Glenn Audenaert, de mediagenieke gerechtelijk directeur van de federale politie van Brussel, wordt vanavond uitgebreid geportretteerd in het Canvasprogramma Hoge Bomen. Audenaert schreef de fameuze brief aan justitieminister Stefaan De Clerck (CD&V) waarmee de affaire-De Tandt aan het rollen ging. Maar de politiebaas dreigt zelf het mikpunt van een controverse te worden. Diverse parlementsleden stelden vandaag in de Kamer vragen over het strafonderzoek voor schending van beroepsgeheim dat tegen hem loopt.

Door Georges Timmerman

In Hoge Bomen én in Humo van vorige week praat Audenaert honderduit over zijn rol in de affaire-De Tandt en over zijn vriendschapsbanden met rijke zakenmannen als François De Kelver en Achilles Janssens. Die werden volgens Audenaert “gepluimd” in een echtscheidingsprocedure door de Brusselse zakenadvocaat Robert Peeters, de man die volgens de brief aan de justitieminister in staat was om de (inmiddels geschorste) voorzitter van de Brusselse handelsrechtbank Francine De Tandt en andere Brusselse magistraten naar zijn pijpen te laten dansen.

Probeerden de zakenlui via Audenaert wraak te nemen op Peeters? Audenaert wuift de beschuldiging weg. “Alsof ik in loondienst zou staan van… van wat, een fruitboer en een ijsboer? Om wat te verwerven? Eeuwige roem? Rijkdom?”, reageerde hij in Humo.

Hoge boetes

François De Kelver, groothandelaar in groenten in Leuven, heeft er nochtans alle belang bij om De Tandt en andere magistraten verdacht te maken en voor te stellen als corrupte figuren die omgekocht zijn door advocaat Peeters. De ondernemer wordt immers door het gerecht verdacht van zware fiscale fraude en riskeert hoge boetes en verbeurdverklaringen als hij zou worden veroordeeld (zie ‘De achterkant van de zaak-De Tandt‘, De Werktitel van 19 oktober).

Glenn Audenaert:
‘Als je denkt dat ik corrupt ben, moet je dat bewijzen’

Indien de vonnissen en arresten die ongunstig voor hem uitvielen, zouden worden vernietigd wegens zogenaamde corruptie van de betrokken magistraten, maakt De Kelver nog een kans om de dans te ontspringen en dat zou hem vele miljoenen euro kunnen opleveren. Hetzelfde gold tot eind vorig jaar voor Achilles Janssens, voormalig eigenaar van IJsboerke, en goed bevriend met De Kelver én met Audenaert. Ook Janssens was het voorwerp van een fraudeonderzoek, dat vorig jaar werd stopgezet.

Meester-chanteur

De politiebaas heeft de grootste achting voor beide ondernemers, die door het gerecht van fraude verdacht werden of worden. Diezelfde ondernemers proberen al jaren hun ‘kwelgeest’ Robert Peeters af te schilderen als een meester-chanteur die in staat is om magistraten van de Brusselse rechtbank om te kopen.

“Achilles Janssens is een persoon van onbesproken gedrag die in brede geledingen van de maatschappij hoog aanzien geniet. De Kelver werd mij voorgesteld als een zakenman die tevens rechter in handelszaken was en die dientengevolge hoog aanzien genoot bij de magistratuur van de Leuvense rechtbank.” Dat verklaarde Audenaert op 19 mei 2005 aan speurders van het Comité P, die destijds een onderzoek voerden naar Audenaert wegens mogelijke valsheid in geschrifte, omkoping van openbare ambtenaren en misbruik van gezag. Dat onderzoek werd ondertussen zonder gevolg afgesloten.

Ongelukkig

Audenaert is al vele jaren een persoonlijke vriend van beide ondernemers, en maakt daar ook geen geheim van. Over zijn eerste ontmoetingen met de politiechef, die plaatsvonden in de Brusselse zakenclub De Warande en het Leuvense restaurant Arenberg, verklaarde De Kelver aan het Comité P: “Het was een periode waarin ik wat ongelukkig was, want mijn zoon was toen ook net bijna gescheiden. Ik had het daar emotioneel moeilijk mee. Glenn vertelde toen dat hij ook gescheiden was en hij probeerde me wat op te beuren. Het is pas bij de tweede ontmoeting dat ik sprak over mijn problemen met mijn ex en de verschillende gerechtelijke procedures.”

Hoe het verder ging, vertelde Audenaert aan het Comité P: “Kort nadat we elkaar in De Warande hadden ontmoet, in het voorjaar van 2004, heeft De Kelver mij opgebeld en me gezegd dat hij uitgenodigd was voor een verhoor door ‘mijn mensen’. Hij vertelde me niet in welk kader en ik heb hem daar ook niet naar gevraagd. Ik vroeg hem door wie hij was uitgenodigd en toen bleek dat dat was door mensen van de CDGEFID, een dienst die niet onder mijn verantwoordelijkheid valt. Het waren dus niet ‘mijn mensen’. Ik heb toen getelefoneerd met een van de onderzoekers en hem enkel meegedeeld dat De Kelver tot mijn kennissenkring behoorde en gevraagd of ik hem moest mijden of niet. De onderzoeker, wiens naam ik mij niet herinner, bleef sterk op de vlakte en gaf geen uitsluitsel.”

Machtige relaties

Het geheugen van de CDGEFID-speurder bleek iets beter te functioneren dan dat van Audenaert. “Nadat ik De Kelver voor het eerste verhoor op 12 mei had uitgenodigd en nog voor ik hem verhoorde”, verklaarde hij, “werd ik opgebeld door mijnheer Audenaert. Hij heeft zich voorgesteld en me gezegd dat hij vernomen had dat ik een kennis van hem, De Kelver, had uitgenodigd voor een verhoor. Hij zei letterlijk dat hij het niet wilde hebben over de inhoud van het dossier en vroeg me alleen of hij die persoon nog kon zien of dat hij hem beter zou mijden. Ik heb toen gezegd dat het beter was dat hij hem zou mijden. Hij antwoordde dat hij niet meer hoefde te weten en bedankte me.”

Audenaert sloeg de raad om zijn contacten met De Kelver te verbreken in de wind, want enkele maanden later zat hij samen met de groenteboer op diens jacht in Saint Tropez, hetzelfde jacht waarvan het Leuvense parket op 11 maart jl. de verbeurdverklaring vroeg. Dat kwam aan het licht tijdens een huiszoeking bij De Kelver, toen een foto gevonden werd van de boottocht. De Kelver verzuimde niet de speurders van de federale politie van Leuven duidelijk te maken dat hij over machtige relaties beschikte en er fijntjes op te wijzen dat het Audenaert was die mee op de foto stond.

“Het komt er op neer dat wij tijdens de uitgevoerde zoekingen op 23 september in de woning van De Kelver een grote ingekaderde foto in beslag genomen hebben”, schreef een van de speurders in zijn proces-verbaal. “De Kelver verklaarde dat de foto genomen was in juli 2004 terwijl hij met zijn jacht, de Dolphin Dance, aan het varen was voor de kust van Saint Tropez. Eén van de personen die te zien is op het dek is volgens De Kelver Glenn Audenaert. Het gezicht van mijnheer Audenaert was op de foto echter niet te zien.”

Verrassingseffect

Eveneens merkwaardig was het telefoonverkeer tussen Audenaert en De Kelver op 23 en 24 augustus 2004. In die dagen stond advocaat Peeters klaar om, gewapend met een arrest van het Brusselse hof van beroep, een soort ‘tegenhuiszoeking’ te doen bij de Brusselse federale politie. Samen met een deurwaarder en een sekwester (een bewaarder van in beslag genomen goederen) stond Peeters op het punt om in de kantoren van de dienst van Audenaert aan de Square Victoria Regina in Brussel te gaan zoeken naar documenten die begin 2004 door deze politiedienst bij hem in beslag waren genomen tijdens huiszoekingen in zijn kantoor en zijn woning, en die door de speurders nog steeds niet waren teruggegeven.

Tijdens dat bezoek werd het gezelschap van Peeters opgewacht door Audenaert, die tot in de kleinste details op de hoogte bleek van het dossier. De bureaus van de betrokken speurders bleken keurig opgeruimd. Peeters vond niets en keerde onverrichter zake huiswaarts. Alles leek erop te wijzen dat Audenaert op voorhand was verwittigd en dat het verrassingseffect van de actie verloren was gegaan.

Kwaad bloed

Het telefoonverkeer van De Kelver, dat werd onderzocht door de CDGEFID, werpt mogelijk een nieuw licht op de gebeurtenissen die voorafgingen aan de beruchte ‘tegenhuiszoeking’, een ongekende juridische primeur die veel kwaad bloed heeft gezet bij de politie. Feit is dat De Kelver op 23 augustus om 18.18 uur naar Audenaert belde. Hij deed dat met een gsm die hij normaal niet gebruikt, eentje met een Pay&Go-kaart. Die gsm werd later ontdekt tijdens een huiszoeking bij De Kelver.

Had De Kelver mogelijk via zijn contacten met Brusselse magistraten opgevangen dat Paul Blondeel, raadsheer bij het Brusselse hof van beroep, de volgende dag een arrest zou vellen waarmee Peeters zijn ‘tegenhuiszoeking’ zou kunnen uitvoeren? Enkele dagen voordien was immers de aanstelling van een sekwester gepleit voor het hof van beroep en had de rechtbank de zaak in beraad genomen. Alarmeerde De Kelver zijn vriend Audenaert? Wat er werd gezegd, weten we niet. De CDGEFID registreerde enkel wie naar wie belde en heeft de inhoud van de gesprekken niet afgeluisterd.

Fucking bullshit

Hoedanook, vervolgens belde Audenaert vier keer terug naar De Kelver, telkens op hetzelfde geheime nummer, en wel op maandagavond om 18.23 uur en de daarop volgende dinsdag om 17.33 uur, 17.48 uur en 18.28 uur. Tussendoor, om 18.26 uur, 18.33 uur en 22.27 uur, was het opnieuw De Kelver die Audenaert opbelde. Over de vraag met wie bij de federale poliite aan de Square Victoria Regina zo intensief werd getelefoneerd, bestaat geen twijfel: “De Kelver verklaarde dat de identiteit van de correspondent bij de federale politie te Brussel de volgende is: Audenaert Glenn, gerechtelijk directeur van de GDA te Brussel. De Kelver verklaarde dat Audenaert een persoonlijke vriend is van hem”, noteerden de politiemannen van de CDGEFID.

Wat werd er gezegd tijdens die telefoongesprekken? “Ach, dat is toch allemaal fucking bullshit“, reageert Audenaert in een gesprek met De Werktitel. “Wat wilt ge dat ik u zeg? Vraag het aan De Kelver als je wilt weten wat er toen werd gezegd. Als je denkt dat ik corrupt ben, moet je dat bewijzen. Het verrassingseffect van het bezoek van Peeters met zijn sekwester was in elk geval totaal.”

Amicale banden

Het gerecht heeft momenteel de handen vol met onderzoeken naar lekken in eigen rangen. In de Fortisgate-affaire zijn zoals bekend twee magistraten in verdenking gesteld wegens schending van het beroepsgeheim. Daarnaast heeft het Brusselse parket-generaal een vooronderzoek geopend naar Dirk Merckx, de Brusselse subsituut die wel erg amicale banden onderhield met Koen Blijweert, een zakenman die zich binnenkort voor de rechtbank zal moeten verantwoorden voor zijn rol in een grootschalige btw-fraudecarroussel, en eveneens een goede vriend van Audenaert.

Onlangs beval Marc De le Court, procureur-generaal van het hof van beroep, een onderzoek naar verdachte contacten tussen eerste substituut Jos Colpin en een verdachte in een corruptiedossier (‘Onderzoek naar contacten tussen magistraat en corruptieverdachte’, De Morgen, 20 oktober 2009). Misschien moet het gerecht ook de eigenaardige contacten tussen Audenaert en De Kelver eens grondig bekijken?