Kranten filteren zichzelf uit kritisch persbericht
De Standaard stelt vast dat de Vlaming minder buitenlands nieuws ziet.
De Vlaamse tv-journaals brengen steeds minder buitenlands nieuws. Dat staat in een persbericht dat het Vlaams Vredesinstituut verspreidde en dat gisteren relatief ruim werd opgepikt. Hetzelfde persbericht bevat ook een korte passage over de geschreven pers, waar zich precies hetzelfde fenomeen zou voordoen. Maar – alle plaatsgebrek nog aan toe! – daarover geen woord in die geschreven pers.
Door Jeroen de Preter
Wie zei er ook weer dat de meeste journalisten tegenwoordig niets anders doen dan persberichten overtikken? Waren we dat zelf? Wel, dan nemen we die stelling bij deze terug. En vervangen haar door de stelling dat de meeste journalisten tegenwoordig niets anders doen dan dat wat hen welgevallig is uit persberichten overtikken. Een kort onderzoekje naar de berichtgeving over de tanende belangstelling voor buitenlands nieuws, gisteren en vandaag, mag die stelling illustreren.
De kranten en sites die het gisteren of vandaag de moeite vonden om over de resultaten van het betreffende onderzoek te berichten, baseerden zich zonder uitzondering op het door het Vredesinstituut verspreide persbericht of een iets kortere versie ervan, verspreid door persagentschap Belga(*).
Geen plaats
In beide berichten staat te lezen dat de onderzoekers vastgesteld hebben “dat ook in kranten het aandeel buitenlands nieuws achteruitging”. Opmerkelijk genoeg is die zin al meteen gesneuveld in het bericht dat even later op de sites van de Coreliokranten verscheen. De informatie beleefde ook geen comeback in de papieren krant. Zowel De Standaard als De Morgen laten de zin vandaag onvermeld.
Omdat er geen plaats voor was? Omdat het maar een detail is? Zo werd er dan toch alleen maar bij de kranten over gedacht, want kijk, op deredactie.be hebben de onderzoekers wel vastgesteld dat “ook in kranten het aandeel buitenlands nieuws achteruitging”.
(*) Uit het gisteren eveneens verspreide en bijzonder interessante rapport werd niet geciteerd, maar dat kunnen we de vaak te krap bemande redacties niet kwalijk nemen. En wie weet lezen we er een dezer nog meer over.
De overtikker in DM slaagde er ook in om tot twee keer toe ‘Vredesinstituut’ te vervangen door ‘Vredeshuis’.
Voor alle duidelijkheid, dit was het zinnetje over de geschreven pers dat in het persbericht was opgenomen:
Voor de geschreven pers (kranten) bestrijken de meest recente beschikbare data de jaren ’90, en ook daaruit blijkt een daling van het aandeel buitenlands nieuws.
Geen recente cijfers dus en geen link met het onderzoek dat de Universiteit Antwerpen in opdracht van het Vredesinstituut uitvoerde. En dus meteen ook een stuk minder relevant dan het bericht over de televisiejournaals.
Dankzij dit artikel over het gebrek aan buitenlands nieuws staat hier geen buitenlands nieuws (vrij naar een antieke Humo-sticker).
Helaas is dit (buitenlands nieuws) ook een groot gebrek in de werktitel.
Misschien dat jullie daar ook eens wat werk van kunnen maken?
Anders komt het allemaal nogal wat navelstaarderig over en aan Vlaamse bekrompenheid is er (helaas) geen gebrek…
Wie op zoek is naar buitenlands nieuws moet eens een kijkje nemen op http://www.mo.be
Chris,
Ik denk niet dat de makers van deze site zoiets hadden van ‘goh, dat buitenlands nieuws is toch maar zozo, laat ons daar maar dringend eens iets aan doen’. Of heb jij weet van het tegendeel?
‘Verbeter de wereld, begin rond je kerktoren’ lijkt mij in dezen een uitgangspunt dat al moeilijk genoeg te halen wordt.
En hoe onafhankelijk is MO, Dieter?
Moet het onafhankelijk zijn om interessant en/of informatief te zijn?
Djeezes Mia, al ooit een echt onafhankelijk medium gevonden? Dat moet wel heel saai zijn…! (geen opinies)
@ Nathalie: een onafhankelijk medium is niet hetzelfde als een medium zonder opinies, wel integendeel. Bij een onafhankelijk medium bepaalt de redactie autonoom haar redactionele lijn en formuleert zij zonder inmenging van buitenaf haar eigen meningen. Hoe meer onafhankelijke media, hoe interessanter het publieke debat dus wordt. In die zin is er niets saaiers dan een medialandschap vol afhankelijke media, denken we maar aan willekeurige voorbeelden als China en Cuba. Als iedereen van overheidswege hetzelfde zegt, tja, hoe saai is dát dan niet? Je mag onafhankelijkheid dus niet verwarren met zoutloze neutraliteit.