‘De lessen wiskunde zijn hopeloos verouderd. Ze bieden geen inzichten, wekken geen enthousiasme en stroken niet met de uitdagingen van de kennismaatschappij.’ Maar de Britse zakenman Conrad Wolfram heeft een oplossing: ‘Laat de computer het saaie rekenen voor zich nemen en zorg dat de leerlingen zich te goed doen aan het zoeken naar inzichten en het begrijpen van concepten.’

Door Bram Souffreau

Conrad Wolfram wil de computer integreren in het denkproces van de mens.

Wolfram heeft baanbrekend werk verricht op het gebied van software en kennistechnologie. Samen met zijn broer Stephen Wolfram werkte hij de software Mathematica uit en legde hij de basis van de zoekrobot Wolfram Alpha. Hij is intussen een hevig pleitbezorger van technologie en automatisering in wiskunde.

Het Wolfram Alpha-project toont de toekomst, vindt Wolfram. De website beantwoordt vragen door gestructureerde data met elkaar te verbinden. Hoewel de nadruk voorlopig ligt op rekenen, algebra, statistiek en dergelijke kan Wolfram Alpha ook overweg met taalgebaseerde vraagstukken. Het uiteindelijke doel van Wolfram Alpha is niet min: alle objectieve, systematische kennis samenbrengen en klaarmaken voor computerbewerkingen. Wolfram Alpha moet een hulpmiddel worden in het denkproces van de mens.

Andere aanpak wiskundelessen

Tijdens een lezing op het congres TEDx Brussels in het Europees Parlement brak Wolfram een lans voor een andere aanpak (.pdf) in de wiskundelessen. Hij krijgt soms de vraag of het gebruik van Wolfram Alpha op school geen valsspelen is. “Neen”, zegt hij. Wolfram gaat zelfs een stapje verder: “Het is een schande dat computergebaseerd rekenen op school wordt verbannen. Rekenmachines en computers zouden vrij toegankelijk moeten zijn, ook tijdens de examens.”

Wolfram vindt de huidige studies te gefixeerd op het rekenen, terwijl dat slechts één aspect is van het waarom van wiskunde op school. “Wiskunde wordt gegeven om vier redenen”, weet Wolfram. “Je leert studenten de juiste vragen stellen, je leert hen omgaan met wiskundetoepassingen in het echte leven, je helpt hen formules te begrijpen en je leert hen rekenen. Vandaag ligt de nadruk te veel op dat laatste. En net dat rekenen kunnen we makkelijk doorschuiven naar computers en rekenmachines, terwijl dat met de rest niet of moeilijker kan.”

De zakenman pleit niet voor minder wiskunde of makkelijkere lessen. “Door rekenopdrachten aan computers toe te vertrouwen, komt veel meer tijd vrij voor de andere drie doelstellingen van wiskunde en leren de leerlingen in concepten denken en problemen oplossen. Dat mag wel wat moeilijker, want ook in het beroepsleven komen steeds moeilijker problemen voor.”

Fun in de wiskundeles

Conrad Wolfram:
‘Rekenmachines en computers zouden vrij toegankelijk moeten zijn, ook tijdens examens’

“Het conceptueel omgaan met wiskunde kan bovendien toegepast worden bij zeer jonge kinderen, terwijl dat voor rekenen niet het geval is. Daarvoor moet je toch al ietsje ouder zijn”, gaat Wolfram verder. Hij wil het plezier ook terugbrengen in de wiskundelessen. “Maar dat is niet mogelijk als je je beperkt tot het steriele rekenen. Problemen ontmijnen, vraagstukken aanpakken, programmeren: dat is pas fun.”

Overigens vindt Wolfram dat de wiskundelessen vandaag te vaak de binaire boodschap meegeven van goed of fout. Een tussenweg is er niet. “Maar dat stemt helemaal niet overeen met de werkelijkheid”, zegt Wolfram. “Neem het voorbeeld van een levensverzekering. Daar komen talrijke parameters bij kijken. Hét juiste antwoord bestaat niet. Er is meer dan één mogelijkheid. Maar de basis van de berekening van een levensverzekering is wiskunde. Die nuances en schakeringen leren de leerlingen echter niet op school.”

Klaar voor de kennismaatschappij

In zijn argumentatie grijpt Wolfram vaak terug naar het beroepsleven en de wiskundetoepassingen in het dagdagelijks leven. “We evolueren naar een kennismaatschappij waarin computerkracht een hoofdrol speelt. Maar op school steken we gigantisch veel tijd in het aanleren van rekenopdrachten die eenvoudigweg door de computer kunnen worden uitgevoerd, waardoor de belangrijke vaardigheden niet of amper worden onderwezen.”

Hij vindt overigens dat de overheden en scholen snel hun aanpak moeten veranderen. “De kloof kun je enkel overbruggen als je erover springt. Wil je stapje per stapje gaan, dan moet je door het diepe dal en dat kunnen we ons niet veroorloven.”