1. Vaticaanstad is, zoals u terecht stelt, een staat. Maar ik kan u niet goed volgen wanneer u meent dat in deze staat een scheiding tussen kerk en staat moet worden toegepast. Wenst u dan een president van Vaticaanstad te laten verkiezen?
De heer Flo heeft het, naar ik heb begrepen, over de scheiding tussen de grensoverschrijdende Kerk en de staat waarin de kwestieuze beslissing wordt genomen. Aangezien de beslissing wordt genomen in de Raad van Europa, en dit geen staat is, ja zelfs geen reglementen kan uitvaardigen met een rechtstreekse werking in het interne rechtsbestel, kan hier geen sprake zijn van de klassieke principes van scheiding van kerk en staat. Het zijn natuurlijk maar principes, die nergens geschreven staan en voor interpretatie vatbaar zijn.
Wat evenwel niet voor interpretatie vatbaar is, is dat binnenlandse ministers zich niet mogen inlaten met de benoeming van een religieuse prelaat. Toch vindt minister Onckelinckx het nodig de benoeming te bekritiseren. Ik las helaas geen kritiek van de grote voorstanders van de principes van scheiding van kerk en staat. Geen baby-Gucht of anderen die hun principes in de praktijk wensten te brengen.
2. Geen enkel probleem met het bekendmaken van lobby-activiteiten. Ik neem aan dat de Werktitel nu telkens een artikel zal schrijven wanneer de ambassadeur van een land een brief schrijft aan een parlementslid van enige assemblee. Want de nuntius is ambassadeur van, zoals de heer Dierick schrijft, een staat.
3. Hier komt weer de klassieke “tais-toi et soit catho” boven. Religieuze leiders mogen enkel nog voor eigen parochianen spreken. En wordt meestal geëist door voorstanders van tolerantie. Een contradictie zo groot als een huis. Spreek, zolang ik het maar niet hoor.
Zij mogen hun wil niet “opleggen”aan mensen die niet tot hun gemeenschap behoren. Hoe leggen zij hun wil dan wel op? Omgekeerd wil men instellingen met katholieke inspiratie dwingen om toch mensen te laten ombrengen met hun middelen. Wat is het volgende? Moeten artsen ook verplicht worden euthanasie en abortus uit te oefenen, zelfs als ze dit niet willen?
4. Wat die zogenaamde universele mensenrechten betreft. Dit zijn verdragen die zijn opgemaakt vanuit een eenzijdig westers standpunt en worden hoegenaamd niet gedeeld door bijvoorbeeld de oosterse wereld. U maakt terecht bedenkingen bij een natuurwet, maar verheft een op niet democratische wijze totstandgekomen tekst tot een universele waarde, terwijl verschillende volkeren die ook tot dat universum behoren die waarden helemaal niet delen.
De verwijzing naar dictaturen is goedkoop. Zo kan men evengoed stellen dat de grootste dictaturen (Stalin, Pol Pot, Ceaucescu, Hitler) strikt seculiere regimes waren, alwaar de priesters nog hooguit voor hun eigen parochie mochten preken (als de kerk nog overeind stond) en hoogst uitzonderlijk hun mening mochten uiten over hoeveel beter de wereld zou zijn mocht iedereen hun ethiek toepassen.

Wat die afgrijselijke lobbymachine betreft. Louis Michel zei treffend in Knack enkele jaren geleden dat ‘het geen toeval was dat landen als België en Frankrijk waar de vrijmetselarij sterk staat, de opname van de christelijke wortels in de europese grondwet hebben verhinderd’. Waarom werd toen niet geschreven over de lobbymachine? Waarom wordt niet dagelijks geschreven over de vele lobbymachines die in de verschillende Europese parlementen werkzaam zijn. Ik denk maar aan de Waalse lobbymachine die zowat wekelijks bij de Raad van Europa verzoekschriften indient waarin ze hun beklag doen over de onmenselijke behandeling die ze in de Vlaamse Rand ondergaan.
Lobbyen bij deze instanties is de evidentie zelve.

Op basis van de ene uitspraak van de ene Paul Wille, gebuisd VLD senator die werd opgepikt voor de Raad van Europa, geeft de auteur weer dat er grote verontwaardiging heerst. Welaan, waarover is hij dan wel verontwaardigd. Het waren enkel de Christendemocratische parlementsleden die een brief kregen.
Terecht voert de heer Flo aan dat de ‘raad van europa’ geen staat is.

Inmiddels worden steeds meer verbodsbepalingen opgelegd wat betreft de meningsuiting. Het begon met de ontkenning van de holocaust. Wie dit wil doen, verdient mijns inziens meer uitgelachen te worden dan bestraft, maar alla. Dat de Turken de massamoord op de armenen blijven ontkennen, en daarbij zelfs Belgische parlementsleden met een turkse oorsprong, is dan weer geen enkel probleem. Waarin ligt het verschil? Het aantal doden?
Vervolgens is de politiek correcte pers quas-voltijds bezig om definities te vinden voor het uitschot dat sommige steden terroriseert. Daarbij zouden vooral goedmenende jongeren zich moeten geviseerd voelen voor het misbruik van de term ‘jongere’.
Tegenwoordig krijgt zelf een voetbalploeg sancties wanneer de supporters eens iets vies roepen over de (in casu waalse) tegenstander. Terwijl dat volgens mij al meer dan 30 jaar wederzijds gebeurt.

Maar omgekeerd: wanneer JM Javaux durft te bekennen in een interview dat hij Katholiek is, krijgt hij de goegemeente over zich heen. Vanmorgen nog op La Première kwam een prominent Ecolo-mandataris verkondigen dat zij “geen partij van Kaloten” zijn. Dat hij hiermee een geloofsgroep uitscheldt, is geen enkel probleem. Ook het scheldwoord “tjeef” wordt door prominente politici zoals de huidige kamervoorzitter en de vorige liberale premier of de hoofdredacteur van een socialistisch dagblad vlotjes gehanteerd. Meestal vergezeld gaand van de term hypocrisie. Vervangt u de termen “kaloot” of “tjeef” eens door “makkak” of “jood” en u zou wat meemaken.

En terwijl onze politieke leiders zich met deze spelletjes bezig houden, worden in landen als Irak, Soedan, Indonesië ed Christenen met duizenden vervolgd en vermoord. Hoorde ik daarover Karel De Gucht enig protest opperen? Louis Michel misschien?

Ik kijk uit naar de dag dat de paus publiekelijk verklaart dat je het verhaal van adam en eva meer als een illustratie moet zien dan als een uitleg van hoe het echt gebeurde.

Alhoewel ik durf te vermoeden dat mits het gebruik van enkele spitsvondige hersenkronkels men ook daar onderuit zal proberen komen.

Er is trouwens niet eens een staat waarmee de scheiding zou kunnen geschonden worden.

Inhoudelijk is het veel te makkelijk Gross af te schilderen als de grote, dappere, progressieve voorvechter van gelijke rechten voor iedereen en het Vaticaan nog maar eens voor te stellen als de achterlijke en conservatieve pleitbezorger van homohaat en verdrukking. Het ontwerp van resolutie is een hemeltergend vooringenomen draak van een pamflet dat bestaat uit een schier eindeloze en vermoeidende resem wereldvreemde, vage, overbodige en bemoeizieke aanbevelingen en absurde en zonder enige onderbouwing voor waar aangenomen veronderstellingen.

Maar oordeel vooral zelf: http://assembly.coe.int/main.asp?Link=/documents/workingdocs/doc09/edoc12087.htm