte Vlaming?
Ben je een echte als je kunt aantonen dat je voorouders in Vlaanderen zijn geboren tot in 1st,2de,3de of zoveelste graad?
Veel geluk met uw onafhankelijk Vlaanderen als je rekening houdt dat er dagelijks meer nieuwe Vlamingen bij komen die 2de graad Belg zijn maar eerste graad Vlaming.

De laatste keer dat ze een discussie hielden over ras echtheid was er een Duitser aan de macht met een klein snorreke die in feite een Oostenrijker was.

Terug een knap artikel.

Gelukkig weet de Heer Lievens wel waar en wanneer leestekens te gebruiken.
?kan,er !iemand(^dat>/ in Feit(je) , ?? Lezen! zonder ,… er,dubbel /;, van,;’[te [-!zien???

Zullen we nog eens een Yves Leterme-quote uit onze korte zomermouwen schudden?