Goede, spraakmakende journalistiek?

Met een ‘exclusieve’ artikelenreeks over de laatste week van zangeres en presentatrice Yasmine verlegde Het Laatste Nieuws begin augustus de grenzen van het journalistieke fatsoen. Wat volgde, waren, behalve ‘fantastische’ verkoopcijfers voor de krant, beenharde kritieken in andere media. Twee pogingen van Het Laatste Nieuws om die kritieken te weerleggen – een interne mail én een passage in een zaterdag verschenen stuk – maken het verhaal nog platter, kouder en cynischer.

Door de redactie

“Ik was een beetje van mijn melk, toen ik in deze krant op zaterdag 1 augustus van dit jaar het interview las met de familieleden van Yasmine.” Dat schreef sterreporter Marnix Peeters zaterdag in zijn krant, Het Laatste Nieuws.

Wie dacht dat hij van zijn melk was omdat zijn krant zich op die eerste augustus heeft bezondigd aan een van de wreedaardigste karaktermoorden in de Vlaamse mediageschiedenis, stond op het verkeerde been. Peeters was van zijn apropos omdat hij “het jammer vond dat er zoveel bitterheid in die woorden van die mensen zat”. Met andere woorden: niet Het Laatste Nieuws, maar “die mensen” hebben zich schuldig gemaakt aan de karaktermoord.

Geen argument

Dat die mensen, de nabestaanden van Yasmine, net hun geliefde dochter hebben verloren en nog volop in een rouwproces zitten, dat doet er voor Peeters even niet toe. Zoals het eertijds voor Het Laatste Nieuws ook geen argument was om hun “bitterheid” ongepubliceerd te laten.

Niettemin heeft Peeters’ reactie één verdienste: hij is de eerste die de moeite neemt om openlijk te reageren op de soms beenharde kritiek die Het Laatste Nieuws sinds de genoemde artikelenreeks te verduren kreeg.

Wie het niet gevolgd heeft: van 1 tot 4 augustus jongstleden publiceerde Het Laatste Nieuws “exclusief” een reeks artikelen waarin de familie van Yasmine (Hilde Rens) de schuld voor haar zelfmoord impliciet bij haar ex Marianne Dupon legt. Voor meer dan één mediawatcher was die reeks minstens een Lange Wapperbrug te ver. Na schrijver Tom Naegels en professor mediarecht Leo Neels spuwde afgelopen maandag ook zanger Helmut Lotti zijn gal in het praatprogramma Phara. Lotti haalde de reeks aan als een van de redenen om niet meer met Het Laatste Nieuws samen te werken.

Beruchte mail

Tot dit weekend achtte Het Laatste Nieuws het niet nodig om op de aantijgingen te reageren. Althans, niet in het openbaar. Een interne reactie kwam er wel in de vorm van een mail van hoofdredacteur Paul Daenen aan HLN-medewerkers die na de artikelenreeks wel eens aan het twijfelen zouden kunnen slaan over de deontologie van het bedrijf waar ze zich voor inzetten. Het is een mail die qua platheid, kilheid en cynisme de inmiddels beruchte mail van Barteld Schutyser ver overtreft.

Dames, heren,
Moesten (sic) we er al aan twijfelen: goede spraakmakende kranten worden nog altijd graag en veel gelezen. De zaterdagkrant met Yasmine verkocht meer dan 310.000 exemplaren. Een fantastisch resultaat. Onze krant beleeft een heel mooie zomer met verkoopcijfers die duidelijk hoger liggen dan vorig jaar. Met dank aan de zeer sterke zomerreeksen, met dank aan alle makers van de dagkrant die weinig of geen inzinkingen kent, met dank aan de hele redactie.
Paul Daenen

Meer van dat, dat is wat Daenen zegt. Het is het cynisme ten top, al kunnen we met wat goede wil ook een lichtpuntje onthouden: nadat Tom Naegels op 14 augustus in De Standaard uit bovenstaande mail had geciteerd, liet Het Laatste Nieuws het mailverkeer van verdachte werknemers onderzoeken. De journalist die het mailtje zou (!) hebben gelekt, heeft inmiddels zijn biezen mogen pakken. Erg voor die journalist misschien, maar het bewijst wel dat ze in Kobbegem toch nog zoiets als een schaamtegevoel kennen.

Overigens, en het kan toeval zijn: in de mediadatabank Mediargus is het stuk van 1 augustus niet meer te vinden.

Wat is Apache.be?

Apache.be is een nieuwssite met focus op onderzoeksjournalistiek. Onze hoofdredacteur legt in een video uit wat Apache.be is. Neem alvast een voordelig abonnement en ontdek ons volledig aanbod. Schrijf u ook in op onze wekelijkse nieuwsbrief, word fan op Facebook en volg ons op Twitter.

7 reactiesRSS

  1. Of het laagste nieuws niet kan ofwel de standaard voor kwaliteit enkel van rechts mag komen is niet de vooraamste vraag.
    Iedereen beseft toch volkomen dat een nieuw initiatief voor onafhankelijke kwaliteit noodzakelijk is.
    De enige vraag is wie hiervoor centen heeft.

  2. Een lichaam zonder hersenen marcheert ook niet. Waar pleit u dan wel voor, cave? Een wereld zonder geld waardoor alles kwaliteitsvol wordt? Mij niet gelaten, wel integendeel, alleen wordt een ladder jammer genoeg tree per tree belopen. De eerste ruitenwasser die van de begane grond ineens naar het vierde verdiep springt, die moet ik nog tegenkomen.

  3. Als u met uzelf in discussie wil gaan op basis van fictieve argumenten, doe dat dan graag zonder mijn (gedeeltelijke) gebruikersnaam te vermelden. Kwestie van duidelijk te blijven. Zonder dank.

  4. @archibald blindeman: mensen met centen willen die enkel stoppen in iets dat hen meer centen zal opleveren dan ze er in stoppen (criminele motieven zoals witwassen uitgezonderd). Anders waren ze nooit aan die centen gekomen. Wie niet investeert voor het geld, wil meestal iets anders terug, zoals naambekendheid of het onderschrijven en mee verspreiden van een bepaald standpunt.

    My two cents: bij de gedrukte media wordt de kostprijs volgens mij het meest bepaald door de loonkost van de medewerkers en de distributie van de oplage. Ik vermoed dat het drukproces zelf vooral in het begin veel kost, maar dat het aandeel ervan in de kostprijs daalt naarmate de infrastructuur zichzelf heeft terugbetaald, ook omdat je meerdere titels op éénzelfde pers kunt maken.

    Loonkost kun je drukken door met vrijwilligers te werken, distributiekosten door exclusief online te publiceren. Het eerste heeft het nadeel dat je je medewerkers zorgvuldig moet screenen en moeilijk kan binden. Het laatste heeft als nadelen dat je bereik veel kleiner is, en dat je voor de overblijvende kosten moeilijk aan inkomsten geraakt.

    Dat laatste probleem kan je oplossen door om donaties te vragen, eigen publicaties te verkopen, advertenties te plaatsen of de toegang tot je content geheel of gedeeltelijk betalend te maken (wat in een journalistieke context enkel iets oplevert als je volkomen exclusieve content hebt).

    Dan heb je misschien genoeg cash flow om de overhead te betalen en break even te draaien, maar daarmee zijn je problemen op het vlak van bereik en personeel nog niet opgelost.

    Om die aan te pakken, heb je volgens mij een heel goed organogram nodig, met de juiste mensen op de juiste plaats, duidelijke taakafbakening, veel aandacht voor rekrutering , marketing en netwerken, en een webmaster die alles van open source en SEO afweet. Als je basisproduct goed is (degelijke, relevante en exclusieve content) zou je het in zo’n constellatie een tijd moeten kunnen uitzingen.

    (*****DISCLAIMER***** cave civitas is op geen enkele manier verantwoordelijk voor de resultaten behaald door organisaties die bovenstaand model implementeren, en nodigt iedereen uit om een alternatief te poneren ****** maar het zou wel cool zijn als het zo lukt *******)

Reageer