Journalisten met een scherpe pen en een weerbarstig karakter schrijven over wat er echt toe doet. Nieuws, analyse, opinie en satire. Kritisch en ongebonden. Omdat het nodig is.

De oplossing

Reeds vele jaren geleden is Gentenaar Tom Lievens naar Barcelona verkast. Van op zijn berg, waar hij woont met vrouw en kind, overschouwt hij de mediterrane wereldstad. Elke woensdag schrijft hij een column voor Apache.

Tom Lievens.

Mijn opluchting was enorm toen ik het las. De man die ooit mijn moeder meende te moeten bezwangeren placht te zeggen dat ik in de goot zou eindigen. Hij krijgt gelijk.

Uitvaartsector vraagt om lijken op te lossen”, titelden verschillende kranten vorige week. Ik voelde meteen aan mijn water dat hier een sappig verhaaltje zat aan te komen.

Om een lang verhaal kort te maken (ik heb ook nog andere dingen aan mijn hoofd dan u te verblijden met een column): we zijn met ietsje meer volk dan verwacht. Dood volk. De kerkhoven geraken overbevolkt en dat cremeren blijkt te zorgen voor een CO2-uitstoot die ook niet meteen gezond te noemen is.

Een aantal gisse jongens staken de koppen bij elkaar en kwamen op de proppen met een met water en chemische stoffen gevulde container waarin de betreurde een badje mag nemen. Na een drietal uur: hocus, pocus, pats! Niets meer dan nog wat beenderen. Eureka. Een mens zou denken dat die bollebozen hun inspiratie opdeden bij de een of andere morbide seriemoordenaar.

Het kind moest natuurlijk een naam hebben. Het werd ‘resomatie’. Na het resomeren hoeft men nog maar één ding te doen: die met water en chemische stoffen gevulde container ledigen. En hier was het waar ik aan mijn oudeheer dacht. De overgebleven vloeistof is dermate rein dat ze in het riool gekieperd kan worden! Nu zal de Europese Commissie Gezondheid en Consumentenbescherming zich daar eens over buigen om te zien of zij het licht op groen kan zetten.

Bij mijn dagelijkse wandelingen kan ik geen rioolrooster meer passeren zonder mij de woorden van mijn verwekker te herinneren.

Tom Lievens

www.tomlievens.be

Tags: ,

De auteur van bovenstaande tekst doet dat goed. Geef die mens 10 euro van me!

1 reactie

  1. Ik heb dat artikel ook gelezen.

    Wat ik mij wel afvroeg is wat er gebeurt met die vloeistof achterna?
    Wordt dat in een schoon fleske gegoten zodat je dat mee kunt nemen naar huis en op uw kast kunt zetten?

    Het zal wel een vat zijn inplaats van een fles aangezien de meesten van ons overgewicht hebben om niet te zeggen vetzakken zijn.

    Zogezegd is het voor het milieu, geen CO uitstoot zoal bij verbranding, het is groener en bij definitie dus beter.
    Als er een kleur is dat danig mijn strot begint uit te hangen dan is het wel groen.
    Eerst was het dat we allemaal onze elektrische apparaten moesten uit zetten, niet op stand-by maar uit, want dat kleine pietluttige rode lichtje daar ergens verborgen onder uw tv, dat lichtje is medeverantwoordelijk voor het gat dat we branden in de ozon.
    Gene politieker die toetert over verlichting op onze wegen die zo talrijk zijn dat je vanuit de ruimte de Belgische snelwegen kunt onderscheiden.
    Lichten die notabene voorzien zijn van elektriciteit die komt van centrales die gestookt worden met kolen die zoveel CO uitstoten dat ge er groen zoudt van worden. Doe de snelweg verlichting uit of verminder ze tenminste en ge kunt waarschijnlijk de gehele overleden populatie van België cremeren zonder te zondigen tegen uw groen geweten.

    Crematie heeft CO en begraven neemt te veel plaats in, het zou mij niet verbazen mocht iemand afkomen met de suggestie van mensen verticaal te begraven. Aja, want op de plaats dat een horizontaal begraven iemand inneemt kunt ge er drie verticaal begraven. Als je het heel slim aanpakt boor je een diepe schacht en kan je zelfs meerdere boven elkaar verticaal begraven.
    Viola opgelost, iedereen boven elkaar, plaats gewonnen en geen CO. En bovendien hoeven we op Allerheiligen maar ene bloempot te kopen want er geen geen plaats op dat verticaal graf voor meer dan een pot. Nog zo goedkoop, iedereen content. Behalve de bloemisten misschien.

    Ik trek het hier wat in het belachelijke om maar aan te geven dat het een belachelijk idee is.

    Los van de praktische redenen van resomatie wat met de emotionele?
    Iemand begraven is zich niet ontdoen van een lichaam, is zich niet ontdoen van de verpakking.
    Mocht dat wel het geval zijn waarom hebben we dan geen container op wieltjes die we na een overlijden kunnen buitenzetten bij het grof vuil? T’is toch maar verpakking.
    Dacht het niet.

    Bij een begraving is er sprake van een afscheid van een dierbare, van een gemis en een leegte.
    Een leegte die soms gevuld kan worden met een bezoek aan een graf. Een gemis dat kan verzacht worden door het hebben van een plaats waar men naar toe kan gaan. Een moment waar men met de overleden een gesprek kan voeren zonder voor zot te worden aanzien.

    Velen hebben het zelfs al moeilijk met de keuze tussen begraven worden of crematie.
    Ikzelf had altijd het idee om gecremeerd te worden, maar na zelf te zijn geconfronteerd met een overlijden van een dierbare ben ik daar niet meer zo zeker van.
    Wat er met en overledene gebeurt na zijn/haar overlijden is in feite enkel maar zinvol voor zij die achterblijven. Hoe zij omgaan met het overlijden, wat zij nodig hebben om zich er over te zetten en wat ze nodig hebben om die persoon te herinneren.

    Daar wringt volgens mij het schoentje, we weten niet meer hoe om te gaan met de dood.
    Het is geen deel meer van het dagelijks leven, er zijn geen rituelen meer.
    Mensen sterven niet meer thuis, we worden ziek en sterven in het ziekenhuis.
    Zoals iedereen zijn er in mijn familie ook mensen overleden, ik heb geen enkele van deze mensen dood gezien.
    Ziek, dood,graf.
    We hebben geen tijd om daar bij stil te staan, veel te druk, het past niet in onze dagelijkse bezigheden.

    Die “resomatie” is een goede weerspiegeling van hoe we met de dood omgaan. We gaan er niet mee om, we zijn er totaal van vervreemd.

    “Iemand is overleden, verdomme wat doen we daar nu mee?
    Weet jij het?
    Nie joeng ik zoet nie wete.
    Weet ge wa we gaan hem oplossen, hup bad in en weg.
    Verdoeme da es een goe gedacht.
    Maar wa gaan de menschen daar van zegge?
    Pff kweet nie joeng,wete wa we gaan zegge da ta goe is voort milieu, da es altijd goe.
    En wa gaan we doen met da water achteraf?
    Shhh zij stille, de menschen willen da nie wete, da lijf is weg tes al da telt.”

    Volgens mij zijn we niet ver af van die container op wiellen