Reacties op: Giftige dampen in de vliegtuigcabine

Door: cramv

cramv — Mon, 01 Mar 2010 16:28:26 +0000

Het verhaal doet me denken aan wat de VRT in Koppen (of is het Koppen Plus?) opdient. Journalistiek van een hoogst bedenkelijk soort. Voor de boekskens, althans tot nader order.

Door: Guido Pannekoek

Guido Pannekoek — Thu, 25 Feb 2010 13:11:56 +0000

Chemtrails, iemand die daar meer weet want zelf vind ik het na jaren te kennen nog steeds maf.

Door: Hendrik Mertens

Hendrik Mertens — Thu, 25 Feb 2010 09:50:11 +0000

Dit interessante artikel doet me denken aan een ander probleem met toxische gassen, nl. die in een vijfde van de goederencontainers die in Antwerpen aankomen. De Belgische Transportarbeidersbond (ABVV) hield er onlangs een studiedag over. Zie o.m. De Lloyd (http://www.lloyd.be/nieuws/id27188-Europese_aanpak_containergassen_dringt_zich_op.html) en KMOtrends (http://kmo.6minutes.be/NL/Artikel.aspx?ArtikelID=17804&RubriekID=90). Een expert noemde de toxische gassen “een sluipmoordenaar’.

Door: Tom Cochez

Tom Cochez — Thu, 25 Feb 2010 09:48:19 +0000

@Iedereen
Apache beschouwt het als een van de kerntaken van goede journalistiek om zaken die verborgen blijven op tafel te leggen. Na raadpleging van verschillende bronnen zijn we tot de conclusie gekomen dat bovenstaand verhaal mocht, zelfs moest geschreven worden.
In België werd er tot voor kort niet of nauwelijks over geschreven terwijl er duidelijke indicaties zijn dat er wel degelijk iets aan de hand is. Tegelijk zijn er duidelijk belangen om een en ander toe te dekken.
Vanzelfsprekend kan een journalistiek stuk zich niet meten met wetenschappelijk onderzoek. Dat is ook niet de bedoeling. Wat wel kan, en wat we ook hebben gedaan, is materiaal bij elkaar zoeken: officiële boortdocumenten en onderzoeksrapporten afkomstig vanuit de industrie zelf, boeken die over het fenomeen werden geschreven (Susan Michaëlis), documentaires die erover werden gemaakt (Welcome Aboard Toxic Airlines), buitenlandse artikels die erover werden geschreven , wetenschappers die met het probleem bezig zijn (Sarah McKenzie Ross, Nickolas Vakas, Clement Furlong, Peter Julu ), interne documenten over geheime akkoorden tussen vliegtuigbouwer en vliegtuigmaatschappijen. De verwijzingen staan grotendeels in de tekst.
Het probleem is in het buitenland (Australië, Groot-Brittannië) onderwerp geweest van politieke discussie. Europa neemt initiatieven om het probleem te onderzoeken.
Nogmaals, dit is geen wetenschap, wel voldoende materiaal om (een poging te doen om) dit probleem op tafel te leggen, ook in ons land.
Konden we meer doen? Ja. Hebben we genoeg gedaan? Wat mij betreft: ook ja.
Tot slot nog dit. Ik vind het overgrote deel van de kritische beschouwingen bij dit stuk zeer interessant en verrijkend. Met een aspect heb ik het moeilijker, namelijk met het impliciet neerhalen van een persoonlijke getuigenis . Alsof die geen toegevoegde waarde zou hebben.
Ik wil er graag op wijzen dat het voor een piloot die nog steeds werknemer is bij een grote luchtvaartmaatschappij om zeer uiteenlopende redenen alles behalve evident is om met naam en toenaam over de ernst van dit probleem te praten. Zelf beschouw ik de getuigenis als cruciaal en bijzonder dapper.

Door: Geert Stox

Geert Stox — Thu, 25 Feb 2010 08:55:13 +0000

Wetenschappers zijn absoluut essentieel om bewijzen aan te brengen. En gezien de Amerikaanse manier van wetenschappelijk onderzoek te sponsoren, hecht ik meer geloofwaardigheid aan Europees onderzoek.
Journalisten zijn absoluut essentieel om de maatschappelijke waakhond aan te brengen. En gezien de hedendaagse manier van infotainment, hecht ik meer geloofwaardigheid aan een onderzoekend artikel waarin meer dan 1 persoon gehoord wordt. Zeker wanneer de harde objectieve bewijzen ook nog eens hoofdzakelijk in zijn mond gelegd worden en vaak in termen van “zou kunnen” gesproken wordt.
Blijkt nog maar eens dat de wetenschap te weinig mensen en middelen heeft/krijgt/neemt om alles te onderzoeken en dat de journalistiek te weinig tijd heeft/krijgt/neemt om alles te onderzoeken. Wat niet wegneemt dat dergelijke artikels noodzakelijk zijn, net als dit platform. Maar van mij mocht het ook gefundeerder onderbouwd zijn.

Door: Matthias Jacxsens

Matthias Jacxsens — Thu, 25 Feb 2010 08:08:14 +0000

Wetenschappers doen er misschien langer over om tot een conclusie komen, maar hun conclusies zijn vaker juist en beter onderbouwd dan die van journalisten. En maar goed ook, ieder zijn stiel. Dus laat ons de wetenschappelijke methode niet meteen ten dode opschrijven ten voordele van journalistieke speculatie. De excellente Steve Novella (medicus, neuroloog, blogger en skepticus) schreef ooit al over de materie met de belofte de zaak op te volgen eens hij de data afdoende had bestudeerd, wat tot op heden niet gebeurd is. Misschien kan de heer Cochez eens contact opnemen met de man, het zou mijn onvoorwaardelijke enthousiasme voor Apache enkel verder aanwakkeren.

Door: Frank Delmelle

Frank Delmelle — Thu, 25 Feb 2010 07:50:03 +0000

(…) Herinner Arie als klasgenoot uit de tijd – lager middelbaar? – dat ik er ook nog van droomde om piloot te worden en prijs me nu gelukkig dat ik er enkele jaren later in de wiskundeles niet voldoende van bakte om ooit vleugels opgespeld te kunnen krijgen. Krijg z’n coördinaten niet dadelijk bij mekaar gegoogled… Langs deze weg dan maar: beterschap, Arie, succes met je strijd en dat er snel vluchten mogen vertrekken met een gezonde ambiance in cockpit én cabine!

Door: Marleen Teugels

Marleen Teugels — Wed, 24 Feb 2010 22:56:17 +0000

Debatten genereren tussen believers en non-believers is een beproefde PR-methode om verwarring te stichten en problemen van tafel te vegen! Vertrekken van harde wetenschappelijke bewijzen maakt dergelijk debat eigenlijk overbodig. Alleen is het niet altijd eenvoudig om betrouwbare wetenschappelijke bewijzen van niet-betrouwbaar onderzoek te onderscheiden. Door de asbestindustrie betaald onderzoek heeft ertoe geleid dat de asbestproductie nog tientallen jaren is kunnen ‘boomen’, terwijl de link met mesothelioom al lang vast stond. Ditzelfde scenario heeft zich afgespeeld in andere industrietakken. Het is in deze context bijgevolg zeer zeker de taak van journalisten mogelijke problemen te signaleren vooraleer de wetenschap harde bewijzen op tafel heeft gelegd! Dit heeft niks met believers en non-believers te maken, maar wel met de typisch trage evolutie van de wetenschap. Wetenschappers hebben er bijvoorbeeld heel lang over gedaan en er zijn hevige debatten gevoerd vooraleer er in het wetenschappelijke wereldje eensgezindheid was dat de helicobacter bacterie wel degelijk maagzweren kon veroorzaken.

Door: Jeroen

Jeroen — Wed, 24 Feb 2010 20:35:51 +0000

Beste,

Ik kan me er helemaal in terugvinden: zowel in het artikel als in de reactie van N. Aerts. De aanwijzingen dat motordampen of oliedampen het vliegtuig kunnen binnendringen moeten zeker worden aangekaart. Als dan nog eens blijkt dat bepaalde drukkingsgroepen dit liever zo lang mogelijk verzwegen zien, heeft men een reden te meer erbij stil te staan Dat hiervoor getuigenissen worden gebruikt lijkt me onvermijdelijk. Jammergenoeg is dit inderdaad direct ook een zwakte in het betoog. Een direct verband leggen tussen expositie en symptomen is iets wat jammergenoeg aartsmoeilijk en bijna steeds onmogelijk en onwaarschijnlijk is. Dit voor de arts en dus ook zeker voor de patient en de interviewende journalist.

Daarnaast wordt ook de expertise van P. Julu in vraag gesteld. Correct als je het aantal officiele publicaties opzoekt dat de man over dit syndroom reeds heeft geschreven (0). Ongeloofwaardig als je stelt dat enkel gerandomiseerde dubbelblind gecontroleerde studies zijn deskundigheid moeten bewijzen. Het is in de toxicologie uiterst moeilijk (en bovendien vaak onethisch) dergelijke projecten op poten te zetten.

Dat deze wetenschapper, die mij overigens verder onbekend is, nog geen expert opinion in een deftig tijdschrift schreef over dit onderwerp mag wel tot een zekere scepsis stemmen.

Een excellente review over de problematiek is te vinden in “Winder C, Balouet JC. The toxicity of commercial jet oils. Environ Res. 2002 Jun;89(2):146-64.” Reeds lang is geweten, en dit wordt in het genoemd artikel herhaald, dat toxines zowel op korte als op lange termijn de meest uiteenlopende immunologische en neurologische symptomen kunnen geven.

Publieke gekendheid en draagkracht is een eerste stap naar verder, betrouwbaar onderzoek. Ik dank de schrijver van dit artikel dan ook om hiertoe bij te dragen.

Jeroen

Door: Dieter

Dieter — Wed, 24 Feb 2010 19:49:45 +0000

Dag Nick,

Ik denk dat de schrijver de vergelijking met asbest maakt omdat hij poneert dat het probleem al erg lang bestaat, al bijna even lang gekend is en onder de mat wordt geschoven. Niet dat het een even wijdverspreid probleem is of even grote gezondheidsrisico’s heeft.

Ik vind het wel nogal straf dat jij hier meteen over CVS en “believers” begint om blijkbaar aan te tonen dat de behandelende arts niet de juiste conclusies heeft getrokken. Ken jij het dossier in kwestie dan beter? Informeer ons dan.

Dieter