‘De Werktitel’ was werkelijk slechts een werktitel
Op 14 oktober 2009 publiceerde De Werktitel zijn eerste artikel online. Ietwat out of the blue, maar de blog vormde wel degelijk een onderdeel van een groot plan. Achter de schermen werkten we immers naarstig verder aan een professionele nieuwssite die woensdag 24 februari het levenslicht zal zien.
We bouwen al ruim een half jaar aan de opvolger van De Werktitel. We gingen op de koffie bij een legertje goedmenende en interessante pro’s uit het mediawereldje. We maakten zelfs een studie-uitje naar Parijs om de voorbeelden Rue89 en Bakchich aan het werk te zien. We namen literatuur over online uitgeven en de toekomst van de journalistiek door en volgen nog altijd de laatste trends, hypes en discussies over webjournalistiek. Brainstormen werd onze tweede natuur.
Na maanden luisteren en discussiëren hebben we de contouren van ons project eindelijk vastgelegd. Belangrijk: dit journalistieke initiatief is dynamisch, nooit af. Op 24 februari zetten we een belangrijke stap. De Werktitel laten we opgaan in een totale nieuwe website met ditmaal een definitieve naam.
Op deze blog, gedoopt ‘Interne Zaken’, houden we u op de hoogte van de vorderingen. Meer zelfs, naast achtergrond geven zullen we ook ideeën toetsen en luisteren naar uw commentaren en suggesties. U kunt ons helpen een mooi en ander mediaproject in de markt te zetten.
We leggen onmiddellijk al het moeilijkste discussiepunt op tafel: de financiering. In The Vanishing Newspaper: Saving Journalism In The Information Age toont de Amerikaanse professor emeritus Philip Meyer aan dat het businessmodel van de klassieke media op zijn laatste benen loopt, inclusief enkele jammerlijke evoluties.
Helaas ligt er niet meteen een nieuw businessmodel klaar dat gedegen journalistiek garandeert. Gelukkig zien we wereldwijd schuchtere pogingen tot alternatieven.
Na een grondige evaluatie hebben we gekozen voor een vierledige financiering. Valt één van de geldpotten weg, dan blijft het project bestaan. Bovendien kan niemand onze arm omwringen, zodat de redactie echt onafhankelijk kan werken.
1. Subsidies
Eind januari werd bij de Vlaamse administratie een subsidiedossier ingediend. We mikken eerst op een startsubsidie, maar willen op termijn een structurele subsidie ontvangen. Doorgaans duurt het twee tot drie maanden vooraleer er een antwoord komt op een dergelijke aanvraag.
2. Giften van lezers
We kiezen uitdrukkelijk niet voor een systeem waarbij lezers moeten betalen per artikel of voor toegang tot de website. De toegang blijft gratis. Maar we vragen de lezers wel om ons financieel te steunen via klassieke giften of op meer creatieve wijze.
3. Sponsors
Bedrijven en organisaties kunnen het project sponsoren. Ze krijgen in ruil ruimte op de website. We zetten ook enkele behoedzame stappen op de advertentiemarkt, onder andere met Google Ads. We beloven u nu al dat elke advertentievorm sober zal zijn en het leescomfort niet zal hinderen.
4. Financierders
Net zoals er lezers zijn die een bedrag willen overmaken, zijn er ook mensen die kwaliteitsvolle en kritische journalistiek genegen zijn en bereid zijn daarin geld te investeren. Die mensen vinden mondjesmaat de weg naar ons vooralsnog onbestaande redactielokaal.
Ik wil altijd en overal betalen voor kwaliteit. Dus ik kijk uit naar de formule die jullie voor de lezers in petto hebben.
Proficiat met je “primeur” Mia. Ik sluit me met plezier aan bij je reactie.
Bij puntje 5 heb ik even mijn wenkbrauwen gefronst. Van een beetje bangheid. Hoe zullen jullie dat in het gareel houden? De onafhankelijkheid.
@ Manu: puntje 5? Er zijn maar vier punten, en die vier moeten elkaar in evenwicht houden zonder dat er één al te dominant wordt.
Verder heeft lezer Steven Devijver een interessante tekst geschreven over ‘crowd funding’ en hoe we daarmee zouden kunnen omgaan: http://bit.ly/ciWFtN.
En op deze pagina wordt u uitgenodigd om mee te denken en te discussiëren.
Geef de donateurs misschien ietske symbolisch terug, al is het maar een vermelding op een aparte pagina. Vergelijk het van mijn part met de Solvay bibliotheek, die de naam draagt van zijn belangrijkste geldschieter.
Of vraag aan donateurs de reden waarom ze geld overschrijven, en publiceer die in een widget in de sidebar. Zo werkt Wikipedia ook.
Een ideetje waarmee je misschien twee vliegen in één klap kunt slaan:
1. laat commentaar toe via een account op de website
2. laat mensen 5 euro/jaar betalen voor een account en maak duidelijk dat ze daarmee de werktitel steunen
Twee vliegen: inkomsten vergaren en mensen die enkel ‘troll’-commentaren willen spuien ontmoedigen.
Bovendien doe je een beetje aan ‘community-building’.
@Pascal: een vermelding van de donateurs is wel het minste dat we kunnen doen, denk ik
Bij Techdirt experimenteren ze ook met zo’n symbolische gestes. Je kan bijvoorbeeld als lezer een ‘kristallen bol’ kopen waardoor je de titels van en soms inleidingen van stukken een paar uurtjes kan bekijken voor de andere lezers. Vind ik ook een leuk idee, hoewel ik niet weet of het iets voor ons is. Maar we willen alleszins wel ièts doen voor trouwe steunende leden.
@kristof: yep, de kwaliteit van de reacties is zeer belangrijk voor ons. We dachten er aan om op termijn sowieso een account verplicht te maken (ofwel via Facebook ofwel via onszelf) maar mensen laten betalen voor zo’n account is nog zo gek niet. Zo werkt MetaFilter trouwens. Interview hier voor de geïnteresseerden: http://suemedha.wordpress.com/2010/02/05/conversation-with-metafilter-founder-matt-haughey/
Even reageren op Steven trouwens.
Ik weet niet altijd precies wat je bedoelt, maar ik kan me wel vinden in een aantal opmerkingen die je maakt. Zo zijn “crowdfunding” en “crowdsourcing” inderdaad misschien ongelukkig gekozen termen omdat het inderdaad gaat over het betrekken van je lezers, je publiek bij het journalistieke proces, niet de anonieme massa.
Je zegt:
We hebben nog al eens de opmerking gekregen dat wij vaandeldrager, incubator, educator of weetikveel zouden kunnen worden van andere kleinschalige journalistieke initiatieven in Vlaanderen, maar dat lijkt me eerlijk gezegd nogal voorbarig. Eerst op onze eigen pootjes leren staan, denk ik dan.
En voor mij hoeft niet elke burger journalist te worden.
Iets dat ik wel leuk zou vinden is om later op het jaar een wiki te starten waarop wij (en andere initiatieven zoals http://onsnieuws.be/) onze ervaringen op zakelijk, journalistiek en technisch vlak kunnen delen. Misschien kunnen we op die manier andere mensen met ambitie een duwtje in de rug geven. Maar of daar iemand op zit te wachten, dat weet ik ook niet
Anyhow, iedereen bedankt voor jullie opmerkingen!
Hallo,
In de comments van ‘klein duimpje’ had een lezer het ook al over het beperkte doelpubliek dat De Werktitel kan aanspreken en de moeilijkheden die dat meebrengt qua financiering.
Publiceren van nieuws in andere talen (meer bepaald Engels) zou ervoor zorgen dat je een breder publiek kan aantrekken dan enkel Vlamingen en eventueel Nederlanders. Zo zou de potentiële pot voor donaties ook groter kunnen worden.
Ik weet niet of er anders Vlaamse kranten zijn die Engelstalige berichten publiceren, ik weet ook niet of er iemand zit op te wachten, maar misschien moet het toch maar op het lijstje bijgeschreven worden?
@ Steven Devijver De term crowd funding wordt hier niet altijd juist begrepen. Het gaat hier niet om donaties in de zin van een overschrijving voor Haiti of het Rode Kruis. Crowd funding in de journalistiek wil zeggen dat lezers specifieke projecten van journalisten steunen, m.a.w. helpen een verhaal mogelijk te maken. Voorbeelden van crowd funding in de journalistiek zijn spot.us en kickstarter.com.
Krantenabonnementen kosten iets van een 250€ per jaar, als De Werktitel nu soort van abonnement zou opstellen en jullie vragen 50€ voor een gans jaar, das dus nog geen 5€ per maand, dat moet toch haalbaar zijn gezien mensen snakken naar andere dingen dan DM, DS en aanverwanten, laat staan nieuws gesubsidieerd door het middenveld.
En bestaat er nog geen Waalse Werktitel? Of mensen die daar zouden geïnteresseerd zouden kunnen zijn?
@Guido: voor iets dat goed is moet je inderdaad geld durven vragen vind ik, maar werken met abonnementen brengt andere problemen met zich mee. Ik denk bijvoorbeeld aan onze subsidieaanvraag bij de overheid, die niet veel kans meer zou maken als niks van ons werk publiek toegankelijk is. Misschien ooit, moest er een papieren staartje aan De Werktitel komen…
@Dieter: hmm, we zouden graag belangrijke artikels ook in andere talen publiceren en hebben al een aantal bereidwillige vertalers gevonden… maar denk je dat daar geld mee te verdienen valt? Wij dachten het eerder te doen omwille van de naambekendheid. ‘t Zou mooi meegenomen zijn moest er ook een centje mee te rapen vallen natuurlijk
Ik veronderstel dat er in eerste instantie niet veel geld mee te rapen is. Tot jullie reputatie zich wat verspreidt natuurlijk.
Vandaar, begin misschien gewoon met naambekendheid